Demokraci z Maine oficjalnie wybrali w sobotę byłego przewodniczącego senatu stanowego Troya Jacksona na swojego kandydata do Senatu USA. Wydarzenie to zakończyło dwutygodniowy chaos związany z poszukiwaniem następcy Grahama Platnera, który wycofał się po oskarżeniach o napaść seksualną, którym zaprzecza.

Jackson, drwal w piątym pokoleniu i progresista, wszedł do Cross Insurance Center w Bangor przy owacjach na stojąco i dźwiękach utworu Northern Attitude. Nominację przyjął przemówieniem łączącym populistyczną retorykę z postulatami uznania opieki zdrowotnej za prawo człowieka oraz solidarności pracowniczej.

Od kryzysu do nominacji

Platner, hodowca ostryg i weteran piechoty morskiej, porzucił kampanię 10 lipca po tym, jak POLITICO podało, że była partnerka oskarżyła go o zmuszenie jej do stosunku w 2021 roku mimo jej wielokrotnych sprzeciwów. Oskarżenie zniszczyło poparcie krajowe, a Partia Demokratyczna w Maine musiała w pośpiechu opracować proces wyboru zastępcy przed upływem terminu zgłoszeń na listę wyborczą 27 lipca.

Początkowo do wyścigu zgłosiło się trzynastu kandydatów, jednak Jackson szybko skonsolidował poparcie. W weekend 19–20 lipca jego sojusznicy zdominowali wybory delegatów na szczeblu hrabstw, zapewniając sobie głosy ponad 480 z blisko 600 delegatów, którzy mieli zdecydować o nominacji na specjalnej konwencji.

„Jesteśmy na dobrej drodze, by uzyskać rząd, na który, kurwa, zasługujemy.”

Do niedzieli 20 lipca wszyscy główni kontrkandydaci zawiesili swoje kampanie, w tym byli rywale w wyborach na gubernatora Nirav Shah i Shenna Bellows oraz kandydat do Kongresu Jordan Wood. Konwencja, która miała trwać przez wiele tur głosowań, zakończyła się przed południem.

Kandydat

58-letni Jackson startował w wyborach na gubernatora na początku 2026 roku, zajmując trzecie miejsce w czerwcowych prawyborach. Karierę polityczną rozpoczął jako Republikanin w 2000 roku, przegrał, a dwa lata później zdobył mandat w stanowej Izbie Reprezentantów jako kandydat niezależny, by w 2004 roku przejść do Partii Demokratycznej. Został przewodniczącym senatu, a w 2024 roku opuścił parlament stanowy. Jego program obejmuje powszechną opiekę zdrowotną (Medicare for All), rozwiązanie urzędu imigracyjnego ICE, federalne prawo do aborcji oraz wstrzymanie finansowania wojska Izraela.

Poparcie senatora Berniego Sandersa, organizacji Our Revolution oraz samego Platnera pomogło zjednoczyć wokół niego skrzydło progresywne. Na konwencji Jackson zdobył 566 z prawie 600 głosów delegatów, mierząc się jedynie z symbolicznym sprzeciwem prezes firmy z branży opieki zdrowotnej Saundry Pelletier.

„Nie jesteśmy z lewicy. Nie jesteśmy z prawicy. Jesteśmy z dołu.”

Stawka wyborów powszechnych

Jackson rozpoczyna teraz 101-dniowy sprint, by odebrać mandat pięciokrotnej republikańskiej senator Susan Collins, która przewodniczy Komisji Budżetowej i dysponuje budżetem kampanijnym w wysokości 11 mln USD. 73-letnia Collins wygrała ostatnie wybory w 2020 roku przewagą blisko 9 punktów procentowych, mimo że Joe Biden wygrał w Maine podobną różnicą. W 2024 roku Kamala Harris wygrała w tym stanie około 7 punktami.

Maine jest jedynym stanem, w którym Harris wygrała, a Republikanin ubiega się o reelekcję, co czyni ten wyścig kluczowym dla nadziei Demokratów na odwrócenie większości GOP w Senacie (53–47). Sondaż University of New Hampshire opublikowany w tym tygodniu wykazał niewielką przewagę Jacksona nad Collins wśród prawdopodobnych wyborców.

„Kiedy ludzie u władzy odmawiają słuchania, trzeba się zorganizować, trzeba stać w solidarności, razem. I trzeba sprawić, żeby zaczęli słuchać.”

Pieniądze i dynamika

Kampania Jacksona zebrała ponad 1 mln USD od momentu wejścia do przyspieszonego wyścigu, w tym 600 000 USD tylko od niedzieli do środy. Jak podała kampania, wpłaty przekazało blisko 25 000 darczyńców. Oczekuje się, że w wyborach powszechnych dominować będą kwestie przystępności cenowej, imigracji oraz prezydentury Trumpa, a Republikanie zgromadzili środki na masową kampanię reklamową przeciwko ostatecznemu kandydatowi.