Kolumbia zarządza operacje deportacyjne wobec nielegalnych migrantów i podejrzanych o przestępstwa cudzoziemców

Dyrektywa prezydencka w Barranquilli

Prezydent Kolumbii Abelardo de la Espriella nakazał policji krajowej oraz służbom migracyjnym rozpoczęcie operacji deportacyjnych wobec nielegalnych migrantów i cudzoziemców oskarżonych o popełnienie przestępstw. De la Espriella ogłosił tę decyzję 23 sierpnia 2026 r. podczas posiedzenia rady bezpieczeństwa w Barranquilli, karaibskim mieście, które ustanowił alternatywną siedzibą prezydencką. Dwa tygodnie po objęciu urzędu prezydent polecił, aby wspólne operacje Migración Colombia i lokalnej policji rozpoczęły się w ciągu kilku dni. W swoim przemówieniu przyjął hasło w stylu „America First”, deklarując, że polityka państwa będzie stawiać Kolumbijczyków na pierwszym, drugim i trzecim miejscu. Oprócz egzekwowania przepisów imigracyjnych De la Espriella uznał wszystkie grupy zbrojne zaangażowane w handel narkotykami, nielegalne wydobycie surowców, wymuszenia i przemyt za terrorystów podlegających działaniom sił państwowych.

Nie zaakceptuję nielegalnych imigrantów, niezależnie od tego, skąd pochodzą, którzy dopuszczają się wykroczeń w Kolumbii. To decyzja polityczna. Biorę za nią odpowiedzialność. To decyzja administracyjna. Biorę za nią odpowiedzialność. Nie zaakceptuję tutaj nielegalnej migracji. Najpierw Kolumbijczycy, potem Kolumbijczycy i na trzecim miejscu Kolumbijczycy.

Wpływ na diasporę wenezuelską

Nakaz deportacji bezpośrednio dotyka populację cudzoziemców w Kolumbii, która liczy trzy miliony osób, w tym 2,8 miliona wenezuelskich migrantów stanowiących około 6% populacji kraju. Oficjalne dane Migración Colombia wskazują, że ponad 527 000 Wenezuelczyków przebywa obecnie w kraju bez uregulowanego statusu imigracyjnego. Prawnicy i organizacje społeczne zgłosili natychmiastowe zaniepokojenie wewnątrz diaspory po ogłoszeniu decyzji. César González, prawnik imigracyjny z Kolumbii, poinformował o otrzymaniu niezliczonych zapytań od obywateli Wenezueli poszukujących wyjaśnień prawnych dotyczących ich statusu pobytowego. Ogłoszenie polityki następuje w trakcie trwającej odbudowy po trzęsieniu ziemi o magnitudzie 7,4, które miało miejsce 10 sierpnia 2026 r., zabiło ponad 300 osób i zniszczyło ponad 30 000 domów.

Nie byliśmy nawet w stanie policzyć liczby osób, które do nas zadzwoniły, aby sprawdzić, jakie mają opcje.

Bariery logistyczne i status prawny

Badacze imigracji oraz organizacje pozarządowe wskazali na bariery strukturalne, które komplikują masowe wydalenia wzdłuż 2200-kilometrowej granicy z Wenezuelą. Ronal Rodríguez, badacz z Obserwatorium Wenezueli przy Universidad del Rosario, wyjaśnił, że kolumbijskie prawo nie klasyfikuje nielegalnego statusu migracyjnego jako przestępstwa. Rodríguez stwierdził, że państwo kolumbijskie nie posiada zdolności logistycznych ani zasobów finansowych, aby utrzymać masowe wydalenia przez dziesiątki nieformalnych przejść granicznych. Ponadto Migración Colombia potwierdziła, że nowo mianowany dyrektor nie objął jeszcze urzędu, aby wdrożyć krajowe dyrektywy deportacyjne. Mara Sánchez, dyrektor generalna organizacji pozarządowej Fraternidad Venezolana, stwierdziła, że poprzednie programy legalizacji pozostawiły wielu migrantów bez dokumentów po tym, jak wcześniejsze systemy zezwoleń zostały wstrzymane.

Wyjaśnienia rządu i bezpieczeństwo miejskie

Minister spraw wewnętrznych Rodrigo Lara starał się zawęzić zakres prezydenckiego ogłoszenia podczas wystąpień w Caracol News. Lara stwierdził, że nakazy deportacji nie dotyczą obywateli Wenezueli, którzy wcześniej otrzymali tymczasowy status ochronny od rządu Kolumbii. Tymczasem prawnik imigracyjna Ana Karina García przytoczyła oficjalne statystyki pokazujące, że cudzoziemcy odpowiadają za nie więcej niż 2% odnotowanych przestępstw w Kolumbii. W Barranquilli De la Espriella zarządził natychmiastowe lokalne środki bezpieczeństwa, w tym sieć informatorów, system nagród, ukierunkowane naloty oraz transfery więźniów w celu powstrzymania schematów wymuszeń działających z placówek penitencjarnych.