Arabskie federacje piłkarskie popierają Gianniego Infantino w wyborach na szefa FIFA mimo oporu Europy

Regionalne poparcie w Dżuddzie

Unia Arabskich Związków Piłkarskich (UAFA) potwierdziła swoje poparcie dla prezesa FIFA Gianniego Infantino 1 października 2026 r. podczas 81. posiedzenia zarządu w Dżuddzie w Arabii Saudyjskiej. Organizacja regionalna reprezentuje 22 związki krajowe z dwóch konfederacji kontynentalnych, w tym 12 członków Azjatyckiej Konfederacji Piłkarskiej (AFC) oraz 10 członków Afrykańskiej Konfederacji Piłkarskiej (CAF). Do pełnoprawnych członków należą Algieria, Arabia Saudyjska, Bahrajn, Komory, Dżibuti, Egipt, Irak, Jordania, Kuwejt, Liban, Libia, Maroko, Mauretania, Oman, Palestyna, Katar, Somalia, Sudan, Syria, Tunezja, Zjednoczone Emiraty Arabskie oraz Jemen. Decyzja ta wzmacnia wcześniejszą deklarację z sierpnia 2026 r., kiedy to sześć arabskich związków (Katar, współgospodarz Mistrzostw Świata 2030 Maroko, Egipt, Mauretania, Liban i Sudan) wystosowało formalne poparcie, obejmujące czterech członków Rady FIFA. Wsparcie zostało dodatkowo skonsolidowane 29 września 2026 r., gdy ośmioosobowa Federacja Piłkarska Zatoki Perskiej ogłosiła poparcie dla urzędującego lidera.

W oficjalnym komunikacie wydanym po spotkaniu w Dżuddzie organizacja pochwaliła prezesa FIFA za jego dotychczasowe osiągnięcia administracyjne.

Gianni Infantino w ciągu ostatnich dziesięciu lat wzmocnił jedność globalnej społeczności piłkarskiej, rozwinął futbol i znacząco zwiększył jego zasięg na świecie.

Spory o zarządzanie i sprzeciw wobec komercjalizacji

Zbiorowe poparcie ze strony arabskich federacji pojawia się w czasie trwającej kontroli instytucjonalnej nad przywództwem Infantino. W lipcu 2026 r. Infantino próbował wprowadzić pakiet komercyjny obejmujący sprzedaż udziałów w rozgrywkach FIFA, w tym w męskich Mistrzostwach Świata, prywatnym podmiotom finansowym, w tym powiązanym z amerykańskimi postaciami politycznymi. Inicjatywa wywołała ostry sprzeciw w wielu konfederacjach, a UEFA, CONCACAF oraz część AFC zbuntowały się przeciwko transakcji, zmuszając władze FIFA do porzucenia propozycji. Sprzeciw nasilił się 30 września 2026 r., gdy Szwajcarski Związek Piłki Nożnej oficjalnie wycofał poparcie dla kampanii reelekcyjnej Infantino. Szwajcarski organ zarządzający stwierdził, że decyzja wynika z potrzeby zwiększenia przejrzystości instytucjonalnej i odpowiedzialności w międzynarodowym zarządzaniu piłką nożną.

Aby przeciwdziałać opozycji administracyjnej, Infantino rozesłał pod koniec września 2026 r. oficjalny list do wszystkich 211 związków członkowskich FIFA. Komunikat zaproponował ustanowienie niezależnego przeglądu w celu oceny struktur decyzyjnych i wewnętrznych procedur zarządzania organu. Infantino starał się również naprawić relacje, przedstawiając opcje przydzielenia dodatkowych funduszy rozwojowych z rezerw finansowych FIFA i zapraszając związki członkowskie do ustrukturyzowanego dialogu na temat przyszłych reform instytucjonalnych.

Podziały kontynentalne i harmonogram wyborczy

Podziały polityczne tworzą niejednolity krajobraz przed nadchodzącym głosowaniem na prezesa. 56-letni Infantino oficjalnie ogłosił swoją kandydaturę w maju 2026 r., dążąc do przedłużenia swojej kadencji na czele światowego futbolu. Europejski organ zarządzający UEFA zobowiązał się do wystawienia kontrkandydata przed oficjalnym terminem zgłoszeń w listopadzie 2026 r. Podczas gdy federacje europejskie i północnoamerykańskie nadal domagają się zmian w przywództwie i zarządzaniu instytucjonalnym, Infantino utrzymuje silne sojusze strukturalne w Afryce i regionie Zatoki Perskiej, gdzie wcześniej wspierał Katar podczas Mistrzostw Świata 2022 i nadzorował przyznanie organizacji turnieju w 2034 r. Arabii Saudyjskiej.

Decydujące głosowanie zaplanowano na 18 marca 2027 r. podczas 77. Kongresu FIFA w Rabacie w Maroku. Każdy z 211 związków członkowskich FIFA posiada jeden głos, co wymaga od kandydatów budowania szerokich koalicji międzykontynentalnych. Wobec zobowiązania UEFA do wystawienia formalnego rywala przed listopadem, konkurencyjne poparcia w Europie i świecie arabskim wyznaczają ramy wyborów prezydenckich w 2027 r.