Motorsport · Alghero
Elfyn Evans zdobywa pierwszy tytuł mistrza świata WRC po błędzie Olivera Solberga na ostatnim odcinku rajdu na Sardynii
Kierowca Toyoty Elfyn Evans zapewnił sobie tytuł mistrza świata w rajdach samochodowych (WRC) w 2026 roku, wyprzedzając rywali o pięć punktów na Sardynii. O losach tytułu przesądził błąd Olivera Solberga, który wypadł z trasy dwa zakręty przed metą ostatniego odcinka specjalnego.
Tekst AI na podstawie relacji ANSA.it, LaVanguardia, BBC i innych wydawców. Zmieniony . Jak powstaje
Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).
W skrócie
Elfyn Evans wygrał klasyfikację kierowców WRC w 2026 roku z dorobkiem 243 punktów, wyprzedzając o pięć punktów Olivera Solberga po pięciu wcześniejszych sezonach zakończonych na drugim miejscu.
Solberg prowadził na międzyczasach ostatniego, 7,1-kilometrowego odcinka z przewagą 1,9 sekundy, zanim wypadł z trasy dwa zakręty przed metą, tracąc niezbędne punkty bonusowe mimo wygrania rajdu z przewagą 57,6 sekundy.
37-letni Walijczyk został trzecim brytyjskim kierowcą, który zdobył tytuł mistrza WRC, idąc w ślady Colina McRae z 1995 roku i Richarda Burnsa z 2001 roku.
- SobotaSolberg buduje 33,6-sekundową przewagę nad resztą stawki przed ostatnim dniem
- Przedostatni odcinekEvans traci czas z powodu wymiany przebitej prawej przedniej opony
- Niedziela, 15:05Evans kończy przejazd 7,1-kilometrowego Power Stage
- Niedziela, 15:06Solberg wypada z trasy dwa zakręty przed metą
Decydujący Power Stage
Elfyn Evans i jego pilot Scott Martin zapewnili sobie pierwszy w karierze tytuł mistrzów świata w rajdach samochodowych w niedzielę podczas Rajdu Włoch na Sardynii. Rywalizacja o mistrzostwo rozstrzygnęła się na ostatnim, 7,1-kilometrowym odcinku Wolf Power Stage, po tym jak przebita opona na przedostatniej próbie zmniejszyła przewagę punktową Evansa nad Oliverem Solbergiem. Evans przejechał odcinek jako pierwszy, pozostawiając Solberga w sytuacji, w której musiał on uzyskać lepszy czas, aby zdobyć punkty niezbędne do wywalczenia korony. Solberg był o 1,9 sekundy szybszy od Evansa na kilometr przed metą, jednak wypadł z trasy na piaszczyste pobocze dwa zakręty przed końcem. 25-letni szwedzki kierowca zdołał wrócić na trasę i wygrać rajd z przewagą 57,6 sekundy nad Sébastienem Ogierem, ale stracił punkty bonusowe za pierwszą piątkę odcinka, które były mu potrzebne do wyprzedzenia Evansa.
Evans opisał swoje emocje po obejrzeniu finału rajdu z parku serwisowego.
„To jeszcze do mnie nie dotarło. Byłem pewien, że to koniec. Nie pojechałem tego odcinka najlepiej, dałem z siebie wszystko, ale nie było czysto. Współczuję Oliverowi. Miał niesamowity weekend.”
Zwrot akcji na przedostatnim odcinku
Evans przystąpił do włoskiej rundy, która była finałem sezonu po odwołaniu Rajdu Arabii Saudyjskiej z powodu konfliktu regionalnego, z 21-punktową przewagą nad Solbergiem i 17-punktową nad Samim Pajarim. Solberg objął prowadzenie w sobotę i rozpoczął niedzielę z przewagą 33,6 sekundy nad resztą stawki. Walka o tytuł zmieniła się na przedostatnim odcinku, gdy Evans przebił prawą przednią oponę i musiał zatrzymać się, aby ją wymienić. To opóźnienie sprawiło, że Evans spadł na piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, tracąc 4 minuty i 48 sekund do Solberga, co oznaczało, że losy tytułu zależały wyłącznie od wyniku ostatniego odcinka.
Klasyfikacja i brytyjskie rekordy mistrzostw
Ostateczna klasyfikacja zakończyła się wynikiem 243 punktów dla Evansa, 238 punktów dla Solberga i 237 punktów dla Pajariego. 37-letni Evans pięciokrotnie w ciągu ostatnich sześciu lat kończył sezon jako wicemistrz, w tym trzy razy przegrywając tytuł ostatniego dnia i dwa razy po prowadzeniu przed finałem. Jego triumf kończy 25-letnie oczekiwanie na brytyjskiego mistrza WRC, czyniąc go trzecim brytyjskim kierowcą w historii, który zdobył ten tytuł, po Colinie McRae w 1995 roku i Richardzie Burnsie w 2001 roku. Louise Aitken-Walker zdobyła wcześniej kobiecy tytuł WRC w 1990 roku.
- Elfyn Evans
- 243 pkt
- Oliver Solberg
- 238 pkt
- Sami Pajari
- 237 pkt
Dane z tekstu artykułu
Podium dla Toyoty i zmiany regulaminowe
Zespół Toyota Gazoo Racing zajął całe podium w Alghero (Solberg pierwszy, Ogier drugi, Pajari trzeci), mając już wcześniej zapewnione mistrzostwo producentów. Włoscy zawodnicy Roberto Daprà, Trentin i Ledda również ukończyli rajd mimo przebitych opon. W kategoriach towarzyszących Lancia Corse HF zapewniła sobie mistrzostwo świata zespołów WRC2 w swoim pierwszym sezonie po powrocie do serii. Runda na Sardynii była ostatnim wydarzeniem WRC na wyspie przed przeniesieniem włoskiej eliminacji do Rzymu w 2027 roku, a także końcem ery technicznej Rally1.
Zapytaj o ten tekst
Źródła i kontekst
- ANSA.itEvans e Martin (Toyota) campioni del mondo rally 2026 mentre la Sardegna chiude un'era - Notizie
- LaVanguardiaEl increíble final del Mundial de rallies WRC: drama de Solberg y título para el eterno segundón
- BBCElfyn Evans defies history to join Britain's rally greats Colin McRae and Richard Burns with WRC title
- El PeriódicoSolberg pierde el Mundial de rallies a tres curvas del final y revive el drama de Carlos Sainz en 1998
- Elfyn Evans
- Kierowca Toyota Gazoo Racing z Walii i mistrz świata WRC 2026
- Oliver Solberg
- Kierowca Toyota Gazoo Racing ze Szwecji i wicemistrz WRC 2026
- Scott Martin
- Pilot Elfyna Evansa i mistrz świata pilotów WRC 2026
- Sami Pajari
- Kierowca Toyota Gazoo Racing, który zajął trzecie miejsce w klasyfikacji WRC 2026
- Sébastien Ogier
- Kierowca Toyota Gazoo Racing, który zajął drugie miejsce w Rajdzie Włoch na Sardynii
- Richard Burns
- Zmarły angielski kierowca rajdowy i mistrz świata WRC z 2001 roku
- Colin McRae
- Zmarły szkocki kierowca rajdowy i mistrz świata WRC z 1995 roku
- Petter Solberg
- Mistrz świata WRC z 2003 roku i ojciec Olivera Solberga
- Miejsca
- Włochy, Wielka Brytania
- Organizacje
- Toyota
Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.
Wesprzyj Pollar