Trump odracza ultimatum wobec Iranu po rozmowach na wysokim szczeblu

Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump w poniedziałek odroczył 48-godzinne ultimatum dotyczące zbombardowania głównej infrastruktury energetycznej Iranu, powołując się na to, co określił jako produktywne rozmowy na wysokim szczeblu. Wcześniej, w weekend, Trump groził ze swojej rezydencji na Florydzie, że Stany Zjednoczone „zaatakują i zniszczą” irańskie elektrownie, zaczynając od największej, jeśli Teheran w ciągu 48 godzin w pełni nie otworzy Strait of Hormuz. Ogłoszenie o odroczeniu, podane do wiadomości wraz z otwarciem rynków w poniedziałek rano, spotkało się z powszechnym sceptycyzmem i kpinami na świecie, jak relacjonował El Mundo.

Iran zaprzecza „obiecującym” rozmowom opisanym przez Trumpa Trump stwierdził, że przez poprzednie dwa dni Stany Zjednoczone i Iran prowadziły „bardzo dobre i produktywne rozmowy dotyczące całkowitego i pełnego rozwiązania naszych wrogich działań na Bliskim Wschodzie”, a on sam polecił Departamentowi Wojny odroczyć jakikolwiek atak militarny na irańską infrastrukturę energetyczną ze względu na „charakter i ton” tych rozmów. Opisał je jako „głębokie, szczegółowe i konstruktywne” i dodał, że będą kontynuowane przez cały tydzień. Iran stanowczo zaprzeczył jednak, by doszło do jakichkolwiek takich obiecujących rozmów lub porozumień. Różnica między sposobem przedstawiania sprawy przez Trumpa a odpowiedzią Teheranu wywołała, jak napisał El Mundo, „powszechny przedmiot kpin” i „całkowitą niedowierzanie na wszystkich kontynentach”. Znaczna część społeczności międzynarodowej odczytała ten ruch jako wycofanie się po początkowej eskalacji, próbę zyskania czasu albo nawet próbę manipulacji rynkami finansowymi, a nie jako rzeczywisty przełom dyplomatyczny. Trump mimo to sprawiał wrażenie, że szersze porozumienie jest bliżej niż kiedykolwiek, choć nie podał żadnych konkretów, na czym miałoby ono polegać.

Trump odcina USA od izraelskiego ataku na irański gaz Trump zdystansował też Stany Zjednoczone od niedawnego izraelskiego ataku na irańską infrastrukturę gazową, twierdząc, że USA „nie miały o tym absolutnie żadnej wiedzy”. Ta deklaracja dołożyła kolejną warstwę złożoności do i tak niestabilnej sytuacji, w której amerykańskie i izraelskie działania wojskowe w regionie są ze sobą ściśle powiązane od początku Operation Epic Fury, rozpoczętej 28 lutego 2026 roku. Iran groził tymczasem całkowitym zamknięciem Strait of Hormuz oraz atakiem na elektrownie i instalacje odsalające wodę w odpowiedzi na ultimatum Trumpa, wynika z wyników wyszukiwania w sieci. Zatrzymanie żeglugi i przepływu tankowców przez cieśninę Trump wskazał jako bezpośredni powód pierwotnego 48-godzinnego ultimatum. Strait of Hormuz od lat pozostaje jednym z głównych punktów napięć między Stanami Zjednoczonymi a Iranem. Teheran okresowo grozi zamknięciem tego szlaku jako narzędziem nacisku w sporach geopolitycznych. Przez cieśninę przepływa około jednej piątej światowych dostaw ropy i skroplonego gazu ziemnego. Obecna konfrontacja nastąpiła po kampanii wojskowej USA i Izraela, która rozpoczęła się pod koniec lutego 2026 roku i doprowadziła do śmierci Najwyższego Przywódcy Alego Chameneiego. Po jego śmierci jego syn Mojtaba Chamenei został mianowany Najwyższym Przywódcą 9 marca 2026 roku.

USA rozważają przejęcie kluczowej irańskiej wyspy naftowej Poza ultimatum i jego odroczeniem Stany Zjednoczone miały też rozważać przejęcie Kharg Island, znanej po persku jako Jarg Island, czyli kluczowego irańskiego terminalu naftowego w Zatoce Perskiej, podał El Mundo. Taki ruch oznaczałby wyraźną eskalację wykraczającą poza naloty na infrastrukturę energetyczną, bo w praktyce uderzałby w fizyczne centrum irańskiego eksportu ropy. Weekendowe komunikaty Trumpa na Truth Social już wcześniej łączyły szerokie deklaracje sukcesu militarnego — twierdził, że irańskie siły zostały „zniszczone” — z jednoczesną mobilizacją kolejnych wojsk oraz przyznaniem, że Teheran nadal dysponuje dronami, rakietami i łodziami-pułapkami. El Mundo zwrócił uwagę, że publiczna postawa Trumpa obejmowała sprzeczne stanowiska: ogłaszał, że wojna została w praktyce wygrana, ale nie wykluczał operacji lądowej, a jednocześnie domagał się udziału sojuszników z NATO w tym, co nazywał „prostą” i „pozbawioną ryzyka” operacją, podczas gdy równocześnie obrażał tych samych partnerów i ignorował ich stanowisko. Kolejne etapy: ultimatum, odroczenie i reakcja rynków pokazały, jak bardzo komunikacja Trumpa stała się samodzielnym czynnikiem w szerszym konflikcie.