Chiński gigant e-commerce Shein mierzy się z kolejną falą krytyki po opublikowaniu raportu Greenpeace. Organizacja ujawniła, że firma wciąż sprzedaje produkty zawierające niebezpieczne związki chemiczne, takie jak PFAS, ftalany i barwniki azowe. Mimo ostrzeżeń przekazanych koncernowi w sierpniu 2025 roku, najnowsze testy przeprowadzone na 47 artykułach wykazały drastyczne przekroczenia unijnych norm bezpieczeństwa, zagrażające zdrowiu konsumentów w całej Europie.

Przekroczenia norm o 10000%

W kurtce dziecięcej wykryto PFAS w stężeniu 2,54 mikrograma przy normie wynoszącej zaledwie 0,025 mikrograma.

Recydywa chińskiego giganta

Firma zignorowała ostrzeżenia z sierpnia 2025 roku, nadal sprzedając te same toksyczne produkty w lutym 2026 r.

Drastyczne ilości ftalanów

Spodnie damskie zawierały 19% ftalanów, co niemal dwieście razy przekracza dopuszczalny limit 0,1% masy produktu.

Nowe badania przeprowadzone przez Greenpeace rzucają cień na model biznesowy Shein, największego na świecie przedstawiciela branży ultra-fast fashion. Z 47 przebadanych produktów odzieżowych, które zakupiono w pięciu krajach europejskich, w tym w Niemczech i Szwajcarii, aż 15 zawierało substancje chemiczne w stężeniach niedopuszczalnych przez prawo unijne. Najbardziej uderzające wyniki dotyczą odzieży dziecięcej oraz kurtek, w których wykryto PFAS przekraczające normy ponad stukrotnie. Greenpeace alarmuje, że ignorowanie regulacji chemicznych stało się elementem strategii optymalizacji kosztów producenta. Substancje per- i polifluoroalkilowe (PFAS) zostały wynalezione w latach 40. XX wieku i zyskały popularność dzięki właściwościom hydrofobowym. Od dekad są one przedmiotem debaty naukowej dotyczącej ich akumulacji w organizmach żywych, co doprowadziło do zaostrzenia przepisów w ramach unijnego rozporządzenia REACH. W lutym 2026 roku ponowiono testy, które potwierdziły, że Shein nie usunął toksycznych partii ze sprzedaży, mimo oficjalnych nota ostrzegawczych wysłanych przez ekologów jeszcze w ubiegłym roku. W damskich spodniach wykryto ftalany stanowiące blisko 20 procent masy całkowitej wyrobu, podczas gdy limit bezpieczeństwa wyznaczono na poziomie 0,1 procenta. Przedstawiciele Shein bagatelizują sprawę, twierdząc, że firma operuje zgodnie z lokalnymi przepisami rynkowymi, jednak nie przedstawili dowodów na własne badania jakościowe, które podważyłyby ustalenia niezależnych laboratoriów współpracujących z Greenpeace. „Unternehmen wie Shein ignorieren die Regeln bewusst, um die Kosten niedrig und das Produktionstempo hoch zu halten. Die Verbraucher zahlen dafür mit ihrer Gesundheit.” (Firmy takie jak Shein celowo ignorują regulacje, aby utrzymać niskie koszty i szybkie tempo produkcji. Konsumenci płacą za to swoim zdrowiem.) — Manfred Santen Sytuacja ta zaostrza debatę nad przyszłością taniej produkcji tekstylnej i koniecznością wprowadzenia surowszych kar dla podmiotów spoza UE, które zalewają europejski rynek milionami tanich przesyłek kurierskich. Eksperci wskazują, że bez systemowych zmian w kontroli celnej, walka z toksyczną odzieżą będzie nieskuteczna. Fast fashion to model produkcji odzieży oparty na błyskawicznym kopiowaniu trendów z wybiegów i masowej produkcji niskiej jakości ubrań. Shein zrewolucjonizował ten sektor, wprowadzając tysiące nowych wzorów dziennie dzięki zaawansowanym algorytmom analizy danych. W związku z powtarzającymi się incydentami, organizacje konsumenckie oraz Greenpeace wzywają rządy do natychmiastowego zakazu stosowania PFAS w całym przemyśle tekstylnym. Postuluje się także rewizję procedur dopuszczania towarów z platform e-commerce do obrotu na terenie Wspólnoty. Brak reakcji ze strony organów nadzoru może skutkować trwałą degradacją środowiska oraz wzrostem zachorowań na choroby cywilizacyjne powiązane z ekspozycją na chemikalia. Shein, mimo globalnej siedziby w Singapurze, wciąż operuje głównie w oparciu o chiński łańcuch dostaw, co utrudnia egzekwowanie europejskich standardów środowiskowych bezpośrednio u producentów.

Mentioned People

  • Manfred Santen — Ekspert ds. chemii w organizacji Greenpeace, autor raportu o toksyczności odzieży.

Sources: 7 articles from 6 sources