Barcelona rozpoczyna festiwal La Mercè ze zmianami lokalizacji, stuleciem Parku Güell i historycznymi korzeniami patronalnymi

Rozpoczęcie obchodów La Mercè 2026

Barcelona rozpoczęła wieczorem 23 września doroczne święto Matki Bożej Łaskawej tradycyjnym inauguracyjnym proklamowaniem. Kupcy winiarscy Antoni i Meritxell Falgueras wygłosili mowę otwierającą, poświęcając swoje uwagi obronie tożsamości dzielnicowej i lokalnych firm zagrożonych przez komercyjną globalizację. Tysiące mieszkańców i turystów gromadzi się w całym mieście na harmonogram wydarzeń kulturalnych zorganizowanych na dziesiątkach publicznych scen. Edycja 2026 wprowadza kilka korekt logistycznych w ustalonych miejscach w stolicy Katalonii. Otwarta przestrzeń parku na Plaça de les Glòries po raz pierwszy służy jako miejsce dla programu rodzinnego. Jednocześnie Park Güell włącza obchody swojego stulecia do kalendarza festiwalowego, a niedzielny finałowy pokaz muzycznych sztucznych ogni przenosi się ze swojej wieloletniej siedziby na Montjuïc na plażę z powodu trwających prac renowacyjnych na terenie wystawowym Montjuïc.

Średniowieczne korzenie i Zakon Mercedariuszy

Miejskie obchody 24 września upamiętniają historyczne więzi między Barceloną a Matką Bożą Łaskawą, stowarzyszenie wywodzące się z XIII wieku. Podczas średniowiecznych starć i najazdów wojskowych między siłami chrześcijańskimi a muzułmańskimi na Półwyspie Iberyjskim, schwytane osoby stawały w obliczu niewolnictwa i potencjalnej utraty wiary religijnej. W tym otoczeniu barceloński kupiec Pedro Nolasco zaczął przeznaczać swój osobisty majątek na wykup chrześcijańskich jeńców. Przekazy mercedariańskie odnotowują, że w nocy z 1 na 2 sierpnia 1218 roku Matka Boża ukazała się Nolasco, instruując go, aby założył dedykowany zakon religijny w celu uwalniania więźniów. Ta sama wizja rzekomo ukazała się królowi Aragonii Jakubowi I Zdobywcy oraz świętemu Rajmundowi z Penyafort, którzy kilka dni później potwierdzili, że dzielili identyczne przesłania. 10 sierpnia 1218 roku Nolasco formalnie ustanowił w Barcelonie Zakon Najświętszej Maryi Panny Miłosierdzia dla Wykupu Niewolników, zorganizowany w obecności biskupa Berenguera de Palou i przy udziale króla Jakuba I.

Czwarty ślub i status patronalny

Nowy zakon religijny postawił wyzwolenie jeńców w centrum swojego mandatu instytucjonalnego. Zakonnicy mercedariańscy przestrzegali kanonicznych ślubów ubóstwa, czystości i posłuszeństwa, zobowiązując się jednocześnie do wiążącego czwartego ślubu, wymagającego od nich oddania własnego życia, jeśli byłoby to konieczne dla zapewnienia wolności chrześcijanom zagrożonym utratą wiary. Papież Grzegorz IX oficjalnie zatwierdził zakon w 1235 roku, ułatwiając rozprzestrzenianie się nabożeństwa mercedariańskiego z jego barcelońskiej fundacji na inne terytoria Półwyspu Iberyjskiego, Europy kontynentalnej, a ostatecznie obu Ameryk. Związek między nabożeństwem maryjnym a miastem osiągnął definitywny kamień milowy prawie pięć wieków później, w 1687 roku, kiedy Barcelona ucierpiała z powodu katastrofalnej plagi szarańczy. Mieszkańcy miasta szukali wstawiennictwa Matki Bożej Łaskawej, aby przezwyciężyć kryzys rolniczy, oddając gminę pod jej opiekę i ustanawiając patronat obywatelski honorowany corocznie 24 września.