Dyplomatyczna reprymenda w Reykjaviku

Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump opublikował 7 września 2026 r. na platformie Truth Social grafikę, na której Islandia, Grenlandia, Kanada, Meksyk, Ameryka Środkowa oraz Karaiby zostały pokryte amerykańską flagą i podpisane jako Stany Zjednoczone Ameryki. Post pojawił się bez tekstu wyjaśniającego jako część serii 37 wpisów udostępnionych w ciągu 10 godzin. Minister spraw zagranicznych Islandii Thorgerdur Katrin Gunnarsdottir wezwała w poniedziałek ambasadora USA Billy'ego Longa, aby oświadczyć, że publikacja była całkowicie niestosowna. Long objął urząd w Reykjaviku w sierpniu 2026 r. po przeprosinach za wcześniejsze uwagi, w których żartował, że Islandia mogłaby stać się 52. stanem USA. Premier Islandii Kristrun Frostadottir odniosła się do incydentu publicznie we wtorek.

„To zniewaga dla Islandczyków, Kanadyjczyków i mieszkańców Grenlandii. Nie ma nic zabawnego ani normalnego w drwieniu z suwerenności państw.”

Sprzeciw w Meksyku i na Karaibach

Przywódcy z Ameryki Łacińskiej i Karaibów odrzucili zmienione granice przedstawione w poście. Prezydent Meksyku Claudia Sheinbaum odrzuciła wszelkie sugestie dotyczące obcej kontroli podczas porannej konferencji prasowej 8 września 2026 r., dodając, że Meksyk nie zaakceptuje żadnej formy obcej ingerencji.

„W obliczu każdej obcej potęgi, która zakłada, że może rządzić w Meksyku, naród meksykański zawsze wystąpi w obronie swojej suwerenności i niepodległości.”

Prezydent Kuby Miguel Díaz-Canel stwierdził, że Kuba nigdy nie wróci do bycia kolonią jakiegokolwiek imperium, podkreślając, że krew przelana za jej niepodległość i samostanowienie nie pójdzie na marne. Minister spraw zagranicznych Kuby Bruno Rodríguez drwiąco zauważył, że Waszyngton ryzykuje zdezorientowanie geograficzne swoich obywateli, wskazując na niedawne decyzje Trumpa o przemianowaniu Zatoki Meksykańskiej i jeziora Ontario.

Grenlandia i bezpieczeństwo nordyckie

Post w mediach społecznościowych pojawił się kilka godzin po wizycie przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen na Grenlandii, gdzie ogłosiła pakiet inwestycyjny o wartości 200 mln euro (232,50 mln USD). Finansowanie obejmuje projekty energii odnawialnej, wydobycie surowców oraz łączność cyfrową na terytorium duńskim. Premier Danii Mette Frederiksen odniosła się do powracających wypowiedzi Trumpa na temat zakupu Grenlandii podczas rozmowy z dziennikarzami w Nuuk.

„Rząd Grenlandii i mieszkańcy Grenlandii wielokrotnie powtarzali, że nie chcą być Amerykanami. Mam nadzieję, że nikt nie ma co do tego wątpliwości, ani w Stanach Zjednoczonych, ani w reszcie świata.”

Minister spraw zagranicznych Danii nazwał post niepokojącym i całkowicie niestosownym, dodając, że europejscy partnerzy muszą pracować nad powstrzymaniem maksymalistycznych wizji polityki zagranicznej.

Obrona Islandii i więzi europejskie

Napięcia dyplomatyczne następują po referendum z 29 sierpnia 2026 r., w którym Islandia zagłosowała przeciwko wznowieniu formalnych negocjacji akcesyjnych z Unią Europejską. Profesor politologii na Uniwersytecie Bifrost Eirikur Bergmann zauważył, że populacja 400 tys. mieszkańców historycznie postrzegała Waszyngton jako swojego głównego protektora. Islandia nie posiada stałej armii od czasu uzyskania niepodległości w 1944 r., polegając na NATO i dwustronnym traktacie obronnym z USA z 1951 r. Debata publiczna podczas sierpniowego referendum koncentrowała się na stabilności narodowej i tym, czy bliższe powiązania z Brukselą są konieczne w obliczu zmieniającej się retoryki amerykańskiej. Trump wywołał wcześniej zaniepokojenie wśród islandzkich urzędników, myląc Islandię z Grenlandią podczas przemówienia w styczniu 2026 r.