Niemieckie kontrole na granicach wewnętrznych kosztowały 140 milionów euro

Kontrole graniczne prowadzone przez Niemcy na wszystkich ich granicach wewnętrznych, wliczając w to granice z innymi państwami Unii Europejskiej i strefy Schengen, okazały się znaczącym obciążeniem dla finansów publicznych. Z danych federalnego ministerstwa spraw wewnętrznych, ujawnionych w odpowiedzi na interpelację parlamentarną, wynika, że od ich wprowadzenia we wrześniu 2024 roku do końca grudnia 2025 roku wydano na nie 140 milionów euro. Równolegle z kosztami funkcjonuje skuteczność operacyjna tej polityki. W okresie od 5 sierpnia do 31 grudnia 2025 roku niemieckie służby graniczne odrzuciły wjazd do kraju 14 129 osób. Te liczby ilustrują skalę działań podjętych przez Bundespolizei w ramach wzmożonych kontroli, które obowiązują na wszystkich odcinkach granicznych, a nie tylko na zewnętrznej granicy UE. Swobodny przepływ osób jest jednym z fundamentalnych praw wspólnotowego acquis, ugruntowanym traktatami od czasów powstania Wspólnoty Europejskiej w latach 50. XX wieku. Tymczasowe przywrócenie kontroli na granicach wewnętrznych jest dopuszczalne na mocy Kodeksu granicznego Schengen, lecz tylko w wyjątkowych okolicznościach zagrożenia bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Polityka ta spotyka się z ostrą krytyką ze strony niemieckiej Lewicy. Posełka tej partii, Clara Bünger, która złożyła interpelację, nazwała kontrole "kostenintensiver Symbolpolitik", czyli kosztowną polityką symboliczną. Lewica argumentuje, że wydatkowane środki są pilnie potrzebne w innych obszarach, takich jak edukacja, ochrona klimatu czy wsparcie społeczne, i domaga się natychmiastowego zakończenia kontroli. Decyzja o ich wprowadzeniu zapadła w odpowiedzi na wzmożoną migrację i naciski polityczne, lecz po półtora roku jej efektywność w stosunku do poniesionych kosztów staje się przedmiotem publicznej debaty. „kostenintensiver Symbolpolitik” (kosztowna polityka symboliczna) — Clara Bünger