Dyrygent Herbert Blomstedt zmarł w wieku 99 lat w Göteborgu

Śmierć w domu w Göteborgu

Herbert Blomstedt zmarł 4 listopada 2026 roku w wieku 99 lat w Göteborgu w Szwecji. Informację o jego śmierci przekazała orkiestra Gewandhaus w Lipsku, a jego agencja, Künstlersekretariat am Gasteig, podała, że odszedł w spokoju w domu, w otoczeniu rodziny. Choć urodził się w Stanach Zjednoczonych, był uważany za Szweda.

Związki z Lipskiem i Dreznem

Blomstedt pełnił funkcję kapelmistrza Gewandhaus w Lipsku w latach 1998–2005, a później został honorowym dyrygentem tej orkiestry. Od 1975 roku kierował Sächsische Staatskapelle Dresden, co jako obywatela Europy Zachodniej prowadziło go za żelazną kurtynę. W latach 1996–1998 był głównym dyrygentem NDR Sinfonieorchester. W wieku 90 lat nagrał ponownie wszystkie symfonie Beethovena z orkiestrą Gewandhaus. W swoim komunikacie orkiestra podkreśliła, że wraz z jego śmiercią traci:

„jednego z najważniejszych dyrygentów naszych czasów, niezwykłego muzyka oraz człowieka o rzadkiej skromności, prawości i życzliwości”

Kariera i wyróżnienia

Doniesienia wskazują, że nawet w podeszłym wieku stawał na podium czołowych światowych orkiestr. Chciał dyrygować do późnej starości, jednak jak podaje NDR, musiał wycofać się ze sceny ze względów zdrowotnych. Regularnie dyrygował Filharmonikami Wiedeńskimi, a w 2017 roku Lipsk przyznał mu swój medal honorowy. W 2022 roku otrzymał Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Republiki Federalnej Niemiec.

Początki i podejście do muzyki

Andreas Schulz, dyrektor Gewandhaus, stwierdził, że muzyka nigdy nie była dla Blomstedta sposobem na autoprezentację, lecz tajemniczym kosmosem, który za każdym razem trzeba odkrywać na nowo. Schulz datował jego pierwszy koncert na 3 lutego 1954 roku w Sztokholmie, kiedy to w programie znalazła się opera Hindemitha „Mathis der Maler”, a przede wszystkim Suita orkiestrowa h-moll Bacha. Schulz nazwał go również jednym z pionierów historycznie poinformowanego wykonawstwa w Europie Północnej. Blomstedt przyznawał, że wahał się przed przeprowadzką do Drezna, ponieważ nie chciał żyć w państwie totalitarnym.

Charakter i wspomnienia

NDR, gdzie był głównym dyrygentem w latach 1996–1998, wspomina go za muzyczną precyzję, opanowanie partytury i skromność. Tagesschau opisuje go jako ascetę, który każdy dzień zaczynał od szklanki wody i gröt, szwedzkiej owsianki. Był adwentystą dnia siódmego, nie pił alkoholu i przestrzegał ścisłej diety wegetariańskiej. W jednym z wywiadów za swój największy sukces uznał moment, około 13. lub 14. roku życia, w którym zrozumiał, że nie może myśleć tylko o sobie. Opisując swój stosunek do muzyki, powiedział:

„Jestem muzykiem wśród muzyków. Ja daję coś od siebie, a oni dają coś w zamian.”