AfD przedstawia warunki poparcia dla ewentualnego rządu mniejszościowego CDU/CSU w Niemczech
Wewnętrzny dokument strategiczny autorstwa wiceprzewodniczącego Sebastiana Münzenmaiera określa warunki poparcia dla rządu mniejszościowego CDU/CSU, żądając przewodnictwa w komisjach, powrotu do energii jądrowej oraz cięć w świadczeniach socjalnych.
Dyskusje kierownictwa w Berlinie
Kierownictwo frakcji parlamentarnej Alternatywy dla Niemiec (AfD) w Bundestagu przedstawiło warunki ewentualnego poparcia dla rządu mniejszościowego pod przewodnictwem Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej i Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CDU/CSU). Scenariusz ten odnosi się do potencjalnego upadku obecnej koalicji rządowej między Unią a Socjaldemokratyczną Partią Niemiec (SPD). Bernd Baumann, pierwszy sekretarz parlamentarny frakcji AfD, potwierdził dziennikarzom w Berlinie we wtorek, że zarząd frakcji omawiał tę ewentualność podczas poniedziałkowego spotkania. Baumann stwierdził, że przygotowywanie się na różne scenariusze polityczne jest rutynową praktyką, zaznaczając, że podczas sesji zarząd nie podjął żadnych formalnych decyzji.
- Sebastian Münzenmaier przygotowuje wewnętrzny dokument strategiczny AfD dotyczący opcji rządu mniejszościowego
- Kierownictwo frakcji parlamentarnej AfD omawia scenariusze rządu mniejszościowego w Berlinie
- Szczegóły wewnętrznego dokumentu strategicznego i dyskusji kierownictwa zostają upublicznione
Trzy ścieżki strategiczne
Dyskusje koncentrują się wokół dokumentu z 15 września 2026 r., którego autorem jest wiceprzewodniczący frakcji parlamentarnej Sebastian Münzenmaier, pełniący również funkcję przewodniczącego partii w Nadrenii-Palatynacie. Dokument przedstawia trzy opcje podejścia AfD do rządu mniejszościowego CDU/CSU. Pierwsza opcja zakłada odmowę wszelkiej współpracy i żądanie natychmiastowych przedterminowych wyborów federalnych, choć dokument zauważa, że może to narazić partię na zarzuty unikania odpowiedzialności ustawodawczej. Druga ścieżka proponuje selektywną współpracę w poszczególnych przypadkach, wyłącznie przy projektach ustaw zgodnych z programem AfD, przy jednoczesnym nacisku na nowe wybory. Trzecia opcja zakłada współpracę zależną od stanowiska, połączoną z ofensywą legislacyjną w obszarach polityki o znacznym stopniu zbieżności, co według dokumentu wymagałoby formalnego pisemnego porozumienia o tolerowaniu rządu.
Poparcie frakcji parlamentarnej AfD dla rządu mniejszościowego nie jest darmowe, nie jesteśmy tylko przystawką. Współpraca wymaga równego traktowania.
Żądania instytucjonalne i warunki polityczne
Aby zapewnić swoje poparcie w scenariuszu współpracy, dokument AfD ustanawia szereg konkretnych wymogów instytucjonalnych i politycznych. Administracyjnie partia żąda wyboru parlamentarzysty AfD na wiceprzewodniczącego Bundestagu, przydziału przewodnictwa w komisjach oraz przekazania sali posiedzeń parlamentarnych zajmowanej obecnie przez frakcję SPD. Dokument wzywa również do głębszego zaangażowania AfD w prace parlamentarne, aby zakończyć to, co określa mianem nierównego traktowania. Na froncie legislacyjnym dokument identyfikuje wspólne priorytety polityczne, w których AfD przewiduje wspólne inicjatywy z Unią. Obejmują one zaostrzenie przepisów dotyczących obywatelstwa niemieckiego, zniesienie podwójnego obywatelstwa, wznowienie wykorzystania energii jądrowej oraz eliminację świadczeń socjalnych dla uchodźców z Ukrainy przebywających w Niemczech.
Reakcje Unii i dynamika parlamentarna
Perspektywa administracji mniejszościowej spotkała się z wyraźnym sprzeciwem czołowych postaci kierownictwa CDU i CSU. Kanclerz Niemiec Friedrich Merz stwierdził na tydzień przed pojawieniem się dokumentu AfD, że widzi niewielką wartość w spekulacjach na temat rządzenia bez formalnej większości koalicyjnej. Thorsten Frei, przewodniczący frakcji parlamentarnej CDU/CSU, bezpośrednio odrzucił tę koncepcję podczas wywiadu dla tygodnika Der Spiegel.
Rząd mniejszościowy byłby szaleństwem. Złudzeniem jest wiara, że moglibyśmy szukać większości raz po lewej, a raz po prawej stronie.
Pomimo publicznego stanowiska Unii, Baumann utrzymuje, że krótkoterminowe manewry legislacyjne pozostają realną ścieżką dla AfD, dopóki obecna arytmetyka parlamentarna uniemożliwia opozycji wymuszenie natychmiastowych wyborów.


