Tysiące osób na marszu w Lyonie ku czci Quentina Deranque: Napięcia i gesty nazistowskie

W sobotnie popołudnie Lyon stał się sceną masowej manifestacji środowisk narodowych i prawicowych, zorganizowanej w hołdzie dla Quentina Deranque. Młody aktywista zmarł 12 lutego po brutalnym ataku, za który odpowiedzialność przypisuje się radykałom z grup antifaszystowskich. Według oficjalnych danych policji w pochodzie uczestniczyło 3200 osób, natomiast organizatorzy szacują frekwencję na około 3500 uczestników. Wydarzenie było zabezpieczane przez potężne siły porządkowe, w tym oddziały prewencji wspomagane przez drony, co miało zapobiec bezpośrednim starciom z kontrmanifestantami. Mimo obecności służb, atmosfera marszu była niezwykle napięta. W okolicach ratusza doszło do wymiany obraźliwych haseł między uczestnikami a przechodniami wznoszącymi okrzyki antyfaszystowskie. Część manifestantów miała zasłonięte twarze, a w tłumie odnotowano przypadki wykonywania gestów nazistowskiego pozdrowienia. Prefektura Lyonu poinformowała, że na podstawie nagrań z monitoringu i mediów społecznościowych zostaną złożone doniesienia do prokuratury w sprawie propagowania nienawiści i symboliki totalitarnej. Policja zatrzymała co najmniej jedną osobę posiadającą niebezpieczne narzędzie, a niektóre źródła hiszpańskie wspominają o siedmiu zatrzymanych w związku z naruszeniami porządku publicznego. Lyon od lat uchodzi za bastion ruchów tożsamościowych we Francji, co prowadzi do regularnych, często krwawych potyczek między skrajną prawicą a silnymi w tym regionie grupami anarchistycznymi. Tragedia Deranque nabrała wymiaru międzynarodowego, stając się elementem debaty politycznej wykraczającej poza granice Francji. Do incydentu odniosły się struktury dyplomatyczne USA, potępiając przemoc lewicowych grup radykalnych. Manifestanci nieśli transparenty z hasłami takimi jak „Adieu camarade” (Żegnaj kolego) oraz „Skrajna lewica zabija”. Wydarzenie to wywołało ostrą polemikę między merem Lyonu, Grégorym Doucetem, który domagał się zakazu marszu, a Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, które ostatecznie zezwoliło na zgromadzenie, argumentując to poszanowaniem wolności obywatelskich i zapewnieniem kontroli nad tłumem. „C'est impensable que l'extrême droite puisse défiler impunément dans notre ville après de tels excès.” (To nie do pomyślenia, by skrajna prawica mogła bezkarnie paradować w naszym mieście po takich ekscesach.) — Grégory Doucet Zabójstwo Deranque i późniejsza manifestacja są postrzegane przez analityków jako paliwo polityczne dla liderki Zjednoczenia Narodowego, Marine Le Pen, która wykorzystuje incydent do krytyki rządu za nieskuteczność w zwalczaniu przemocy politycznej. Sprawa ta pogłębia polaryzację we francuskim społeczeństwie, szczególnie w kontekście debaty nad delegalizacją najbardziej agresywnych ugrupowań po obu stronach sceny politycznej.