Setki ofiar po skoordynowanych atakach dżihadystów i bandytów w północnej Nigerii

Północno-zachodnia Nigeria stała się areną tragicznych wydarzeń, w których śmierć poniosło dziesiątki cywilów. Najpoważniejszy incydent odnotowano w stanie Zamfara, gdzie w wiosce Tungan Dutse napastnicy zabili co najmniej 50 osób. Atak trwał od czwartkowego popołudnia do wczesnych godzin porannych w piątek, a sprawcy zdążyli spalić zabudowania oraz uprowadzić nieznaną liczbę kobiet i dzieci. Równolegle w stanie Kebbi doszło do skoordynowanego uderzenia na siedem wsi, w tym Mamunu i Awasaka, za które odpowiedzialność przypisuje się nowej grupie dżihadystycznej Lakurawa. Tamtejsza policja potwierdziła śmierć co najmniej 34 osób, choć niektóre raporty bezpieczeństwa sugerują, że liczba ofiar może być wyższa. Sytuacja bezpieczeństwa w regionie gwałtownie się pogarsza, co wywołuje ostrą krytykę pod adresem władz centralnych. Biskup diecezji Ilorin, abp Anselm Pendo Lawani, wskazał na fakt, że sprawcy działają z poczuciem pełnej bezkarności. Mieszkańcy zaatakowanych miejscowości próbowali stawiać opór, jednak zostali przytłoczeni siłą ognia napastników. Wojsko i policja podjęły operacje pościgowe, lecz trudny, przygraniczny teren sprzyja ucieczkom bojowników. USA wyraziły zaniepokojenie wzrostem aktywności grup terrorystycznych, które coraz częściej terroryzują rolnicze społeczności na północy kraju. Północno-zachodnia Nigeria od lat zmaga się z dwutorowym zagrożeniem: działalnością dżihadystów powiązanych z Państwem Islamskim oraz tzw. bandytów, czyli zorganizowanych grup trudniących się porwaniami dla okupu i kradzieżą bydła. Konflikt ten ma podłoże etniczne i ekonomiczne, sięgające walk o zasoby między koczowniczymi pasterzami a osiadłymi rolnikami. „Sprawcy działają bezkarnie z powodu powolnej reakcji rządu.” — Anselm Pendo Lawani Wzrost aktywności grupy Lakurawa jest szczególnie niepokojący, gdyż ugrupowanie to wywodzi się z pogranicza z Nigrem i wykorzystuje próżnię bezpieczeństwa po tamtejszym zamachu stanu. Eksperci ds. bezpieczeństwa wskazują, że bez radykalnego wzmocnienia obecności wojskowej na obszarach wiejskich, fala przemocy będzie się rozlewać na kolejne stany, paraliżując lokalne rolnictwo i gospodarkę.