Dwóch rybaków z wyspy Rugia stanie przed sądem w Stralsundzie, odpowiadając za śmierć co najmniej pięciu chronionych fok szarych. Mężczyźni w wieku 43 i 66 lat wnieśli sprzeciw wobec nakazów karnych, które przewidywały dla nich grzywny w wysokości trzech miesięcznych pensji za naruszenie niemieckiej ustawy o ochronie zwierząt. Prokuratura oskarża ich o to, iż nie podjęli żadnych środków zapobiegawczych, mimo że podczas regularnych kontroli mieli zauważać, jak foki wpływały do ich pływających niewodów i tam się dusiły. Termin głównej rozprawy nie został jeszcze wyznaczony.

Proces za śmierć fok

Dwóch rybaków z Rugii stanie przed Sądem Rejonowym w Stralsundzie w związku ze śmiercią co najmniej pięciu fok szarych, do której doszło jesienią 2024 roku w rejonie cypla Thiessower Haken. Zarzuca im się naruszenie ustawy o ochronie zwierząt.

Sprzeciw wobec nakazów karnych

Oskarżeni wnieśli sprzeciw wobec wcześniej wydanych nakazów karnych, które nakładały na każdego z nich grzywnę w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. To skutkuje koniecznością przeprowadzenia zwykłej rozprawy sądowej.

Zarzuty prokuratury

Według oskarżycieli, rybacy prowadzili połowy za pomocą pływających niewodów i mimo regularnych kontroli, podczas których mieli obserwować, jak chronione foki wpływały do pułapek i się dusiły, nie podjęli żadnych działań ochronnych, czym świadomie zaakceptowali śmierć zwierząt.

Status foki szarej

Foka szara (zwana też tęporogą) jest w Niemczech gatunkiem ściśle chronionym. Jej populacja w Bałtyku odbudowuje się po historycznych polowaniach, lecz wciąż podlega presji ze strony rybołówstwa i zmian środowiskowych.

Sąd Rejonowy w Stralsundzie będzie rozpatrywał sprawę dotyczącą śmierci co najmniej pięciu chronionych fok szarych, do której doszło jesienią 2024 roku w wodach przybrzeżnych wyspy Rugia. Oskarżonym jest dwóch miejscowych rybaków w wieku 43 i 66 lat. Prokuratura w Stralsundzie zarzuca im, że prowadząc połowy za pomocą pływających niewodów w pobliżu cypla Thiessower Haken, nie podjęli wymaganych prawem środków zapobiegawczych, by chronić foki. Mężczyźni mieli podczas rutynowych kontroli obserwować, jak zwierzęta wpływały do ich sprzętu połowowego w poszukiwaniu ryb i tam się dusiły. Śmierć chronionych ssaków miała być przez nich świadomie zaakceptowana. Foka szara, największy gatunek foki w Bałtyku, była w regionie masowo odławiana do lat 70. XX wieku, co doprowadziło do drastycznego spadku jej populacji. Od czasu wprowadzenia ścisłej ochrony gatunkowej w wielu krajach, w tym w Niemczech, jej liczebność powoli się odradza, choć wciąż stanowi przedmiot troski ekologów. Konflikty z rybołówwem, dotyczące zarówno konkurencji o zasoby ryb, jak i przypadkowych przyłowów, pozostają wyzwaniem dla ochrony gatunku. Wcześniej prokuratura wydała nakazy karne, nakładające na każdego z rybaków grzywnę w wysokości odpowiadającej trzem ich miesięcznym pensjom, za naruszenie paragrafu 17 niemieckiej ustawy o ochronie zwierząt. Zarzut ten dotyczy zadawania zwierzętom znacznego bólu, cierpienia lub szkód bez uzasadnionego powodu. Oskarżeni nie przyjęli tych nakazów i złożyli sprzeciw, co automatycznie powoduje, że sprawa musi zostać rozstrzygnięta w toku normalnej rozprawy. Jak poinformował rzecznik sądu, termin głównej rozprawy nie został jeszcze wyznaczony. Sprawa przyciągnęła uwagę mediów, w tym National Geographic, który wcześniej relacjonował badania sekcyjne martwych fok. „Damit hätten sie den Tod der Tiere 'zumindest billigend in Kauf genommen'” (Prokuratura w Stralsundzie) — Staatsanwaltschaft StralsundWszystkie cztery analizowane niemieckie źródła prasowe – Berliner Zeitung, Süddeutsche Zeitung, DIE WELT i ZEIT ONLINE – podają spójne informacje co do podstawowych faktów: liczby oskarżonych, wysokości proponowanych grzywien, charakteru zarzutów oraz braku ustalonej daty rozprawy. Doniesienia różnią się jedynie nieznacznie stylem i stopniem szczegółowości; Berliner Zeitung jako jedyna precyzyjnie lokalizuje miejsce zdarzenia (Thiessower Haken) i wspomina o doniesieniach National Geographic. Sprawa jest przykładem narastającej wrażliwości prawnej na przypadki szkód w populacjach chronionych gatunków morskich, zwłaszcza gdy dochodzi do nich w związku z działalnością gospodarczą.

Sources: 4 articles from 4 sources