Ustawa o SAFE trafia do prezydenta. Rząd ostrzega przed stratami, opozycja mówi o ryzykach

Spór o ustawę wdrożeniową do programu SAFE nasilił się, gdy projekt zaczął zmierzać na biurko prezydenta Karola Nawrockiego. Premier Donald Tusk publicznie wiązał decyzję głowy państwa z politycznym dylematem, a w relacjach medialnych pojawiła się sugestia, że prezydent znajduje się pod silną presją własnego zaplecza. Rząd argumentuje, że bez podpisu Polska straci czas i część korzyści finansowych oraz organizacyjnych, natomiast krytycy podnoszą ryzyko zobowiązań i ograniczeń. W prawicowych mediach i komentarzach powraca teza, że w SAFE „zaszyto” kamienie milowe, a część autorów określa program jako potencjalną „pułapkę”. „Na jego twarzy maluje się niemal rozpacz” — Donald Tusk Od powstania NATO w 1949 roku europejskie bezpieczeństwo opierało się głównie na amerykańskich gwarancjach i interoperacyjności państw sojuszu. Po 2014 roku, wraz ze wzrostem zagrożenia na wschodzie, UE stopniowo rozwija własne instrumenty wspierania przemysłu i finansowania obronności, aby skracać czas zakupów i wzmacniać produkcję. 500 tys. — docelowa liczebność armii Wicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz przekonywał, że SAFE ma odpowiadać „realnym potrzebom armii”, a w debacie wrócił rządowy postulat budowy „armii półmilionowej” i zdolności odstraszania. Minister finansów Andrzej Domański, wypowiadając się w Brukseli, sygnalizował oczekiwanie, że prezydent poprze rozwiązania wzmacniające obronność, natomiast szef MSZ Radosław Sikorski odpierał zarzut, iż inwestycje z SAFE mają służyć Berlinowi. Z kolei część polskich firm zbrojeniowych deklarowała poparcie dla SAFE, podkreślając wspólny interes w wykorzystaniu okna finansowania. Równolegle w obozie PiS media opisywały spory dyscyplinarne po wypowiedziach o SAFE, w tym spekulacje o konsekwencjach wobec Michała Dworczyka. W osobnym wątku prezydent miał zwrócić się do władz Niemiec w sprawach łączących reparacje i bieżącą debatę o SAFE, co przenosi spór także na poziom relacji polsko-niemieckich. „Armia 500, armia półmilionowa to jest cel strategiczny” — Władysław Kosiniak-Kamysz Na krajowym froncie instytucjonalnym Sąd Najwyższy wskazał sześcioro kandydatów na Pierwszego Prezesa SN, co uruchamia kolejną decyzję personalną prezydenta. Część redakcji ocenia, że największe szanse mają osoby określane jako neo-sędziowie, a inne zwracają uwagę na konflikt o możliwość kwestionowania statusu sędziów, który ma rozstrzygać pełny skład SN. W tle pojawiały się też publikacje o sporach wokół Trybunału Konstytucyjnego i pomysłach omijania roli prezydenta w obsadzie kluczowych stanowisk.

Perspektywy mediów: Media liberalne akcentują ryzyko opóźnień w modernizacji armii i spór o praworządność w SN. Media konserwatywne podkreślają suwerenność decyzji prezydenta i ostrzegają przed warunkami UE w SAFE.