Żołnierze rosyjscy zeznają o egzekucjach kolegów i "mięsnych szturmach" w Ukrainie

Wstrząsające zeznania czterech byłych żołnierzy rosyjskich ujawniają głęboki poziom brutalności i bezprawia panujący w szeregach armii rosyjskiej podczas wojny w Ukrainie. Świadkowie, którzy zdezerterowali i obecnie ukrywają się poza Rosją, nagrali swoje relacje dla dokumentu BBC zatytułowanego „The Zero Line: Inside Russia's War”. Dwóch z nich zeznało, że było naocznymi świadkami egzekucji kolegów rozkazanych przez własnych dowódców. Jeden z rozmówców, Ilja, były nauczyciel, opisał szczegóły takiego zdarzenia. Egzekucję nakazał dowódca, którego żołnierze nazywali między sobą „Gnomem”. Ofiarą był kolega, który odmówił wykonania rozkazu. Ilja wspominał, że rozkaz padł bez sądu wojennego, a egzekucja została przeprowadzona natychmiast. Podobne relacje wskazują na system, w którym dyscyplina jest utrzymywana poprzez terror, a życie żołnierzy ma niewielką wartość. Inny żołnierz podsumował tragizm sytuacji słowami: „Das Traurigste ist, dass ich sie kannte” (Najsmutniejsze jest to, że ich znałem) — Były żołnierz rosyjski. Żołnierze opowiadają również o powszechnej praktyce (niem. Fleischangriffe), znanej jako „mięsne szturmy”. Polega ona na wysyłaniu żołnierzy w bezpośrednie natarcia na dobrze umocnione pozycje ukraińskie, często bez odpowiedniego przygotowania, wsparcia artyleryjskiego czy osłony. Celem taktyki nie jest zdobycie terenu, lecz wyczerpanie przeciwnika poprzez czystą przewagę liczebną i psychiczne obciążenie obrońców, którzy muszą zużywać amunicję na masowe fale atakujących. Praktyka wykorzystywania masowej piechoty w frontalnych atakach, pomimo wysokich strat, ma długą i mroczną historię w konfliktach zbrojnych. Szczególnie kojarzona jest z taktykami I wojny światowej, gdzie w bitwach takich jak pod Sommą czy Verdun setki tysięcy żołnierzy ginęły w bezskutecznych natarciach na umocnione pozycje. W Armii Czerwonej podczas II wojny światowej również stosowano podobne metody, wykorzystując ogromną przewagę liczebną, często kosztem życia dziesiątek tysięcy ludzi w pojedynczej operacji. Współczesne doniesienia o „mięsnych szturmach” wskazują na powrót do tej brutalnej, archaicznej logiki prowadzenia walki. Film dokumentalny, którego recenzję opublikował również brytyński „The Guardian”, przedstawia szerszy obraz systemu opartego na przemocy, strachu i karze wewnątrz rosyjskiej armii. Kreśli paralelę między traumą doświadczaną przez współczesnych weteranów a tak zwanym „syndromem afgańskim”, który dotknął radzieckich żołnierzy po wojnie w Afganistanie w latach osiemdziesiątych. W obu przypadkach państwo nie zapewniało odpowiedniej opieki psychologicznej powracającym z frontu żołnierzom. Dokument wskazuje na głębokie zepsucie moralne i instytucjonalne w siłach zbrojnych Federacji Rosyjskiej, gdzie życie ludzkie jest traktowane jako wymienny zasób. Relacje żołnierzy nie są odosobnione; wpisują się w szerszy nurt doniesień o okrucieństwach i łamaniu praw człowieka popełnianych przez rosyjskie wojska w Ukrainie. Zeznania te rzucają światło na wewnętrzną dynamikę armii agresora i przyczyny ogromnych strat osobowych, jakie Rosja poniosła podczas tej wojny.