PP przejmuje kontrolę nad parlamentem Andaluzji dzięki wstrzymaniu się Voxu, rozmowy koalicyjne wciąż w martwym punkcie

Otwarcie kadencji

XIII kadencja andaluzyjskiego parlamentu rozpoczęła się w czwartek sesją konstytuującą. Trzy tygodnie po wyborach 17 maja, w których PP zdobyło 53 mandaty, ale straciło bezwzględną większość, nie osiągnięto porozumienia koalicyjnego z Voxem, potencjalnym kreatorem większości. Arytmetyka parlamentarna zmusiła PP do polegania na własnych głosach w celu ukształtowania Prezydium, podczas gdy Vox zdecydował się nie udzielać jednoznacznego poparcia.

Głosowanie nad Prezydium

Jesús Aguirre z PP został ponownie wybrany na przewodniczącego parlamentu w drugiej turze głosowania, uzyskując 53 głosy PP. Deputowani Voxu zagłosowali pusto, odmawiając kandydatowi ludowców wyraźnego poparcia, na które liczył. PP zdobyło także dwie wiceprzewodniczące (Ana Mestre i Manuel Andrés González) oraz dwa stanowiska sekretarzy (José Ramón Carmona i Julia Ibáñez). PSOE uzyskało jedną wiceprzewodniczącą (Fernando López Gil) i jednego sekretarza (Olga Manzano). Vox, Adelante Andalucía i Por Andalucía pozostały bez pełnoprawnych miejsc w Prezydium; będą reprezentowane tylko przez członków bez prawa głosu.

Negocjacyjne zawieszenie

Kontakty między dwiema prawicowymi partiami ruszyły opornie. Juanma Moreno skontaktował się z Voxem dopiero wcześniej w tym tygodniu, ponad trzy tygodnie po wyborach. Przypadkowe spotkanie Moreno z Santiago Abascalem w Pałacu Królewskim podczas przyjęcia dla papieża Leona XIV 6 czerwca zostało poprzedzone pierwszym formalnym spotkaniem w poniedziałek 8 czerwca w parlamencie między pełniącym obowiązki prezydenta a rzecznikiem Voxu w Andaluzji, Manuelem Gavirą. Atmosferę opisano jako „serdeczną”, ale zasadnicze kwestie pozostały nierozstrzygnięte. Vox nalega na najpierw negocjowanie programu rządowego i polityk, a dopiero potem stanowisk w rządzie – to samo podejście, które zastosował w innych regionach.

Najważniejsze są środki i to, co powinien promować rząd Andaluzji. Reszta nas w tej chwili nie interesuje.

Przybywając do parlamentu Gavira odpowiadał na pytania dziennikarzy o możliwy pakt śmiechem i okrzykiem „¡Qué bueno!” („Niezłe!”).

Co dalej?

Bez porozumienia inwestytura Moreno na prezydenta pozostaje niepewna. PP, które opiera się żądaniu Voxu dotyczącemu klauzuli „priorytetu narodowego” podobnej do tych podpisanych w Estremadurze, Aragonii i Kastylii i Leónie, zamierza rządzić samodzielnie, jeśli to możliwe. Vox jest gotów negocjować „krok po kroku”, ale różnica między obiema partiami sugeruje, że szybkie porozumienie jest mało prawdopodobne. Nadchodzące tygodnie pokażą, czy Moreno zdoła uzyskać niezbędne poparcie dla trzeciej kadencji, czy też kadencja rozpocznie się w słabszej pozycji, niż sugeruje głosowanie nad Prezydium.