Ataki Huti na saudyjskie tankowce wywindowały cenę ropy Brent powyżej 100 dolarów, blokada cieśniny Bab al-Mandab zaostrza sytuację

Atak na tankowce i wzrost cen

Cena ropy Brent, międzynarodowego punktu odniesienia, wzrosła w czwartek o 7,4 proc. do 101,01 dolara za baryłkę, przekraczając poziom 100 dolarów po raz pierwszy od 26 maja. Ropa West Texas Intermediate podrożała o 3,78 proc. do 90,11 dolara. Skok cen nastąpił po tym, jak Huti przyznali się do ataków na dwa saudyjskie tankowce, Encelia i Layla, twierdząc, że naruszyły one ogłoszoną blokadę morską. Brytyjska agencja ds. operacji morskich (UK Maritime Trade Operations) poinformowała, że jeden ze statków stanął w płomieniach około 70 mil morskich na południowy zachód od Al-Szukajk, jednak nikt nie ucierpiał.

To idealna burza dla rynku. Mamy eskalację retoryki z obu stron, a teraz ataki na Morzu Czerwonym. Rynek prawdopodobnie grał na spadki. Wszystko zmierza w złym kierunku.

Ataki nastąpiły kilka godzin po tym, jak prezydent Donald Trump ostrzegł, że USA uderzą w irański most lub elektrownię za każdy statek zaatakowany w cieśninie Ormuz, co sygnalizuje dalszą eskalację po załamaniu się zeszłomiesięcznego zawieszenia broni.

Zagrożony strategiczny punkt

Cieśnina Bab al-Mandab, łącząca Morze Czerwone z Zatoką Adeńską, stała się główną trasą eksportową dla saudyjskiej ropy, odkąd Iran zamknął cieśninę Ormuz w pierwszych dniach wojny. Arabia Saudyjska od marca wysyłała około 5 mln baryłek dziennie ze swojego terminalu w Janbu na zachodnim wybrzeżu, co stanowi ponad dwukrotność poziomu sprzed wojny. Według danych Kpler około cztery piąte tego wolumenu przechodziło przez Bab al-Mandab.

Trasa między Janbu a Chinami przez Jemen zajmuje nieco ponad 20 dni, podczas gdy podróż przez Kanał Sueski i wokół Afryki trwa ponad 50 dni.

Blokada Huti, ogłoszona 20 lipca, zmusza teraz tankowce do całkowitego omijania cieśniny i przekierowania trasy przez Kanał Sueski oraz wokół Przylądka Dobrej Nadziei. Większe tankowce nie mogą przepłynąć przez kanał z pełnym ładunkiem ze względu na ograniczenia głębokości i muszą częściowo rozładowywać surowiec przez rurociąg na południe od kanału przed ponownym załadunkiem w pobliżu Aleksandrii, co wydłuża typowy rejs o co najmniej cztery tygodnie.

Wojna na słowa między USA a Iranem

Prezydent Trump przekazał Axios, że rozważa "masowy atak" na Iran i jest "bliski podjęcia decyzji", ostrzegając jednocześnie przed "surową karą militarną" zarówno dla Iranu, jak i Huti, jeśli ataki na żeglugę komercyjną będą kontynuowane. Irański minister spraw zagranicznych Abbas Araghchi stwierdził, że nie ma perspektyw na postęp w rozmowach, dopóki stanowisko Waszyngtonu pozostaje niezmienione, a Teheran ostrzegł, że zaatakuje infrastrukturę i aktywa energetyczne powiązane z USA w całym regionie, jeśli groźby zostaną zrealizowane.

Wojna, która rozpoczęła się w lutym od ataków USA i Izraela na Iran, weszła w nową fazę po załamaniu się czerwcowego zawieszenia broni. Irańska Gwardia Rewolucyjna poinformowała o pożarze tankowca po eksplozji w pobliżu wybrzeża Omanu, podczas gdy dwa inne statki zmieniły kurs. Działania Huti grożą również zerwaniem czteroletniego rozejmu między grupą a Arabią Saudyjską.

Inflacja i presja banków centralnych

Ponowny wzrost cen ropy bezpośrednio przekłada się na ceny konsumpcyjne. Jeśli Brent utrzyma się na obecnym poziomie, odnotuje miesięczny wzrost o ponad 35 proc., co będzie jednym z trzech największych miesięcznych skoków w ciągu dekady. Europejski Bank Centralny ostrzegł w czwartek, że "pełny wpływ inflacyjny szoku energetycznego nie został jeszcze w pełni odczuwalny", utrzymując koszty kredytów na niezmienionym poziomie. Wyższe koszty paliw już przenoszą się na ceny benzyny, transportu, żywności i biletów lotniczych, obciążając gospodarstwa domowe i zwiększając presję polityczną na rządy.

Pełny wpływ inflacyjny szoku energetycznego nie został jeszcze w pełni odczuwalny.

Trump stoi przed wyzwaniami wewnętrznymi przed listopadowymi wyborami uzupełniającymi, a rosnące ceny paliw i trwająca wojna podsycają niezadowolenie wyborców.

Przekierowanie globalnego handlu

Omijanie Bab al-Mandab ponad dwukrotnie wydłuża czas żeglugi na trasie z Janbu do Azji, z nieco ponad 20 dni do ponad 50 dni. Obciążenie logistyczne potęgują limity zanurzenia w Kanale Sueskim, które wymuszają częściowy rozładunek i ponowny załadunek ropy. Zakłócenia te zaostrzają sytuację na globalnym rynku tankowców i dodają premię za ryzyko geopolityczne, która według analityków prawdopodobnie utrzyma się tak długo, jak długo trwać będzie blokada Huti i impas między USA a Iranem.