Rząd Wielkiej Brytanii przyzna 13 burmistrzom regionalnym uprawnienia do uchylania decyzji planistycznych

Nowe progi planistyczne i uprawnienia do interwencji

Premier Andy Burnham przedstawi propozycje przyznania burmistrzom regionalnym w całej Anglii uprawnień do przejmowania kontroli nad lokalnymi decyzjami planistycznymi i zatwierdzania dużych inwestycji. W ramach tych ram burmistrzowie będą mogli przejmować wnioski od lokalnych rad i kierować ich zatwierdzeniem lub odrzuceniem. Burmistrzowie otrzymają również prawo do wydawania wstępnych zezwoleń, co pozwoli deweloperom na rozpoczęcie budowy bez składania standardowych indywidualnych wniosków. Ministrowie zachowają uprawnienia do interwencji w ostateczności, a decyzje muszą pozostać zgodne z lokalnymi planami zagospodarowania przestrzennego i krajową polityką planistyczną.

Uprawnienia do interwencji dotyczą inwestycji mieszkaniowych obejmujących ponad 150 domów, projektów komercyjnych przekraczających 15 000 metrów kwadratowych oraz budynków o wysokości 30 metrów lub wyższych (około 10 pięter). Formalne konsultacje szczegółowo określające sposób funkcjonowania tych ram zostaną opublikowane w przyszłym tygodniu.

Rozszerzenie na władze regionalne

Polityka ta rozszerza uprawnienia planistyczne na 13 połączonych władz burmistrzowskich w Anglii, zrównując je z uprawnieniami burmistrza Londynu, Sadiqa Khana. Khan otrzymał nadzwyczajne uprawnienia do interwencji na początku tego roku, aby odblokować wstrzymane tereny inwestycyjne i budować tysiące przystępnych cenowo mieszkań. Do 13 obszarów należą Greater Manchester, Liverpool City Region, West of England, West Midlands, North East England, South Yorkshire, West Yorkshire, York and North Yorkshire, Hull and East Yorkshire, Greater Lincolnshire, Cambridgeshire and Peterborough, East Midlands oraz Tees Valley.

Dziesięciu z 14 burmistrzów z różnych partii politycznych poparło tę propozycję. Oprócz interwencji planistycznych, liderzy regionalni zyskają większą władzę nad dystrybucją krajowych funduszy mieszkaniowych za pośrednictwem Homes England, a ministrowie zobowiążą agencję do dostosowania działań do priorytetów burmistrzów. Burmistrzowie otrzymają również możliwość nakładania opłat deweloperskich na finansowanie lokalnych projektów infrastrukturalnych.

Presja na realizację krajowych celów mieszkaniowych

Rząd wprowadził te środki w ramach celu budowy 1,5 miliona domów w Anglii w ciągu pięciu lat, co było zobowiązaniem podjętym w wyborach powszechnych w 2024 roku. Rząd zrealizował obecnie nieco ponad jedną czwartą tego celu, podczas gdy deweloperzy ostrzegają, że ogólny cel może nie zostać osiągnięty. Minister mieszkalnictwa Matthew Pennycook określił te uprawnienia jako niezbędny element narzędzi potrzebnych do dostarczania mieszkań i rewitalizacji.

Odnosząc się do harmonogramu realizacji, Pennycook zauważył, że prawie 180 000 dzieci w Anglii nadal przebywa w tymczasowych miejscach zakwaterowania. Stwierdził, że skala niedoboru mieszkań wymaga ambitnych liczb w budownictwie.

Moim zdaniem doprowadzi to do znacznie bardziej spójnej dyskusji na temat planowania i władz lokalnych. Myślę, że wiedząc, iż burmistrz pełni taką rolę, rady będą przychodzić do burmistrza i pytać: „Jak możemy to rozwiązać, aby było to akceptowalne?”

Sprzeciw i obawy o demokrację lokalną

Propozycje spotkały się z krytyką partii opozycyjnych w związku z ograniczeniem władzy lokalnych rad. Konserwatyści kwestionowali, czy władze lokalne powinny tracić możliwość podejmowania decyzji planistycznych dla własnych społeczności. Rzecznik Liberalnych Demokratów ds. mieszkalnictwa i planowania, Gideon Amos, nazwał tę politykę bezpośrednim atakiem, który uciszy mieszkańców.

Burnham, który przez prawie dekadę pełnił funkcję burmistrza Greater Manchester, przyznał, że istnieją obawy, iż przekazanie uprawnień planistycznych może osłabić pozycję lokalnych radnych, posłów i mieszkańców. Argumentował jednak, że nadzór burmistrzowski stworzy zrównoważony mechanizm pozwalający kwestionować nietrafione decyzje lokalne.

Czasami... wyzwanie musi zostać rzucone lokalnemu podejmowaniu decyzji i w rzeczywistości działa to w obie strony. Nie chodzi tylko o postawę „nie na moim podwórku”. Czasami jest odwrotnie. To władze lokalne przedstawiają coś, co jest nieakceptowalne pod względem wpływu na społeczność... więc jest to ulica dwukierunkowa.