Tucker Carlson porzuca Partię Republikańską po 35 latach, oskarżając ją o zdradę w związku z wojną z Iranem

Zerwanie

Carlson ogłosił w swoim podcaście „Can't Be Censored” 22 czerwca, że nie będzie wspierać Partii Republikańskiej, kończąc 35-letnią wierność. Wykluczył również poparcie dla Demokratów, mówiąc, że nie wie, co zrobi. „Odchodzę. A jeśli ja odchodzę, to myślę, że wielu innych też odejdzie” – powiedział.

Oskarżenia o zdradę

Carlson oskarżył partię o „zdradzieckie” działania, twierdząc, że przedkłada interesy Izraela i korporacyjnych darczyńców nad amerykańskich obywateli. Wskazał konkretnie na wojnę z Iranem, rozpoczętą przez prezydenta Trumpa w lutym, jako dowód. „Jak którykolwiek amerykański wyborca może popierać partię polityczną, która nie jest lojalna wobec Stanów Zjednoczonych?” – zapytał.

„Nie ma usprawiedliwienia, ponieważ jest to niemoralne i stanowi dokładne przeciwieństwo tego, co partia polityczna w demokracji ma robić – reprezentować własnych wyborców, własnych obywateli, własny naród.”

Konflikt z Trumpem

Carlson był prominentnym zwolennikiem Trumpa w wyborach w 2024 roku, pełniąc nawet funkcję doradcy i uczestnicząc w inauguracji. Po rozpoczęciu wojny z Iranem przeprosił za wprowadzanie swojej publiczności w błąd i powiedział, że żałuje swojego poparcia. Trump odpowiedział w kwietniu, nazywając Carlsona i innych krytyków „niskim IQ” i „przegranymi”, którzy nie są częścią ruchu MAGA.

„Wiedziałem to już dawno temu, a on nie jest MAGA. MAGA ratuje nasz kraj.”

Podziały w ruchu MAGA

Rozłam uwydatnia rosnące pęknięcia w koalicji MAGA, a postacie takie jak Marjorie Taylor Greene również zrywają z partią w kwestii polityki zagranicznej. Greene promowała nawet Carlsona jako potencjalnego kandydata na prezydenta w 2028 roku. Sekretarz stanu Marco Rubio częściowo potwierdził, że zaangażowanie USA w konflikt z Iranem nastąpiło pod presją izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu.

Konsekwencje dla wyborów śródokresowych

Odejście Carlsona następuje na kilka miesięcy przed listopadowymi wyborami śródokresowymi, w których Republikanie walczą o utrzymanie kontroli nad obiema izbami. Jego wpływ na konserwatywnych wyborców może odciągnąć niektórych od partii, choć nie poparł żadnej alternatywy.