Stadtmuseum w Dreźnie otworzyło w sobotę ekspozycję poświęconą historii budownictwa wielkopłytowego w Niemczech. Wystawa „Platte Ost/West - Wohnen und Bauen in Großtafelbauweise” prezentuje rozwój tej metody od 1945 roku do dziś, zestawiając przykłady ze wschodnich i zachodnich landów. Poprzez modele, fotografie oraz relacje mieszkańców z dzielnic w Dreźnie i Kolonii ekspozycja kwestionuje stereotyp utożsamiający „Plattenbau” wyłącznie z NRD.

Wystawa o wielkiej płycie

Stadtmuseum w Dreźnie prezentuje wystawę „Platte Ost/West - Wohnen und Bauen in Großtafelbauweise”, która otworzyła się w sobotę. Ekspozycja ma charakter ponadregionalny, ukazując rozwój budownictwa prefabrykowanego w całych Niemczech, nie tylko na terenach byłej NRD.

Retrospektywa od 1945 roku

Wystawa przedstawia fazy budownictwa wielkopłytowego od zakończenia II wojny światowej aż po czasy współczesne. Zgromadzono modele, fotografie, projekty oraz stworzono artystyczną instalację przestrzenną. Kuratorzy stawiają również pytanie o przyszłość modułowego budownictwa seryjnego.

Perspektywa mieszkańców i architektów

Ekspozycja zawiera wywiady z mieszkańcami bloków z prefabrykatów, przeprowadzone m.in. w dzielnicy Prohlis w Dreźnie oraz w Chorweiler w Kolonii. Swoimi wspomnieniami dzielą się także architekci zaangażowani w powojenne projekty budowlane, co dodaje wystawie wymiaru osobistego i społecznego.

W Dreźnie otwarto wystawę poświęconą architekturze wielkopłytowej, potocznie zwanej „Plattenbau”, która ma na celu przełamanie jej stereotypowego postrzegania wyłącznie jako dziedzictwa Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Ekspozycja w Stadtmuseum pod tytułem „Platte Ost/West - Wohnen und Bauen in Großtafelbauweise” zestawia przykłady budownictwa z prefabrykatów ze wschodnich i zachodnich landów, podkreślając jego powszechność w całych Niemczech. Wystawa oferuje retrospektywny przegląd tej metody budowlanej, prezentując jej fazy rozwojowe od 1945 roku. Kuratorzy wykorzystali do tego celu współczesne modele, historyczne fotografie, archiwalne projekty oraz specjalnie przygotowaną instalację artystyczną. Przedstawiając historię wielkiej płyty, wystawa stawia również pytanie o jej przyszłość i potencjał modułowego, seryjnego budownictwa w kontekście współczesnych wyzwań mieszkaniowych. Po zniszczeniach II wojny światowej wiele krajów Europy, zarówno w bloku wschodnim, jak i zachodnim, stanęło przed ogromnym deficytem mieszkań. Technologia prefabrykacji na wielką skalę, rozwijana już wcześniej, stała się odpowiedzią na pilną potrzebę szybkiej, taniej i masowej budowy. Podczas gdy w NRD przyjęła formę wszechobecnych osiedli z wielkiej płyty (np. serii WBS 70), w RFN również realizowano liczne projekty z prefabrykatów, często w ramach programów społecznych lub przy odbudowie zniszczonych miast. Ważnym elementem ekspozycji są relacje bezpośrednich użytkowników tych przestrzeni. Zebrano wywiady z mieszkańcami dwóch charakterystycznych dzielnic: Prohlis w Dreźnie (byłe NRD) oraz Chorweiler w Kolonii (byłe RFN). Ich doświadczenia oraz wspomnienia architektów zaangażowanych w te projekty nadają wystawie wymiar antropologiczny i społeczny, wykraczający po czysto architektoniczną analizę. Wystawa ma charakter edukacyjny i popularyzatorski, mając na celu poszerzenie wiedzy o powszechnym, lecz często niedocenianym lub stygmatyzowanym, elemencie niemieckiego krajobrazu miejskiego.

Sources: 3 articles from 3 sources