Ceny ropy przekraczają 101 USD za baryłkę w obliczu sztormu w Zatoce Meksykańskiej i zagrożeń dla tankowców na Bliskim Wschodzie

Presja cenowa i ryzyko żeglugi

Ceny ropy naftowej wzrosły w środę, przy czym kontrakty terminowe na ropę Brent osiągnęły 101,51 USD za baryłkę, a amerykańska ropa West Texas Intermediate podrożała do 90,25 USD. Rozwijający się sztorm w Zatoce Meksykańskiej zagraża instalacjom przybrzeżnym, które odpowiadają za 15% amerykańskiego wydobycia ropy i 5% gazu ziemnego, jednocześnie stwarzając niebezpieczeństwo dla sześciu rafinerii w regionie odpowiadającym za połowę krajowych zdolności rafineryjnych. Na Bliskim Wschodzie ryzyko morskie pozostaje wysokie, a firma ochroniarska Vanguard odnotowała co najmniej 14 ataków na statki w Cieśninie Ormuz od 20 września. Stawki frachtowe dla tankowców przepływających przez ten szlak osiągnęły 1,3 mln USD dziennie w porównaniu z 20 000–50 000 USD dziennie w 2025 roku. Właściciele tankowców oferują kapitanom 100 000 USD miesięcznie oraz 50 000 USD za każdy rejs w ramach dodatku za niebezpieczeństwo, aby utrzymać operacje transportowe do terminali w Fudżajrze.

Wyczerpane globalne zapasy

Eksperci energetyczni podczas Energy Intelligence Forum w Londynie ostrzegli, że dostępne globalne zapasy spadły do krytycznie niskiego poziomu. Zapasy komercyjne skurczyły się o ponad 1 mld baryłek od wybuchu walk pod koniec lutego 2026 roku. Dyrektor generalny Saudi Aramco, Amin Nasser, szczegółowo opisał obciążenia sieci magazynowych w całym sektorze.

Obecnie pozostało mniej niż 6 mld baryłek zapasów komercyjnych, z czego zdecydowana większość nie jest praktycznie dostępna, więc system jest już przeciążony.

Międzynarodowa Agencja Energetyczna przygotowuje awaryjne uwolnienie 100 mln baryłek ropy i oleju napędowego w celu złagodzenia niedoborów, po początkowej interwencji obejmującej 400 mln baryłek w marcu. Przy światowym zużyciu ropy oscylującym wokół 102 mln baryłek dziennie, liderzy branży zauważyli, że uzupełnienie wyczerpanych zapasów może potrwać lata.

Przekierowania rurociągów i alternatywne korytarze

Utrzymujące się zagrożenia w Cieśninie Ormuz i Cieśninie Bab al-Mandab przyspieszają zwrot w stronę lądowych korytarzy transportowych. Dane Kpler pokazują, że 40% bliskowschodniego eksportu ropy przesyłane jest obecnie rurociągami lądowymi do Morza Czerwonego i innych punktów wyjścia, w porównaniu z 17% przed wojną. Arabski rurociąg East-West zwiększył przepustowość do 5,8 mln baryłek dziennie, aby ominąć zagrożone punkty krytyczne. TotalEnergies, BP oraz Chevron oceniają projekty w Iraku, Syrii i Zjednoczonych Emiratach Arabskich mające na celu budowę stałych alternatywnych tras eksportowych. Patrick Pouyanné stwierdził, że strategia korporacyjna musi wykraczać poza samo wydobycie.

Największą lekcją płynącą z tego kryzysu jest to, że musimy myśleć nie tylko o produkcji, ale także o eksporcie.

Regionalne działania wojenne i zmienność podaży

Eskalacja działań wojennych w regionie nadal wprowadza zmienność na rynki energetyczne. W poniedziałek wieczorem, 5 października, ataki Huti uderzyły w lotniska w Dżizanie i Nadżranie w pobliżu południowej granicy Arabii Saudyjskiej, podczas gdy wspierane przez Saudów siły jemeńskie prowadziły ofensywę. Pomimo zagrożeń morskich, Vitol poinformował, że w ciągu ostatnich 7–10 dni z Bliskiego Wschodu wypłynęło 12 mln baryłek ropy i 2 mln baryłek produktów naftowych dziennie. Na rynkach detalicznych koszty paliw pozostają wysokie, a ceny benzyny w Holandii osiągnęły prawie 2,70 EUR za litr przy autostradach. W międzyczasie państwowy producent QatarEnergy zabezpieczył pożyczkę w wysokości 3 mld USD od konsorcjum chińskich pożyczkodawców, w tym Bank of China i ICBC.