Henkel świętuje 150-lecie, kanclerz Merz wspomina początki kariery w koncernie z DAX

Obchody jubileuszu i wczesna kariera Merza

Niemiecki producent dóbr konsumpcyjnych i chemii gospodarczej Henkel świętował 26 września 2026 roku 150-lecie istnienia podczas uroczystości w swojej siedzibie w Düsseldorfie. Kanclerz Friedrich Merz uczestniczył w wydarzeniu i opowiedział o swoich wczesnych związkach zawodowych z notowaną na DAX korporacją. Krótko po debiucie giełdowym Henkla w 1985 roku Merz pracował przez kilka miesięcy w sekretariacie zarządu, będąc zatrudnionym w Stowarzyszeniu Przemysłu Chemicznego.

Mój czas w tej firmie i w tej branży ukształtował mnie głęboko. Do dziś czuję się szczególnie związany z tym sektorem.

Merz wspominał rozmowę z kanclerzem Helmutem Kohlem, odbytą lata później, gdy jako młody poseł do Parlamentu Europejskiego żartował ze swojego doświadczenia w przemyśle chemicznym. Kanclerz pogratulował firmie długowieczności i pochwalił zarząd za pomoc Ukrainie oraz zakończenie wielomiliardowych operacji biznesowych w Rosji po inwazji w 2022 roku. Zauważył, że takie działania pokazują, iż działalność gospodarcza nie jest celem samym w sobie.

Henkel to świetny przykład na to, że długoterminowo odnoszące sukcesy firmy składają się z czegoś więcej niż patenty, produkty i fabryki.

Od producenta mydła z Akwizgranu do międzynarodowego konglomeratu

Kupiec Fritz Henkel założył Henkel & Cie w wieku 28 lat wraz z dwoma wspólnikami w Akwizgranie 26 września 1876 roku, debiutując uniwersalnym detergentem na bazie krzemianów. Firma wprowadziła Henkel's Bleich-Soda w 1878 roku, po czym przeniosła się do Düsseldorfu, ustanawiając w 1900 roku stałą siedzibę w dzielnicy Holthausen. Henkel wprowadził na rynek proszek do prania Persil w 1907 roku, produkując 4700 ton w 1908 roku i siedmiokrotnie więcej do 1915 roku, a w 1922 roku pojawiła się postać reklamowa Białej Damy. W latach 20. firma rozszerzyła działalność o kleje przemysłowe i środki czystości P3, w 1969 roku wprowadziła klej w sztyfcie Pritt, a w 1985 roku zadebiutowała na giełdzie jako założycielski członek DAX. Kolejne rozszerzenia portfela obejmowały zakup Schwarzkopf w 1995 roku, Loctite w 1997 roku oraz amerykańskiego producenta klejów National Starch od Akzo Nobel za 3,7 mld euro w 2008 roku.

Ślad korporacyjny i kierownictwo

Henkel odnotował 20,5 mld euro rocznego przychodu w 2025 roku, wygenerowanego w niemal równych częściach przez działy technologii klejowych i dóbr konsumpcyjnych. Firma zarządza 165 zakładami produkcyjnymi w 53 krajach, zatrudniając około 50 000 osób na całym świecie, w tym 8000 pracowników w Niemczech. Dyrektor generalny Carsten Knobel kieruje zarządem od 2020 roku, a Simone Bagel-Trah, praprawnuczka założyciela, przewodniczy radzie nadzorczej i komitetowi akcjonariuszy. W 2023 roku Henkel skonsolidował operacje związane z praniem, pielęgnacją domu i higieną osobistą w dywizję Consumer Brands, likwidując około 3500 miejsc pracy na świecie. Grupa konkuruje z Procter & Gamble, Unilever i L'Oreal na rynkach konsumenckich oraz z H.B. Fuller, Sika i 3M w sektorze klejów przemysłowych, uszczelniaczy i powłok funkcjonalnych.

Kontrola antymonopolowa i zmiany w wydatkach konsumentów

Henkel utrzymuje globalną pozycję lidera w branży klejów, zaopatrując producentów motoryzacyjnych i elektronicznych, ale mierzy się z wyzwaniami regulacyjnymi i gospodarczymi. W lipcu 2026 roku amerykańska Federalna Komisja Handlu (FTC) pozwała firmę, aby zablokować planowane przejęcie amerykańskiego producenta klejów, argumentując, że łączące się podmioty są odpowiednikami Coca-Coli i Pepsi na rynku klejów. Firma zmaga się również z podwyższonymi kosztami energii od wybuchu wojny na Ukrainie oraz cyklicznym popytem przemysłowym. W segmencie dóbr konsumpcyjnych marki własne zyskały na znaczeniu, gdy inflacja ograniczyła budżety domowe. Badanie firmy doradczej Roland Berger wykazało, że 71 procent konsumentów wymienia cenę wśród trzech głównych czynników zakupowych, w porównaniu do 21 procent, którzy stawiają na reputację marki.