Zaginięcie 250 osób na Morzu Andamańskim po zatonięciu łodzi z uchodźcami

Co najmniej 250 osób zaginęło po tym, jak łódź przewożąca uchodźców Rohingya i obywateli Bangladeszu wywróciła się na Morzu Andamańskim – poinformowały we wspólnym oświadczeniu we wtorek, 14 kwietnia 2026 roku, Agencja ONZ ds. Uchodźców oraz Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji. Jednostka, kuter rybacki transportujący od 250 do 280 mężczyzn, kobiet i dzieci, wypłynęła 4 kwietnia z Teknaf w południowym Bangladeszu w kierunku Malezji. Silny wiatr, wzburzone morze oraz znaczne przeładowanie doprowadziły do utraty kontroli nad łodzią przez kapitana, a w konsekwencji do jej wywrócenia się i zatonięcia. Dziewięciu ocalałych zostało uratowanych 9 kwietnia przez pływający pod banderą Bangladeszu statek MT Meghna Pride na wodach międzynarodowych w pobliżu Andamanów, o czym poinformował rzecznik Straży Przybrzeżnej Bangladeszu, Sabbir Alam Sujan. Dokładna lokalizacja i czas zatonięcia pozostają niejasne, podobnie jak obecny status ewentualnych operacji poszukiwawczo-ratowniczych. Ocalały opisuje przypadki uduszenia przed zatonięciem Rafiqul Islam, jeden z dziewięciu ocalałych, opisał dramatyczny przebieg zdarzeń, który rozpoczął się w momencie, gdy przemytnicy zmusili pasażerów do wejścia do ciasnych luków bagażowych przeznaczonych na ryby i sieci, chcąc uniknąć wykrycia przez patrole przybrzeżne. „Prawie nie było tam tlenu. Nie mogliśmy oddychać.” — Rafiqul Islam via Reuters Islam zeznał, że co najmniej 30 osób zmarło z powodu uduszenia wewnątrz tych schowków jeszcze przed wywróceniem się jednostki. Gdy statek zatonął, setki osób wpadły do morza; Islam oszacował, że w tamtym momencie na pokładzie znajdowało się około 240 osób, w tym około 20 kobiet i kilkoro dzieci. Ocalali twierdzą, że łącznie na łodzi stłoczono blisko 300 osób, wliczając załogę i domniemanych przemytników. Islam relacjonował, że przepływający bengalski tankowiec początkowo uratował cztery osoby, które następnie poinformowały załogę o innych znajdujących się w wodzie, co pozwoliło na odnalezienie kolejnych pięciu osób. Opisał on również wieloetapową podróż, w której pasażerowie najpierw płynęli małą łodzią rybacką, a następnie zostali przeniesieni na większy kuter w pobliżu wód Birmy, ukrywając się w zaroślach przed patrolami. Agencje ONZ ostrzegają przed najniebezpieczniejszym szlakiem morskim świata UNHCR i IOM określiły tę katastrofę jako dowód na poważne koszty ludzkie długotrwałego wysiedlenia i braku trwałych rozwiązań dla ludu Rohingya. „Obietnica lepszych zarobków za granicą, często połączona z dezinformacją szerzoną przez sieci przemytnicze, skłania osoby z grupy Rohingya i Banglijczyków do podejmowania ogromnego ryzyka.” — UNHCR and IOM via Deutsche Welle Według danych UNHCR, w 2025 roku co piąta osoba podejmująca próbę niebezpiecznej przeprawy morskiej w tym regionie została uznana za zmarłą lub zaginioną. Agencje opisują wody Morza Andamańskiego i Zatoki Bengalskiej jako jedne z najniebezpieczniejszych na świecie. Między styczniem a październikiem 2025 roku IOM odnotowała ponad 1300 przypadków wyjazdów uchodźców Rohingya z Bangladeszu, co stanowi niemal dwukrotność liczby z tego samego okresu rok wcześniej. Obie agencje wezwały społeczność międzynarodową do zwiększenia i utrzymania finansowania pomocy ratującej życie uchodźców w Bangladeszu oraz wsparcia społeczności lokalnych w tym kraju. 2024: 650, 2025: 1300

Ponad milion uchodźców w Bangladeszu przy malejącej pomocy W Bangladeszu przebywa obecnie około 1,2 miliona uchodźców Rohingya, z których większość uciekła przed przemocą w Birmie w 2017 roku. Wówczas birmańska armia przeprowadziła ofensywę, która zmusiła co najmniej 730 000 osób do przekroczenia granicy. Ofensywa wojskowa w birmańskim stanie Rakhine w 2017 roku wywołała jeden z największych i najszybszych exodusów uchodźców w ostatnich dekadach. Uchodźcy zgłaszali przypadki zabójstw, masowych gwałtów i podpaleń. Misja wyjaśniająca ONZ uznała, że działania te obejmowały akty ludobójstwa. Birma, w której większość stanowią buddyści, zaprzeczyła tym ustaleniom i zakwestionowała obiektywizm misji. Społeczność Rohingya od dekad mierzy się z dyskryminacją i bezpaństwowością w Birmie, gdzie nie przyznaje się im obywatelstwa. Trwająca przemoc w stanie Rakhine sprawia, że bezpieczny powrót jest niepewny, co zmusza większość uchodźców do przebywania w przeludnionych obozach w bengalskim dystrykcie Cox’s Bazar. W obozach tych uchodźcy otrzymują ograniczoną pomoc humanitarną i mają utrudniony dostęp do edukacji oraz pracy, co skłania wielu do niebezpiecznych podróży morskich. Raport International Rescue Committee, oparty na badaniu 500 gospodarstw domowych w Cox’s Bazar, wykazał, że zaledwie 2 procent rodziców z grupy Rohingya z nadzieją patrzy w przyszłość swoich dzieci. Racje żywnościowe zostały zredukowane do zaledwie siedmiu dolarów na osobę miesięcznie, a blisko 69 procent gospodarstw zgłosiło, że ich dzieci przerwały naukę. Połowa ankietowanych przyznała, że dzieci zostały zmuszone do pracy zarobkowej. IRC zaapelował do darczyńców o zmianę modelu pomocy z doraźnej na długofalową, ostrzegając przed pogłębiającym się ubóstwem uchodźców i lokalnych gospodarzy.