Hiszpańska administracja przechodzi na 35-godzinny tydzień pracy od marca 2026 roku

Hiszpańska Administracja Generalna Państwa przygotowuje się do historycznej zmiany modelu pracy. Rząd Óscara Lópeza zainicjował proces legislacyjny, który ma na celu skrócenie tygodniowego wymiaru czasu pracy do 35 godzin, co przekłada się na 7 godzin dziennie. Decyzja ta stanowi realizację postanowień porozumienia ramowego podpisanego jeszcze w 2022 roku między rządem a głównymi centralami związkowymi. Według przedstawicieli związku UGT, nowe przepisy mają stać się „konstytucyjną awangardą”, która może w przyszłości zainspirować podobne zmiany w sektorze prywatnym. Hiszpania od lat boryka się z problemem starzenia się kadr w administracji publicznej. Szacuje się, że w ciągu najbliższej dekady na emeryturę przejdzie znaczna część personelu zatrudnionego w latach 80. XX wieku w okresie dynamicznej rozbudowy struktur państwa demokratycznego. Wprowadzenie reformy nie obyło się jednak bez kontrowersji. Związki zawodowe alarmują, że minister Óscar López pominął w projekcie blisko 250 000 urzędników, co wywołuje napięcia w negocjacjach. Ponadto eksperci wskazują na problem braku chętnych do pracy w administracji – w ostatnich czterech latach obsadzono jedynie 13% oferowanych stanowisk w ramach awansów wewnętrznych. „Związek zawodowy wezwie partie polityczne do zawarcia społecznego paktu na rzecz usług publicznych, aby przezwyciężyć obecną polaryzację.” — Isabel Araque Skrócenie czasu pracy ma być sposobem na zwiększenie atrakcyjności zatrudnienia w budżetówce, jednak krytycy wskazują, że bez systemowych zmian w procesie rekrutacji, mniejsza liczba godzin może doprowadzić do paraliżu niektórych urzędów. Zmiany w czasie pracy urzędników: Tygodniowy wymiar pracy: 37,5 godziny → 35 godzin; Dzienny wymiar pracy: 7,5 godziny → 7 godzin; Średnia unijna: Powyżej średniej → Jedna z najniższych W marcu 2026 roku reforma ma zostać ostatecznie zaakceptowana przez radę ministrów, co definitywnie zakończy okres przejściowy. Rząd stoi przed wyzwaniem nie tylko logistycznym, ale i wizerunkowym, gdyż pogłębiająca się różnica w przywilejach między sektorem publicznym a prywatnym staje się przedmiotem ożywionej debaty publicznej w Hiszpanii. 13% — obsadzonych miejsc pracy w ostatnich latach

Podkreśla poprawę dobrostanu pracowników i nowoczesne podejście do regeneracji sił, widząc w tym wzór dla całego rynku pracy. | Akcentuje zagrożenie dla stabilności usług publicznych oraz niesprawiedliwy podział przywilejów względem sektora prywatnego.