Film i media · Los Angeles i Mirfield

Patrick Stewart, odtwórca roli kapitana Picarda w „Star Trek”, zmarł w Los Angeles w wieku 86 lat

Patrick Stewart zmarł w środę, 28 października, w swoim domu w Los Angeles w wieku 86 lat. Jak poinformowała rodzina, aktor zmagał się z chorobą Alzheimera oraz otępieniem z ciałami Lewy’ego. Stewart był znany przede wszystkim z roli kapitana Jean-Luca Picarda w serii „Star Trek” oraz profesora Charlesa Xaviera w „X-Men”.

Tekst AI na podstawie relacji polityka.pl, 20 Minuten, SAPO i innych wydawców. Zmieniony . Jak powstaje

Dla członkówPierwsze 30 sekund dla wszystkich. Głos syntetyczny (AI).

WyjaśnienieGłos syntetyczny (AI)

Jak chłopiec z Yorkshire został kapitanem Picardem?

W skrócie

Fot. Gage Skidmore from Peoria, AZ, United States of America, CC BY-SA 2.0 (Wikimedia Commons, kadr.)
Jak do tego doszło
  1. 1987Objęcie dowodzenia nad Enterprise jako kapitan Jean-Luc Picard
  2. 2000Pierwsza rola profesora Charlesa Xaviera w „X-Men”
  3. 28.10Śmierć w domu w Los Angeles w wieku 86 lat

Śmierć aktora i oświadczenie rodziny

Patrick Stewart zmarł w środę, 28 października, w swoim domu w Los Angeles w wieku 86 lat. Rodzina przekazała tę wiadomość 29 października w oświadczeniu opublikowanym przez jego rzeczniczkę, Kelly Bush Novak, oraz w mediach społecznościowych. W komunikacie podano, że aktor chorował na Alzheimera i otępienie z ciałami Lewy’ego, a w ostatnich chwilach towarzyszyła mu żona Sunny. Jak przekazała rodzina, w pokoju obecni byli bliscy i przyjaciele, a atmosferze towarzyszyła muzyka na żywo, modlitwa i śmiech. Zamiast kwiatów rodzina poprosiła o przekazywanie datków na rzecz centrum badań nad chorobą Alzheimera przy Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa oraz programu wsparcia opiekunów przy Alzheimer's Foundation of America.

Od Yorkshire do Royal Shakespeare Company

Stewart urodził się 13 lipca 1940 roku w Mirfield w hrabstwie Yorkshire. Tam odkrył twórczość Szekspira dzięki nauczycielowi, który zachęcił go do zainteresowania się aktorstwem. Porzucił szkołę w wieku 15 lat i pracował jako dziennikarz w lokalnej gazecie, zanim poświęcił się scenie. Po ukończeniu szkoły teatralnej Bristol Old Vic Theatre School, w 1966 roku dołączył do Royal Shakespeare Company, z którą według jednego ze źródeł był związany do 1982 roku. Później występował w National Theatre oraz na Broadwayu. W 1979 roku otrzymał nagrodę Oliviera dla aktora drugoplanowego za rolę w „Antoniuszu i Kleopatrze”. W jednej z inscenizacji „Opowieści wigilijnej” wcielił się w aż 40 postaci.

Telewizja, film i „Star Trek”

W latach 70. łączył pracę w teatrze z telewizją, grając m.in. Sejanusa w miniserialu BBC „Ja, Klaudiusz” z 1976 roku. Następnie wystąpił w filmie „Excalibur” (1981) Johna Boormana, gdzie zagrał Leodegrance'a, oraz w „Diunie” (1984) Davida Lyncha jako mistrz broni Gurney Halleck. W 1987 roku objął dowodzenie nad statkiem Enterprise jako kapitan Jean-Luc Picard w serialu „Star Trek: Następne pokolenie”, w którą to postać wcielał się przez siedem sezonów do 1994 roku. Powrócił do tej roli w filmach oraz w serialu „Star Trek: Picard”, emitowanym w latach 2020–2023.

X-Men, nagrody i ostatnia rola filmowa

Po raz pierwszy zagrał profesora Charlesa Xaviera w „X-Men” w 2000 roku. Jak podaje „Variety”, powołując się na Marvela, jego związek z tą franczyzą trwał ponad 25 lat. Stewart otrzymał dwie nominacje do Złotego Globu dla najlepszego aktora w miniserialu za role w „Moby Dicku” (1999) oraz „Lwie w zimie” (2005), a także cztery nominacje do nagrody Emmy. W 2001 roku został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego. Marvel potwierdził, że film „Avengers: Doomsday” w reżyserii Anthony'ego i Joe Russo będzie jego ostatnią rolą filmową. Premiera w Stanach Zjednoczonych zaplanowana jest na 18 grudnia, natomiast oficjalna data premiery w Portugalii to 17 grudnia.

Choroba i dziedzictwo

Otępienie z ciałami Lewy’ego jest trudne do zdiagnozowania, ponieważ wykazuje objawy wspólne z chorobą Alzheimera i Parkinsona, jak podaje Brain Research Foundation. Do objawów należą m.in. szurający chód, problemy z równowagą i upadki, halucynacje wzrokowe oraz zmiany nastroju. Publikacje na temat tej choroby wskazują, że średnia długość życia po diagnozie wynosi od 5 do 8 lat, a leczenie ogranicza się jedynie do łagodzenia objawów. W oświadczeniu rodziny wspomniano również o jego zaangażowaniu w walkę o prawa człowieka, pomoc ofiarom przemocy domowej, uchodźcom, wsparcie zdrowia psychicznego weteranów oraz ochronę zwierząt.

Zapytaj o ten tekst

Źródła i kontekst

Los Angeles, Mirfield · Stany Zjednoczone, Wielka Brytania

Pollar jest bezpłatny i bez reklam w tekście. Utrzymują go członkowie.

Wesprzyj Pollar