Juan Carlos I odebrał we Francji nagrodę Prix Saint-Simon za swoje wspomnienia „Reconciliación”

Nagroda literacka Saint-Simon przyznana we Francji

20 września 2026 r. były król Hiszpanii Juan Carlos I wziął udział w uroczystości literackiej w audytorium farmy Richardière w La Ferté-Vidame, wiejskiej gminie położonej około 135 kilometrów na południowy zachód od Paryża. 88-letni były monarcha otrzymał nagrodę Prix Saint-Simon za swoje wspomnienia zatytułowane „Reconciliación”, opublikowane w Hiszpanii przez wydawnictwo Planeta pod koniec 2025 r. Jury pod przewodnictwem Marca Lambrona przyznało nagrodę zdecydowaną większością głosów, doceniając wartość historyczną i jakość literacką książki. Juan Carlos I wyprzedził kilku finalistów, w tym francuskiego filozofa Régisa Debraya, ojca współautorki książki Laurence Debray, oraz amerykańską artystkę Patti Smith. Jest to drugie wyróżnienie literackie przyznane temu dziełu we Francji, po Specjalnej Nagrodzie Jury za Książkę Polityczną, przyznanej w Zgromadzeniu Narodowym Francji w kwietniu 2026 r. przez stowarzyszenie Lire la Société.

Przemówienie o wygnaniu i zapisie historycznym

Przemawiając po francusku do ponad 200 gości, Juan Carlos I opisał książkę jako swoje ostateczne dziedzictwo dla Hiszpanii, kraju, któremu przewodził jako głowa państwa przez prawie 39 lat. Wyjaśnił, że spisał swoją część prawdy ze szczerością po przeprowadzce do Abu Zabi ponad sześć lat temu, w następstwie dochodzeń finansowych, które prokuratorzy ostatecznie umorzyli. Były monarcha wygłosił swoje uwagi po francusku, wspominając wczesne lata życia, gdy urodził się w Rzymie, a wychował w Szwajcarii i Portugalii, zanim w wieku dziesięciu lat przeniósł się do Hiszpanii. Zauważył, że decyzja o udokumentowaniu swojego życia była krokiem podjętym między wątpliwościami a ranami, ale bez goryczy.

„Ta nagroda potwierdza moją przynależność do kategorii ludzi, którzy wybierają świadectwo zamiast milczenia. To wybór bardziej lekkomyślny niż roztropny, którego dokonałem, kierując się misją pisania dla potomności.”

Historyczne paralele z księciem Saint-Simon

Ustanowiona w 1975 r. nagroda Prix Saint-Simon honoruje pamięć XVIII-wiecznego francuskiego arystokraty Louisa de Rouvroy, księcia Saint-Simon (1675–1755), którego obszerne pisma dokumentowały panowanie króla Ludwika XIV i regencję Filipa Orleańskiego. W swoim przemówieniu Juan Carlos I nakreślił bezpośrednie porównania między swoim pobytem w Zjednoczonych Emiratach Arabskich a wycofaniem się księcia do La Ferté-Vidame w celu sporządzenia swoich relacji historycznych. Zauważył, że pisanie wspomnień wydaje się wymagać fizycznego oddzielenia od władzy dworskiej, dodając, że potrzebował dystansu i ciszy Abu Zabi, aby przemyśleć swoją przeszłość. Wspomniał również, że wstępując na tron, postanowił zrezygnować z tradycyjnych struktur dworu królewskiego, przewidując związane z nimi ryzyko.

„Przyjmuję tę nagrodę z ogromną wdzięcznością, dla siebie, ale także dla Hiszpanii, którą tak bardzo kocham i do której, gdziekolwiek będę mieszkał, zawsze będę należał.”

Wsparcie rodziny i spotkanie morskie w Galicji

Byłemu monarsze podczas francuskiej uroczystości towarzyszyła jego najstarsza córka, infantka Elena, oraz dwie wnuczki, Victoria Federica de Marichalar i Irene Urdangarin. Spotkanie we Francji zakończyło kilkudniową podróż, która rozpoczęła się w środę, 16 września 2026 r., kiedy Juan Carlos I przyleciał na lotnisko Peinador w Vigo prywatnym lotem z Cascais w Portugalii. W Galicji wziął udział w wydarzeniach związanych z 11. Międzynarodowymi Regatami im. Króla Juana Carlosa I, które odbyły się w dniach 18–20 września w Ría de Pontevedra. Podczas pobytu w Sanxenxo spotkał się z krewnymi i bliskimi znajomymi, w tym z Maríą Zuritą i jej małym synem, przed wyjazdem do Francji na ceremonię wręczenia nagrody.