Infanta Zofia wygłasza pierwsze publiczne przemówienie, wzywa do większego szacunku dla nauczycieli

Historyczne pierwsze przemówienie

Infanta Zofia, druga w linii sukcesji do hiszpańskiego tronu, wygłosiła swoje pierwsze publiczne przemówienie w środę w Monasterio de Cogullada w Saragossie. Przewodniczyła pierwszej edycji nagród „Docentes Referentes” Fundacji Ibercaja, w której pełni funkcję honorowej przewodniczącej. 19-latka mówiła ponad pięć minut, otrzymując owację na stojąco trwającą ponad minutę.

Niespodziewane wsparcie rodziny

Mimo że wydarzenie zaplanowano jako samodzielne wystąpienie, jej rodzice – król Filip VI i królowa Letizia oraz jej siostra księżniczka Leonor – niespodziewanie się pojawili. Leonor dołączyła do niej na porannych warsztatach, a król i królowa przybyli po południu. Rodzina usiadła w pierwszym rzędzie, a po przemówieniu widziano, jak królowa Letizia trzyma Zofię za rękę w geście dumy.

1. PoranekKsiężniczka Leonor zaskakuje Zofię na przedwydarzeniowych warsztatach w Saragossie.
2. PopołudnieKról Filip VI i królowa Letizia przybywają niespodziewanie do Monasterio de Cogullada.
3. PrzemówienieZofia wygłasza pierwsze publiczne przemówienie, wymienia wyzwania stojące przed nauczycielami i wzywa do większego szacunku.
4. Po przemówieniuPubliczność bije brawo przez ponad minutę; królowa Letizia bierze Zofię za rękę w dumnym geście.

Obrona zawodu nauczyciela

W swoim przemówieniu Zofia oświadczyła, że 

nikt nie wybiera nauczania dla pieniędzy czy uznania

i nazwała ten zawód

jednym z najlepszych na świecie.

Podkreśliła, że nauczyciele zasługują na 

szacunek, środki i wszelkie uznanie.

Zacytowała trzy słowa profesora Carlosa Lópeza Otína na temat sztuki nauczania:

szacunek, ciekawość i zaangażowanie.

Wyzwania w hiszpańskich klasach

Infanta nie unikała wymieniania problemów stojących przed nauczycielami: przemoc rówieśnicza, utrata autorytetu, kwestionowane wynagrodzenie, porzucanie szkoły, liczebność klas, uczniowie ze specjalnymi potrzebami, nadmierna biurokracja, brak funduszy i inkluzja edukacyjna. Przyznała, że w każdej szkole jest nauczyciel,

często wyczerpany,

który wciąż stara się dotrzeć do każdego ucznia.

Osobista inspiracja

Zofia wspominała, że w wieku ośmiu lat obejrzała film „Buda explotó por vergüenza” o afgańskiej dziewczynce walczącej o prawo do nauki. Ta historia, jak powiedziała, sprawiła, że każdego ranka szła do szkoły

z nową energią.

Podkreśliła, że poza trendami pedagogicznymi czy rozpraszaczami z mediów społecznościowych, w każdym dzieciństwie przychodzi dzień, w którym nauczyciel mówi coś, co zostaje z tobą na zawsze.