Anatolij Kaszpirowski, radziecki telewizyjny uzdrowiciel, zmarł w wieku 87 lat

Hospitalizacja i śmierć w Moskwie

Prezenter telewizyjny Siergiej Małachow oraz menedżer Anatolija Kaszpirowskiego potwierdzili w sobotę, 3 października 2026 r., że psychoterapeuta zmarł w szpitalu w wieku 87 lat. Oficjalna przyczyna śmierci nie została podana do wiadomości publicznej w momencie ogłoszenia informacji. Kaszpirowski obchodził swoje 87. urodziny na początku sierpnia 2026 r. W lipcu 2026 r. rosyjskie media informowały, że lekarze zdiagnozowali u niego nowotwór złośliwy, a jego stan zdrowia określili jako poważny. Doniesienia medialne wskazywały, że przed przyjęciem do szpitala Kaszpirowski próbował leczyć chorobę na własną rękę, zamiast szukać natychmiastowej pomocy instytucjonalnej. Menedżer przekazał pierwsze potwierdzenie zgonu rosyjskiej agencji informacyjnej TASS.

Telewizyjna hipnoza w Związku Radzieckim

Kaszpirowski, z wykształcenia lekarz specjalizujący się w psychiatrii i psychoterapii, porzucił tradycyjne badania naukowe, by pod koniec lat 80. zbudować swoją obecność w mediach masowych. Jego telewizyjne sesje hipnozy i sugestii gromadziły całe rodziny przed odbiornikami w całym Związku Radzieckim. Podczas transmisji patrzył prosto w kamerę i instruował widzów, by wykonywali polecenia mentalne, które miały zdalnie wpływać na ludzkie ciało i leczyć schorzenia bez użycia leków czy operacji. Zwolennicy twierdzili, że transmisje łagodziły ból, przywracały witalność i leczyły konkretne dolegliwości, w tym moczenie nocne u dzieci. Skala reakcji społecznej przyciągnęła uwagę władz radzieckich, które opisywały powszechne emocje wokół jego występów jako formę psychozy masowej.

Kariera polityczna i sława międzynarodowa

Po upadku Związku Radzieckiego Kaszpirowski zrzekł się obywatelstwa ukraińskiego, by przyjąć rosyjskie i przekuć telewizyjną rozpoznawalność w urząd polityczny. W 1993 r. zdobył mandat deputowanego do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej, startując z listy Liberalno-Demokratycznej Partii Rosji pod przywództwem Władimira Żyrinowskiego. Jego transmisje telewizyjne przekroczyły granice państwowe, zdobywając szeroką widownię w Polsce w okresie transformacji ustrojowej początku lat 90. Polscy widzowie oglądali jego sesje jako rozrywkowy spektakl lub źródło nadziei w czasie szybkich zmian gospodarczych. W 1990 r. polskie władze telewizyjne przyznały mu nagrodę Wiktora w kategorii osobowość telewizyjna.

Krytyka naukowa i odwołane wydarzenia

Przez dekady obecności w przestrzeni publicznej Kaszpirowski mierzył się z ostrą krytyką środowisk medycznych za twierdzenia, że alternatywne praktyki uzdrawiania przewyższają medycynę konwencjonalną. Społeczność naukowa odrzuciła jego metody, a dwa lata przed śmiercią Rosyjska Akademia Nauk oficjalnie określiła jego techniki mianem pseudonauki. Mimo tego odrzucenia, zainteresowanie komercyjne jego publicznymi sesjami uzdrawiania utrzymywało się w późniejszych latach. Jesienią 2025 r. organizatorzy zaplanowali serię występów na żywo w Teatrze Rampa w Warszawie. Choć bilety na polską trasę wyprzedały się w całości z wyprzedzeniem, teatr odwołał wszystkie zaplanowane daty po fali krytyki społecznej i formalnych protestach lekarzy.