Jay Rockefeller, gubernator Wirginii Zachodniej i pięciokadencyjny senator, zmarł w wieku 89 lat

Śmierć i potwierdzenie rodziny

John D. "Jay" Rockefeller IV zmarł w piątek 6 listopada 2026 r. w swoim domu w Waszyngtonie w wieku 89 lat, jak podał "The Washington Post". "The New York Times" poinformował, że śmierć potwierdziła przedstawicielka rodziny, Shelley Rodgers. Nie podano przyczyny zgonu. Był prawnukiem i imiennikiem Johna D. Rockefellera, założyciela Standard Oil, oraz bratankiem Nelsona Rockefellera, który później pełnił funkcję wiceprezydenta za kadencji Geralda Forda.

Od krainy węgla do biura gubernatora

W latach 1964–1966, po ukończeniu Harvardu, brał udział w programie pracy społecznej w ubogiej, wiejskiej części Wirginii Zachodniej, mieszkając i pracując z górnikami. ABC podało, że do 1966 r. pozostawał republikaninem, podczas gdy raport w języku portugalskim wiąże jego pobyt wśród górników z przejściem do Partii Demokratycznej. W 1976 r. wygrał wybory na gubernatora, pokonując zdecydowaną większością głosów republikanina Cecila Underwooda, jak podaje POLITICO, i sprawował ten urząd w latach 1977–1985. Następnie w 1985 r. wszedł do Senatu USA, zdobywając mandat w 1984 r. po przejściu na emeryturę długoletniego demokraty Jenningsa Randolpha.

Opieka zdrowotna i weterani

Ubezpieczenia zdrowotne były głównym celem jego kariery. "The New York Times" podał, że cztery lata po nieudanym planie zdrowotnym Clintona z 1993 r. współtworzył ustawę, która stworzyła program Children's Health Insurance Program, obejmujący miliony dzieci z rodzin o niskich dochodach, które w przeciwnym razie nie miałyby ubezpieczenia. "Rzeczpospolita" datuje powstanie programu na 1997 r. Głosował również za reformą zdrowotną z 2010 r., znaną jako Obamacare, i według ABC naciskał na wprowadzenie w jej ramach publicznej opcji ubezpieczenia. ABC dodało, że wielokrotnie przewodniczył Komisji ds. Weteranów i naciskał na badania nad schorzeniami takimi jak syndrom wojny w Zatoce Perskiej oraz skutki narażenia na działanie środka Agent Orange.

Wyjaśniając, dlaczego wspierał opiekę zdrowotną, powiedział "The New York Times", że jego poglądy wiązały się z widokiem dzieci pozbawionych podstawowej opieki profilaktycznej, gdy był młodym człowiekiem.

„To nie czyni mnie liberałem. Mnie to obchodzi.”

Głosowanie za wojną w Iraku i późniejsza krytyka

W 2002 r. głosował za rezolucją autoryzującą wojnę w Iraku, opierając się na twierdzeniach prezydenta George'a W. Busha, że Saddam Husajn posiada broń masowego rażenia, jak podał "The New York Times". Później wyraził ubolewanie z powodu tego głosu. W 2008 r., jako przewodniczący senackiej Komisji ds. Wywiadu, nadzorował raport, który oskarżył Busha i część jego zespołu o doprowadzenie kraju do wojny na podstawie fałszywych przesłanek.

Kariera w Senacie i wydatki na kampanię

POLITICO poinformowało, że wygrał pięć kadencji w Senacie znaczną przewagą głosów i wydał co najmniej 21 mln USD własnych pieniędzy na swoje kampanie, w tym 9 mln USD w wyścigu w 1984 r. przeciwko republikaninowi Johnowi Raese. Serwis oszacował jego odziedziczony majątek na 150 mln USD. Przez 25 lat był młodszym senatorem z Wirginii Zachodniej, pracując w cieniu Roberta Byrda, który stał się najdłużej urzędującym senatorem w historii USA. Po śmierci Byrda w 2010 r. Rockefeller został starszym senatorem stanu. Jako przewodniczący senackiej Komisji ds. Handlu wspierał prawa konsumentów i modernizację łączy szerokopasmowych.

Emerytura i sukcesja

W 2013 r., w wieku 75 lat, ogłosił, że nie będzie ubiegał się o szóstą kadencję w Senacie. Nie wystartował w wyborach w 2014 r., a jego miejsce zajęła republikanka Shelley Moore Capito, stając się pierwszą kobietą reprezentującą Wirginię Zachodnią w Senacie, jak podaje ABC. Jej ojciec, Arch A. Moore Jr., pokonał Rockefellera w wyborach na gubernatora w 1972 r., co było jego jedyną porażką polityczną, podało POLITICO. Poniższa oś czasu przedstawia główne etapy jego kariery.