Isao Harimoto, rekordzista japońskiej ligi baseballu i ocalały z Hiroszimy, zmarł w wieku 86 lat

Śmierć lidera japońskiej ligi baseballu

Isao Harimoto, jedyny zawodnik w historii Nippon Professional Baseball, który zdobył 3000 uderzeń w karierze, zmarł w środowe popołudnie w Tokio w wieku 86 lat. Golden Players Club, znany w Japonii jako Meikyukai, ogłosił jego śmierć w czwartek, nie podając konkretnej przyczyny. Harimoto spędził 23 sezony w japońskim profesjonalnym baseballu w latach 1959–1981, kończąc karierę z rekordowym wynikiem 3085 uderzeń.

Organizacja Meikyukai wydała oficjalne oświadczenie, w którym odniosła się do osiągnięć Harimoto:

Wszyscy członkowie Meikyukai wyrażają głęboki szacunek i wdzięczność za wieloletnie, wybitne osiągnięcia pana Isao Harimoto i szczerze modlą się za jego duszę.

Oparzenia z dzieciństwa i przetrwanie Hiroszimy

Urodzony jako Jang Hun w Hiroszimie 19 czerwca 1940 roku w rodzinie koreańskich imigrantów, Harimoto od wczesnego dzieciństwa zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi. W wieku czterech lat w wyniku wypadku doznał oparzeń prawej dłoni, co doprowadziło do trwałego zesztywnienia trzech środkowych palców oraz ograniczenia ruchomości kciuka i palca wskazującego. Kontuzja zmusiła go do przystosowania się do gry lewą ręką przez całą karierę sportową, przy użyciu specjalnie wykonanej rękawicy.

6 sierpnia 1945 roku, w wieku pięciu lat, Harimoto przetrwał zrzucenie przez Stany Zjednoczone bomby atomowej na Hiroszimę, gdy matka osłoniła go własnym ciałem przed wybuchem. Dom rodzinny znajdował się za górą, co ograniczyło bezpośrednie skutki fali uderzeniowej, jednak jego starsza siostra przebywała w pobliżu epicentrum i zmarła kilka dni później. Po II wojnie światowej zmarł jego ojciec, a matka utrzymywała rodzinę, prowadząc małą gastronomię. W późniejszych wywiadach telewizyjnych Harimoto wspominał o ciągłym niepokoju związanym z ekspozycją na promieniowanie:

Jako baseballista zawsze martwiłem się, że pewnego dnia mogą u mnie wystąpić objawy choroby popromiennej.

Kamienie milowe kariery i statystyki

Harimoto rozpoczął grę w Nippon Professional Baseball w 1959 roku w barwach Toei Flyers, zdobywając tytuł debiutanta roku ze 115 uderzeniami w pierwszym sezonie. Pierwszy tytuł króla uderzeń zdobył w 1961 roku ze średnią.336, a w 1962 roku poprowadził Flyers do pierwszego mistrzostwa Japan Series, notując swój pierwszy sezon z 30 home runami. W trakcie kariery zdobył siedem tytułów króla uderzeń ligi Pacific, w tym cztery z rzędu w latach 1967–1970.

Harimoto przeszedł do Yomiuri Giants w 1976 roku, aby grać u boku rekordzisty pod względem liczby home runów Sadaharu Oha, a w 1980 roku dołączył do Lotte Orions. W tamtym sezonie osiągnął kamień milowy 3000 uderzeń i zdobył swojego 500. home runa. W ciągu 2752 meczów Harimoto uzyskał średnią uderzeń.319, 504 home runy, 1676 RBI oraz 319 skradzionych baz. Jest jedynym zawodnikiem w historii NPB, który połączył 500 home runów z 300 skradzionymi bazami, co w Major League Baseball osiągnęli jedynie Barry Bonds, Willie Mays i Alex Rodriguez.

Komentarz i wkład w sport

Harimoto zakończył karierę w 1981 roku, a w 1990 roku został wprowadzony do Japońskiej Galerii Sław Baseballu. Po zakończeniu gry pracował jako analityk telewizyjny i krytyk sportowy, zyskując reputację za bezpośrednie i szczere komentarze. Publicznie opowiadał się za pokojem i rozbrojeniem nuklearnym, gdy dowiedział się, że młodsze pokolenia nie mają świadomości skutków bombardowań Hiroszimy i Nagasaki.

Przez całe życie Harimoto otwarcie mówił o swoim koreańskim pochodzeniu i pomógł założyć profesjonalną ligę baseballu w Korei Południowej w 1982 roku. Pełnił funkcję specjalnego doradcy komisarza Korea Baseball Organization, wspierając rozwój sportu w obu krajach.