Clive Davis, wytwórca muzyczny, który odkrył Whitney Houston i Bruce'a Springsteena, zmarł w wieku 94 lat

Życie w muzyce

Clive Davis urodził się na Brooklynie w 1932 roku w żydowskiej rodzinie i studiował prawo na Harvardzie, nie mając początkowych ambicji związanych z branżą muzyczną. W 1960 roku dołączył do Columbia Records jako prawnik, a w 1967 roku niespodziewanie awansował na prezesa. W tym samym roku zobaczył Janis Joplin na Monterey Pop Festival i uczynił ją swoim pierwszym znaczącym nabytkiem, rozpoczynając karierę opartą na niezwykłym wyczuciu hitów.

Złote ucho

Davis nie był producentem w tradycyjnym sensie (rzadko dotykał konsoli mikserskiej). Jego darem był natomiast, jak to nazywali koledzy po fachu, „złoty słuch”: instynkt, dzięki któremu wiedział, które piosenki pokochają miliony. Przekonał Simon & Garfunkel do wydania „Bridge over Troubled Water” jako singla, namówił Bruce'a Springsteena do dodania „Blinded by the Light” do jego debiutanckiego albumu, a w 1983 roku odkrył młodą Whitney Houston, którą później nazwał „wokalnym geniuszem”. Obejmując style od folku po hip-hop, balansował między masową popularnością a artystyczną wiarygodnością.

Hołdy od gwiazd, które stworzył

„Dla Clive’a to nigdy nie był biznes. To była rodzina. I byłem zaszczycony, że mogłem być jej częścią.”

„Clive Davis był wizjonerem. Potrafił usłyszeć to, co niematerialne, zanim ktokolwiek inny mógł to zobaczyć.”

„Dziękuję za przekształcenie muzyki i, na bardzo osobistej nucie, za wiarę we mnie oraz za pół wieku twojej miłości i wsparcia.”

„On był jedynym, który wierzył, że rockowy wokalista może z przekonaniem wykonać standardy. Z tego narodził się The Great American Songbook, który sprzedał się w prawie 40 milionach egzemplarzy.”

Bruce Springsteen, którego Davis podpisał kontrakt, gdy ten miał 22 lata, powiedział, że szef wytwórni traktował go „z takim samym szacunkiem i życzliwością, gdy byłem 22-letnim nikim, jak i po całym moim sukcesie”. Hołd złożyły mu także Alicia Keys, Aretha Franklin i Mariah Carey.

Dziedzictwo wykraczające poza gabinet

Po zwolnieniu z Columbia w 1973 roku w związku z zarzutami finansowymi, które zaprzeczył, Davis założył Arista Records, gdzie dał dom zarówno Patti Smith, jak i Barry'emu Manilowowi. Później, w J Records, ożywił karierę Roda Stewarta, wspierając serię The Great American Songbook. W swojej autobiografii z 2013 roku Davis ujawnił się jako osoba biseksualna, a w 2000 roku został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Zmarł spokojnie z powodu choroby związanej z wiekiem, w otoczeniu rodziny, w swoim mieszkaniu na Manhattanie, mając 94 lata.