Jay-Z rozpoczyna rezydenturę na Yankee Stadium koncertem z okazji 30-lecia „Reasonable Doubt” z Beyoncé, Nasem i Blue Ivy

Atmosfera wieczoru otwarcia

Tysiące fanów wypełniły ulice wokół Yankee Stadium w piątkowy wieczór, paraliżując ruch na Grand Concourse, River Avenue i 161st Street. Sprzedawcy oferowali dziadki do orzechów na chodnikach, a DJ miksował nowojorskie klasyki, budując napięcie przed pierwszym dźwiękiem. W środku scena była minimalistyczna, z ogromnym ekranem o powierzchni 274 m² rozciągającym się na całej długości boiska, w towarzystwie 10-osobowego zespołu i 18-osobowej sekcji smyczkowej.

Sekwencja otwierająca

Beyoncé otworzyła koncert, pojawiając się w pasiastej koszulce New York Yankees, by zaśpiewać refren „Can't Knock the Hustle”, zastępując Mary J. Blige, która tej nocy występowała w swojej rezydenturze w Las Vegas. Jay-Z, ubrany na czarno, a później rozebrany do białego T-shirtu z granatową czapką Yankees, zwrócił się bezpośrednio do 50-tysięcznej publiczności: „Nowy Jork, co jest grane. Tak się to zaczyna, prawda?”. Następnie wyjaśnił cel wieczoru, mówiąc publiczności, że grają Reasonable Doubt.

Wiem, że jest tu kilka osób dla klimatu, ale dziś wieczorem gramy Reasonable Doubt.

Wykonanie albumu i goście specjalni

Setlista przebiegała przez Reasonable Doubt prawie w całości w kolejności, z Jayem wspieranym przez zespół na żywo i otoczonym fanami siedzącymi na trybunach po obu stronach sceny. Blue Ivy Carter pojawiła się przy pianinie, by wykonać „Feelin' It”. Memphis Bleek dołączył do Jaya w „Coming of Age”, a jego wczesny mentor Jaz-O pojawił się przy „Bring It On”. Były rywal Nas wszedł na scenę, by wykonać medley łączące „Dead Presidents” z „The World Is Yours” i „New York State of Mind”, czerpiąc z wzajemnego szacunku, jaki dwaj niegdyś wrodzy MC wypracowali przez dekady. Alicia Keys zwieńczyła jeden z największych momentów wieczoru ich hitem numer jeden na Billboard Hot 100, „Empire State of Mind”.

Elementem wyróżniającym koncert Jaya-Z jest on sam. To bardziej opowieść niż scenografia.

Filozofia produkcji i designu

Zamiast polegać na fajerwerkach czy rozbudowanej scenografii, produkcja opierała się na szerokim, kinowym ekranie wyświetlającym wczesne zdjęcia Jaya, nagrania Mike'a Tysona oraz wideo, na którym Beyoncé zaplata mu włosy na trybunach Yankee Stadium. Zespół kreatywny pod kierownictwem Willo Perrona potraktował koncert jako łuk narracyjny, a nie spektakl. Album, który w pierwszym tygodniu w 1996 roku sprzedał się w zaledwie 43 000 egzemplarzy, stał się od tego czasu kamieniem milowym hip-hopowego opowiadania historii, a setlista honorowała ten łuk, wplatając fragmenty innych hitów, w tym „Ain't No N***a” w „Excuse Me Miss”.

Freestyle i znani goście

Jay zmienił ton w połowie koncertu ostrym, nowym freestylem wymierzonym w krytyków jego niedawnej umowy z Targetem, zaskakując publiczność nieskryptowanym momentem buntu. Wśród dziesiątek tysięcy obecnych byli LeBron James, Megan Thee Stallion, Tobey Maguire, Leonardo DiCaprio, DJ Khaled, Swizz Beatz i skrzydłowy Knicks, OG Anunoby. Koncert jest pierwszym z trzech wieczorów: piątkowa rocznica Reasonable Doubt, sobotni koncert z okazji 25-lecia Blueprint oraz trzeci, niedzielny występ dodany po wyprzedaniu dwóch pierwszych, zatytułowany „Extra Innings”.

Bilety na to wydarzenie sprzedawały się tak szybko, jak żadne, jakie kiedykolwiek widziałem.

Co dalej

Rezydentura na Yankee Stadium kontynuuje sobotnią rocznicę Blueprint i bonusowy koncert „Extra Innings” w niedzielę, a setlista i lista gości na te wieczory pozostają nieujawnione. Cykl przypada na lato już gęste od nowojorskich wydarzeń kulturalnych, w tym Pucharu Świata oraz ślubu Taylor Swift i Travisa Kelce'a w Madison Square Garden, a także wkrótce po tym, jak Knicks zdobyli mistrzostwo NBA, co nadało „Empire State of Mind” dodatkowy wydźwięk.