Powódź błyskawiczna w Himalajach: 392 ofiary śmiertelne w Nepalu i Tybecie

Nagła fala powodziowa na granicy himalajskiej

Potężny potok wody, błota i gruzu przetoczył się przez doliny po obu stronach granicy nepalsko-tybetańskiej rankiem 26 sierpnia 2026 roku. Władze chińskie początkowo informowały o osunięciu ziemi, podczas gdy urzędnicy nepalscy wskazywali na powodzie błyskawiczne. Amerykańska służba geologiczna (USGS) podała, że przyczyną kataklizmu było zawalenie się lodowca po stronie tybetańskiej, a gwałtowne uwolnienie mas wody zostało błędnie zarejestrowane jako wstrząs sejsmiczny o magnitudzie 5,2 o godzinie 08:37 czasu lokalnego. Woda zalała dolinę rzeki Trishuli w dystrykcie Nuwakot oraz dolinę Bhotekoshi na wschód od Katmandu, niszcząc place budowy tam i osady.

Zespoły humanitarne opisały gwałtowne fale, które w ciągu kilku minut zalały społeczności nadrzeczne. Santosh Pandey, oficer humanitarny organizacji Oxfam w Nepalu, opisał warunki, z jakimi mierzą się zespoły w terenie.

Całe dzielnice są pogrzebane pod błotem, a zespoły ratunkowe kontynuują pracę. Woda podniosła się o dziewięć metrów w pół godziny. To, co widzimy do tej pory, to tylko to, do czego jesteśmy w stanie dotrzeć.

Ofiary i zaginieni w Nepalu i Tybecie

Do czwartkowego wieczora 27 sierpnia oficjalny bilans ofiar śmiertelnych wzrósł do 392 osób, w tym 389 w Nepalu i trzech w Tybetańskim Regionie Autonomicznym. Szacuje się, że w dotkniętych korytarzach górskich zaginionych pozostaje od 1400 do 1500 osób. Wśród osób, z którymi nie ma kontaktu, znajduje się ponad 500 obcokrajowców, 127 obywateli Nepalu mieszkających za granicą, którzy przebywali w kraju z wizytą, oraz 85 członków służb bezpieczeństwa i celnych.

Portugalia potwierdziła, że trzech jej obywateli pozostaje zaginionych, w tym dwoje rodzeństwa, po tym jak czwarty Portugalczyk został odnaleziony cały i zdrowy w pobliżu granicy tybetańskiej. Portugalski minister spraw zagranicznych Paulo Rangel wyjaśnił, że zerwana łączność utrudnia weryfikację statusu osób w strefie katastrofy.

W dotkniętych częściach występuje duży problem z prądem i łącznością.

Zniszczona infrastruktura i odcięte wioski

Katastrofa przerwała szlaki transportowe, sieci energetyczne i łączność komórkową w północnym Nepalu, izolując całe osady, takie jak Sole w dystrykcie Nuwakot. W Sole tylko czterech lub pięciu mieszkańców zdołało uciec w góry, zanim rzeka Trishuli przetoczyła się przez wioskę, jak przekazała lokalna mieszkanka Bidhya Rajput. Opozycyjna polityk z Nuwakot, Usha Kiran Timsena, zauważyła, że mimo wydania przez policję ostrzeżeń przeciwpowodziowych, wielu mieszkańców nie przewidziało prędkości i objętości wody. Lawiny błotne zniszczyły drogi w dystryktach Nuwakot, Dhading i Rasuwa, zmuszając służby do polegania na transporcie śmigłowcowym.

Ratownicy mierzą się również z zagrożeniami zdrowotnymi wynikającymi z zanieczyszczonej wody powodziowej i nieodnalezionych ciał. Sérgio Santos, dowódca straży pożarnej z doświadczeniem w ratownictwie, ostrzegł przed warunkami podczas operacji poszukiwawczych.

Istnieje dość wysokie ryzyko infekcji dla osób pracujących w tych miejscach.

Apel o pomoc i wsparcie międzynarodowe

Katastrofa dotknęła około 17 000 dzieci, zniszczyła 18 szkół, uszkodziła 20 kolejnych oraz poważnie uszkodziła cztery ośrodki zdrowia, jak podał UNICEF. W powodzi zginęło co najmniej 14 dzieci. Prawie 40 000 osób wymaga natychmiastowej pomocy higienicznej i środków do uzdatniania wody, w tym tysięcy zestawów wsparcia dla dzieci poniżej piątego roku życia.

W odpowiedzi Unia Europejska przeznaczyła 1 mln euro w ramach natychmiastowego finansowania kryzysowego na opiekę zdrowotną, żywność, wodę i schronienie, co ogłosiła komisarz europejska Hadja Lahbib. UNICEF zaapelował do darczyńców międzynarodowych o 17,2 mln dolarów na sfinansowanie działań pomocowych i odbudowy, podczas gdy organizacje pozarządowe, w tym Oxfam, Save the Children i Lekarze bez Granic, wysłały zespoły terenowe w celu dostarczenia zaopatrzenia.