Sąd w Hamburgu skazał siedmiu młodych członków skrajnie prawicowej grupy „Ostatnia Fala Obrony” na kary więzienia za podpalenia i usiłowanie zabójstwa

Wyrok i kary

Wyższy Sąd Krajowy w Hamburgu skazał 5 sierpnia 2026 r. ośmiu młodych mężczyzn za członkostwo w organizacji terrorystycznej, usiłowanie zabójstwa, podpalenia oraz pobicia. Siedmiu z nich otrzymało kary pozbawienia wolności w ramach prawa dla nieletnich, od dwóch lat i czterech miesięcy do pięciu lat. Ósmy oskarżony, 15-latek z okolic Haiger w Hesji, otrzymał wyrok półtora roku w zawieszeniu. Trzech skazanych uznano dodatkowo za przywódców grupy. W chwili popełnienia czynów oskarżeni mieli od 14 do 21 lat, dlatego sąd stosował prawo dla nieletnich. Wyrok nie jest prawomocny.

Ataki

Grupa dokonała podpalenia centrum kultury w Altdöbern w Brandenburgii w październiku 2024 r. Budynek spłonął doszczętnie, a małżeństwo prowadzące placówkę wraz z małą córką, śpiący w sąsiednim budynku, uniknęli obrażeń tylko dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności. W styczniu 2025 r. dwóch członków próbowało podpalić schronisko dla uchodźców w Schmölln w Turyngii przy użyciu materiałów pirotechnicznych. Na fasadzie namalowali swastyki oraz hasła takie jak „obcokrajowcy won”. Kolejny planowany atak na schronisko w Senftenbergu w Brandenburgii przy użyciu tzw. bomb kulowych został udaremniony dzięki informacjom przekazanym przez zespół dziennikarzy Stern i RTL.

Ideologia i rekrutacja grupy

Według prokuratury federalnej „Ostatnia Fala Obrony” (Letzte Verteidigungswelle) uważała się za ostatnią instancję broniącą „narodu niemieckiego” i dążyła do obalenia porządku demokratycznego poprzez akty przemocy wobec migrantów i przeciwników politycznych. Grupa wyłoniła się ze skrajnie prawicowych grup czatowych, które liczyły około 200 uczestników. Członkowie rekrutowali się za pośrednictwem platform społecznościowych takich jak TikTok, Telegram i WhatsApp, komunikując się w grupach i przyjmując tytuły takie jak „Gauleiter” czy „Minister Propagandy”. Gloryfikowali III Rzeszę i dyskutowali o prowadzeniu „wojny rasowej”. Poza podpaleniami członkowie angażowali się w tzw. polowania na pedofilów, zwabiając i bijąc osoby, które uznawali za pedofilów.

Proces i konsekwencje

Ponieważ kilku oskarżonych było nieletnich, proces po odczytaniu aktu oskarżenia w marcu 2026 r. toczył się w dużej mierze za zamkniętymi drzwiami. Publiczne było jedynie ogłoszenie wyroku. Wielu oskarżonym towarzyszyli w sądzie rodzice. Przewodniczący składu sędziowskiego stwierdził, że określenie „brunatne pokoje dziecięce” jest w odniesieniu do grupy „całkiem trafne”.

„Czyny te były próbą wywołania chaosu.”

Oskarżeni zostali aresztowani w maju 2025 r. podczas nalotów w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, Brandenburgii i Hesji; niektórzy przebywali już w areszcie. W czerwcu 2026 r. w Turyngii zatrzymano dwóch kolejnych nastolatków za domniemane członkostwo w grupie. Trwają dochodzenia w sprawie kolejnych członków.