Król Karol rezygnuje z Buckingham Palace jako domu, ujawnia dobrowolny rachunek podatkowy w wysokości 12,9 mln funtów

Zerwanie z tradycją

Król Karol III nie zamieszka w Buckingham Palace po zakończeniu trwającej 10 lat, kosztującej 370 milionów funtów renowacji, co monarcha potwierdził wraz z rocznym sprawozdaniem finansowym Domu Królewskiego. Decyzja kończy prawie dwuwieczną tradycję londyńskiego zabytku jako głównej prywatnej rezydencji monarchy. Zamiast tego król i królowa nadal będą mieszkać w Clarence House, nieco ustronnym pałacu na północ od The Mall, gdzie mieszkają od 2003 roku i gdzie Karol mieszkał jako dziecko.

Buckingham Palace będzie tętniącym życiem centrum królewskiej aktywności pod każdym innym względem, mimo że król tam nie zamieszka.

Decyzja była częściowo motywowana chęcią zwiększenia dostępu publicznego do Buckingham Palace. Procedury bezpieczeństwa wymagane, gdy suweren przebywa w rezydencji, ograniczają zarówno liczbę odwiedzających, jak i obszary otwarte dla publiczności. Zamek Windsor pozostanie weekendowym azylem, Sandringham będzie gościć świąteczne uroczystości, a Balmoral nadal będzie letnim domem rodziny. Highgrove House, posiadłość najlepiej reprezentująca wizję ekologiczną króla, uzupełnia portfolio królewskich rezydencji, których role pozostają niezmienione.

Bezprecedensowe ujawnienie podatkowe

Król stał się pierwszym monarchą w nowożytnych czasach, który ujawnił swoje zobowiązania podatkowe, płacąc 12,9 miliona funtów w ostatnim roku podatkowym oraz łącznie 24,6 miliona funtów w ciągu ostatnich dwóch lat. Nie jest prawnie zobowiązany do płacenia podatku dochodowego, podatku od zysków kapitałowych ani podatku od spadków. Zamiast tego płatności te są dokonywane dobrowolnie na podstawie protokołu ustaleń z rządem, uzgodnienia sięgającego 1993 roku po presji publicznej w sprawie finansów królewskich. Protokół został ostatnio zaktualizowany w 2023 roku, aby odzwierciedlić zmianę monarchy.

Jeśli jest dobrowolne, to nie jest podatek.

Podana kwota 12,9 miliona funtów łączy podatek dochodowy i podatek od zysków kapitałowych od prywatnych dochodów króla z Księstwa Lancaster, które otrzymało 25,2 miliona funtów za rok kończący się 31 marca. Księstwo to portfel gruntów, nieruchomości (w tym londyński Savoy Hotel) i przedsiębiorstw, których dochody trafiają do panującego monarchy. Dom Królewski nie podał jednak szczegółowego wyliczenia, w jaki sposób uzyskano ostateczną kwotę podatku, ani jaka część dochodów z prywatnej szkatuły została wydana osobiście, a jaka na obowiązki służbowe. Monarcha płaci podatek dobrowolnie tylko od dochodów wydanych osobiście, co oznacza, że oficjalna działalność królewska skutecznie zmniejsza kwotę podlegającą opodatkowaniu.

Podwójne źródła finansowania

Oficjalna praca króla jest finansowana z dwóch zwolnionych z podatku kanałów. Dotacja Suwerenna (Sovereign Grant), wypłacana ze Skarbu Państwa Domowi Królewskiemu, pokrywa koszty personelu, wydatki bieżące i rozległe renowacje pałaców. Dotacja ta wynosiła w ostatnich latach około 150 milionów funtów rocznie z powodu kosztów renowacji i przewiduje się, że w ciągu trzech lat prawie się podwoi. Osobno, nieopodatkowane fundusze z prywatnej szkatuły mogą pokrywać dochody osobiste pracujących członków rodziny królewskiej – kategoria ta nie ma odpowiednika dla zwykłych samozatrudnionych podatników.

Choć finanse królewskie mogą czasami wydawać się skomplikowane, podstawowy system jest jasny co do zasady, ustrukturyzowany w prawie i udoskonalany z biegiem czasu, aby zapewnić Monarsze możliwość służenia z niezależnością, odpowiedzialnością i w długoterminowym interesie narodu.

Szersze Koronne Dobra (Crown Estate), które generują ponad 1 miliard funtów rocznie z czynszów, dzierżaw i farm wiatrowych na morzu, są utrzymywane w imieniu Korony, ale ich dochody trafiają bezpośrednio do budżetu państwa. Monarcha nie ma osobistego dostępu do tych środków.

Wezwania do przejrzystości i to, co pozostaje ukryte

Buckingham Palace określiło publikację danych podatkowych króla i księcia Williama jako część „zobowiązania do przejrzystości” mającego na celu poszerzenie zrozumienia odpowiedzialności królewskiej. Ujawnienie to plasuje króla wśród 100 największych podatników w Wielkiej Brytanii. Historyczka Anna Whitelock zauważyła, że ujawnienie dostarcza kwoty głównej, ale niewiele informacji o jej składzie, podczas gdy analiza BBC podkreśliła, że dokładny udział 12,9 miliona funtów przypadający na wydatki osobiste, w odróżnieniu od wydatków oficjalnych, pozostaje nieujawniony.