Ponad 3 tysiące zwolenników ultraprawicy przemaszerowało przez Lyon, co wywołało polityczne napięcia na lewicy

Tragiczna śmierć 23-letniego Quentina Deranque, studenta matematyki i aktywisty dążącego do popularyzacji tradycjonalizmu katolickiego, konsekwentnie wywołuje nad Sekwaną falę politycznych wstrząsów. W sobotę przez centrum Lyonu przemaszerowało ponad 3200 osób pragnących formalnie oddać hołd zmarłemu. Choć organizatorzy rzekomo apelowali o pokojowy charakter manifestacji, pochód błyskawicznie zamienił się w demonstrację siły dyskryminowanej we Francji ultraprawicy. Część zgromadzonych, ukrywając twarze za maskami, głośno wykrzykiwała rasistowskie i homofobiczne hasła. Prefekt departamentu Rodan, Fabienne Buccio, natychmiast poinformowała opinię publiczną o skierowaniu do prokuratury trzech oficjalnych zawiadomień w związku z nazistowskimi gestami zarejestrowanymi w tłumie. Maszerujących zabezpieczało niemal 500 funkcjonariuszy policji, jednak nie zapobiegło to zatrzymaniu sympatyka uzbrojonego w niebezpieczny nóż sztyletowy. 7 aresztowanych — aktywistów lewicowych oskarżono o bezpośredni udział w napaści Samo śledztwo w sprawie pobicia, do którego doszło 12 lutego niedaleko wejścia uczelni Sciences Po, przyniosło dotychczas aresztowania napastników ściśle powiązanych z agresywną lewicą. Sytuacja ta skrajnie zdestabilizowała architekturę francuskiej sceny partyjnej. Postawienie w stan oskarżenia asystentów posła Raphaëla Arnaulta najbardziej uderzyło w publiczną wiarygodność populistycznej partii Francja Niepokorna (LFI). W odpowiedzi, senator ekologicznych Zielonych, Yannick Jadot, kategorycznie zażądał stanowczych wyjaśnień. Stwierdził on, że dalsza współpraca z dotychczasowymi sojusznikami wymaga jasnego określenia wartości i odcięcia się od grup stosujących przemoc, takich jak powiązana z incydentami organizacja „La Jeune Garde”. Głos zabrał wreszcie szef oskarżanej partii, stanowczo odrzucający zarzuty nakłaniania do terroryzmu politycznego oponentów. „Il s'agit d'une bataille de rue qui aurait mal tourné.” (To była zwykła uliczna bitwa, która potoczyła się fatalnie.) — Jean-Luc Mélenchon Chronologia politycznego kryzysu we Francji: 12 lutego — Brutalny atak na studenta; 14 lutego — Śmierć ofiary napaści; 21 lutego, 15:00 — Zgromadzenie ultraprawicy; 21 lutego, 18:00 — Interwencje służbowe prefekto Lyon, z uwagi na silną pozycję studentów jak i uniwersytetów, od wielu głośnych dekad służy nacjonalistom jako twarda arena siłowych starć. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku formowały się tutaj jedne z pierwszych bojówek neonazistowskich oraz antyustrojowych ugrupowań robotniczych we Francji, co głęboko i nieodwracalnie osadziło miasto w matrycy radykalizmu politycznego Europy Zachodniej. Brutalna afera szybko przekroczyła granice lokalne, wywołując kłopoty gabinetowe prezydenta. Emmanuel Macron zaapelował oficjalnie do opinii o ostudzenie przedwyborczych emocji państwowych i zapowiedział specjalne posiedzenie rządu, które ostatecznie oceni ryzyko legalnej egzystencji takich odłamów społecznych w państwie. Skrajna opozycja nie czeka jednak na wnioski urzędnicze; lider Zjednoczenia Narodowego Jordan Bardella niezwłocznie przypomniał bierność państwa, co wzmocniło nienawiść ze strony rewolucyjnej formacji Antifa. Co ciekawe, napięcia skomentował amerykański Departament Stanu, stanowczo potępiając akty zbrodnicze w polityce partyjnej Francji. Urzędująca podsekretarz stanu Sarah B. Rogers skomentowała to dodając, że każdy, kto osobiście lub politycznie ucieka się do morderstwa z zamiarem przymuszenia ideologicznego przeciwnika do milczenia, decyduje się na świadome wykluczenie ze społeczeństwa cywilizowanego.

Perspektywy mediów: Napiętnowanie uczestników sobotniego zebrania poprzez odnotowanie użycia hitlerowskich i rasistowskich przekazów na marszu. Obciążanie wyłączną winą czołowych ugrupowań socjalistycznych oraz apelowanie o formalną delegalizację stowarzyszeń Antify we Francji.