Mathieu van der Poel wygrał trzeci raz z rzędu E3 Saxo Classic

Mathieu van der Poel of Alpecin-Premier Tech wygrał 68. edycję E3 Saxo Classic w piątek w Harelbeke w Belgii, odnosząc trzecie z rzędu zwycięstwo w tej imprezie po samotnym, 42-kilometrowym ataku, który niemal rozsypał się na ostatnich 900 metrach. 31-letni Holender zaatakował na podjeździe Paterberg na 42 kilometry przed metą, zbudował przewagę przekraczającą minutę, a potem obserwował, jak topnieje ona do kilku sekund. Chwila wahania w grupie czterech pościgowych zawodników pozwoliła mu ponownie odjechać i minąć linię mety samotnie. Per Strand Hagenes z Visma-Lease a Bike wygrał sprint grupy pościgowej i zajął drugie miejsce, a Florian Vermeersch z UAE Team Emirates-XRG był trzeci. Stan Dewulf z Decathlon CMA CGM i Jonas Abrahamsen z Uno-X Mobility uzupełnili czołową piątkę. Trasa liczyła 208,5 kilometra i prowadziła ze startem i metą w Harelbeke we Flandrii.

Przewaga Van der Poela niemal stopniała na 900 metrów przed metą Wyścig rozegrał się w kilku wyraźnych fazach, zanim zakończył się nerwową końcówką. Van der Poel wykonał pierwszy poważny atak 68 kilometrów przed metą na brukowanym Taaienberg, gdzie początkowo mógł odpowiedzieć tylko Tim van Dijke z Red Bull-Bora-Hansgrohe, ale i on został później z tyłu. Van der Poel dogonił następnie sześcioosobową ucieczkę, w której byli Dewulf, Michiel Lambrecht, Sven Erik Bystrom, Luke Durbridge, Nickolas Zukowsky i Bastien Tronchon, odrabiając ponad minutę straty z – jak podawały źródła – zaskakującą łatwością na około 45 kilometrów przed metą. Na Paterberg odłączył tę grupę, a na podjeździe o długości tylko 400 metrów i średnim nachyleniu 13 procent odjechał sam. Za nim utworzyła się czwórka pościgowa: Hagenes, Abrahamsen, Vermeersch i Dewulf. Na pięć kilometrów przed metą zmniejszyli stratę do 10 sekund, a 900 metrów przed finiszem dojechali do jego koła. Gdy nikt z tej grupy nie chciał wyprowadzić sprintu i wystawić się na kontratak pozostałych, pościg się załamał, a Van der Poel ponownie przyspieszył i wygrał samotnie.

Trzecie z rzędu zwycięstwo stawia Van der Poela w elitarnym gronie Dzięki temu zwycięstwu Van der Poel dołączył do rodaka Jana Raasa i Szwajcara Fabiana Cancellary jako trzykrotny triumfator E3 Classic, co stawia go wśród najbardziej utytułowanych kolarzy w historii tego wyścigu. Przed nim w klasyfikacji wszech czasów znajdują się tylko Tom Boonen, rekordzista z pięcioma zwycięstwami, oraz Rik Van Looy z czterema triumfami. Wygrana podniosła też dorobek Holendra do 60 zwycięstw w zawodowej karierze oraz do czterech triumfów w sezonie 2026, po sukcesie w Circuit Het Nieuwsblad i dwóch etapowych zwycięstwach w Tirreno-Adriatico. 60 (zwycięstw w karierze) — Łączna liczba zawodowych zwycięstw Van der Poela po Harelbeke

E3 Classic, rozgrywany po raz pierwszy w 1958 roku, od lat służy jako jeden z najważniejszych sprawdzianów przed Tour of Flanders i odbywa się tydzień przed Ronde van Vlaanderen. Wyścig startuje i kończy się w Harelbeke, a jego trasa prowadzi przez flamandzkie Ardeny, obejmując wiele tych samych podjazdów i brukowanych odcinków, które definiują sezon wiosennych klasyków. Van der Poel wygrywał wcześniej w 2024 i 2025 roku, a triumf z 2026 roku daje mu trzy kolejne edycje. Rekord wszech czasów należy do Toma Boonena, który zwyciężał pięć razy, natomiast Rik Van Looy wygrał ten wyścig czterokrotnie.

[{"position": 1, "name": "Tom Boonen", "info": "5 zwycięstw"}, {"position": 2, "name": "Rik Van Looy", "info": "4 zwycięstwa"}, {"position": 3, "name": "Mathieu van der Poel", "info": "3 zwycięstwa (2024, 2025, 2026)"}, {"position": 3, "name": "Fabian Cancellara", "info": "3 zwycięstwa"}, {"position": 3, "name": "Jan Raas", "info": "3 zwycięstwa"}]

Pogacar czeka przed Tour of Flanders Wynik ma duże znaczenie przed Tour of Flanders zaplanowanym na 5 kwietnia, gdzie Van der Poel czeka zupełnie inne zadanie. Tadej Pogacar, który w poprzednią niedzielę pokonał Van der Poela w Milano-Sanremo, celuje w pięć zwycięstw w Monumentach w jednym sezonie i wystartuje w Ronde van Vlaanderen. Występ Van der Poela w Harelbeke, choć zakończony zwycięstwem, pokazał, że nie był on całkowicie dominujący. Niemal dogonienie go przez grupę pościgową na ostatnim kilometrze pokazało, że rywale będą mieli swoje szanse, jeśli znów zostanie zmuszony do długiej samotnej jazdy. Brak Pogacara i Wouta van Aerta w piątkowym wyścigu oznaczał, że Van der Poel mierzył się ze słabszą stawką rywali z najwyższej półki, a to nie powtórzy się na Tour of Flanders. Jego zwycięstwo potwierdziło jednak formę i umiejętność czytania wyścigu pod presją, a te cechy zostaną sprawdzone ponownie za dziewięć dni na drogach Flandrii.