Prokurator domaga się skazania głównego podejrzanego w sprawie śmierci 11-letniego Marios od zabłąkanej kuli na greckiej uroczystości szkolnej

Na sali sądowej

Mieszany Sąd Przysięgłych w Atenach był w czwartek wypełniony rodziną, przyjaciółmi i byłymi kolegami z klasy Marios Souloukos. Koledzy z klasy mieli czarne koszulki z jego imieniem. Prokurator Antonios Kasapis rozpoczął swoje wystąpienie od wyrażenia szoku, że sprawa trafiła na rozprawę po prawie dziesięciu latach, wspominając, że kiedy otrzymał akta, zakładał, że zostały już zamknięte.

Nie wiem, czego społeczeństwo powinno oczekiwać, gdy jego dzieci są mordowane podczas szkolnej uroczystości w czasie pokoju.

Fatalny dzień

Pewnego czerwcowego popołudnia 2017 roku uczniowie i rodzice zgromadzili się na dziedzińcu 6. Szkoły Podstawowej w Menidi na występ końcoworoczny. W trakcie uroczystości 11-letni Marios upadł. Sekcja zwłok wykazała, że został trafiony w głowę pojedynczym pociskiem. Dalsze śledztwo ujawniło, że dwóch Romów świętowało w pobliżu i strzelało w powietrze. Jeden pocisk trafił chłopca; inne uderzyły w dachy i części budynku szkolnego.

Żądanie prokuratora

Kasapis argumentował, że główny oskarżony znał śmiertelne ryzyko strzelania w gęsto zaludnionym obszarze obok szkoły i zaakceptował możliwość zabicia kogoś. W związku z tym poprosił sąd o uznanie go winnym zabójstwa z zamiarem ewentualnym.

Doskonale wiedział, co robi. Strzelał bez rozróżnienia.

Prokurator podkreślił, że świadomość ryzyka przez mężczyznę była wystarczająca – nie miało znaczenia, czy znał ofiarę osobiście.

Bez złagodzenia kary

Kasapis wezwał sąd, aby nie przyznawał głównemu oskarżonemu żadnych okoliczności łagodzących. Powiedział, że mężczyzna nie okazał skruchy, a świadkowie zeznali, że podobna lekkomyślna strzelanina nadal ma miejsce w okolicy. Nazwał tę praktykę patologią społeczną, którą trzeba powstrzymać.

Ten, kto strzela w powietrze, to ten, kto nie chce widzieć innych tańczących. Aby ukryć własną niższość.

Stanowisko drugiego oskarżonego

W przypadku drugiego oskarżonego, który również oddał strzały, prokurator zalecił uniewinnienie. Wyjaśnił, że strzały mężczyzny były prawnie „nieudolnym usiłowaniem”, ponieważ nie mogły spowodować śmierci. Ponadto zniesienie odpowiedniego przepisu prawnego w latach 2019–2021 oznaczało, że skazanie nie było dopuszczalne. Drugi oskarżony przyznał się do oddania dwóch strzałów, ale utrzymywał, że wiedział, iż jego strzały nie były śmiertelne.

Społeczeństwo, które zawodzi swoje dzieci

Kasapis przytoczył słowa historyka Herodota – „Zawsze jest niesprawiedliwe, aby rodzic grzebał swoje dziecko” – oraz powiedzenie Krezusa, że nikt nie jest na tyle głupi, aby w czasie pokoju woleć wojnę, odnosząc oba do utraty dziecka nie na polu bitwy, ale podczas szkolnej imprezy. Opisał incydent jako „niewypowiedzianą niesprawiedliwość wobec całego społeczeństwa” i nazwał kulturę strzelania na uroczystościach oznaką niepewności i zacofania, która odzwierciedla szerszą porażkę państwa i społeczności. Sala sądowa, jak powiedział, nie powinna być miejscem oklasków; fakt, że dziecko zmarło, a mężczyzna musi iść do więzienia, jest dowodem zbiorowej porażki.