Keir Starmer przyznaje się do błędu w sprawie nominacji Petera Mandelsona

Brytyjski premier Keir Starmer oświadczył w poniedziałek, 20 kwietnia 2026 roku przed Izbą Gmin, że popełnił „błąd w ocenie”, mianując Petera Mandelsona ambasadorem Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych, i przeprosił ofiary zmarłego przestępcy seksualnego Jeffreya Epsteina. Starmer stwierdził bezpośrednio przed parlamentarzystami, że „nie powinien był powoływać Petera Mandelsona” i przyjął osobistą odpowiedzialność za tę decyzję. Przyznanie się do winy nastąpiło w momencie, gdy premier mierzy się z nasilającymi się wezwaniami opozycji do ustąpienia ze stanowiska. Oświadczenie to stanowi kolejny etap kryzysu politycznego, który od kilku miesięcy osłabia rząd Starmera. Mandelson został odwołany z placówki dyplomatycznej we wrześniu 2025 roku po tym, jak Starmer zarzucił mu wielokrotne kłamstwa na temat zakresu jego relacji z Epsteinem.

„U podstaw tego wszystkiego leży także błąd w ocenie z mojej strony. Nie powinienem był mianować Petera Mandelsona. Biorę odpowiedzialność za tę decyzję i ponownie przepraszam ofiary przestępcy seksualnego Jeffreya Epsteina.” — Keir Starmer via RTBF

Raport „The Guardian” o zignorowanej weryfikacji ożywia skandal Sprawa powróciła w czwartek, 16 kwietnia 2026 roku, gdy dziennik „The Guardian” ujawnił, że Foreign Office przyznał Mandelsonowi poświadczenie bezpieczeństwa konieczne do objęcia placówki w Waszyngtonie w styczniu 2025 roku, pomimo niekorzystnej rekomendacji służb odpowiedzialnych za sprawdzanie jego przeszłości. Ujawnienie tych informacji wywołało natychmiastowe pytania o to, jak i dlaczego poświadczenie zostało zatwierdzone wbrew opinii organów weryfikujących. Starmer powiedział w parlamencie, że nie został poinformowany o negatywnej opinii aż do wtorku, 14 kwietnia 2026 roku, i zapewnił, że nie podjąłby decyzji o nominacji, gdyby o niej wiedział. Dodał, że negatywna opinia „powinna zostać mu przekazana”, co sugeruje uchybienia w wewnętrznym łańcuchu administracyjnym rządu. Rewelacje te skupiły uwagę nie tylko na postępowaniu Mandelsona, ale także na procedurach wewnętrznych ministerstwa spraw zagranicznych oraz kancelarii premiera. Partie opozycyjne wykorzystały te doniesienia, by dopytywać Starmera o jego wiedzę w tej sprawie, przedstawiając całe zdarzenie jako dowód na brak kompetencji i przejrzystości władz.

„Gdybym wiedział przed objęciem przez niego urzędu, że opinia służb odpowiedzialnych za kontrolę była negatywna w kwestii poświadczenia bezpieczeństwa, nie zdecydowałbym się na tę nominację.” — Keir Starmer via Franceinfo

Powiązania Mandelsona z Epsteinem przyczyną odwołania we wrześniu 2025 roku Peter Mandelson, doświadczony polityk związany z rządami Partii Pracy Tony'ego Blaira i Gordona Browna, został mianowany ambasadorem w Waszyngtonie i objął stanowisko po uzyskaniu poświadczenia bezpieczeństwa w styczniu 2025 roku. Jego misja zakończyła się, gdy Starmer odwołał go we wrześniu 2025 roku, argumentując to – jak określił premier – wielokrotnym wprowadzaniem w błąd co do charakteru i skali jego znajomości z Jeffreyem Epsteinem. Jeffrey Epstein zmarł w 2019 roku, jednak jego kontakty z osobami publicznymi wciąż budzą kontrowersje polityczne w wielu krajach. Kwestia dokładnych relacji Mandelsona z Epsteinem oraz to, czy mówił on prawdę podczas procesu sprawdzania i nominacji, pozostawała w centrum poniedziałkowej debaty parlamentarnej. Przyznanie Starmera, że nominacja była błędem w ocenie, stanowi znaczące ustępstwo polityczne, gdyż wcześniej bronił on tej decyzji aż do momentu zdymisjonowania Mandelsona.

Peter Mandelson przez dziesięciolecia był czołową postacią brytyjskiej Partii Pracy, piastując stanowiska ministerialne w rządach premierów Tony'ego Blaira i Gordona Browna. W latach 1992–2004 zasiadał w parlamencie jako poseł z Hartlepool. Jego nominacja na ambasadora w Waszyngtonie była elementem strategii dyplomatycznej rządu Starmera po powrocie laburzystów do władzy w lipcu 2024 roku. Skandal związany z Epsteinem wywołał szerokie reperkusje polityczne w wielu krajach, stawiając liczne osoby publiczne w obliczu kontroli dotyczącej ich dawnych powiązań ze skazanym przestępcą seksualnym.

Opozycja domaga się dymisji w obliczu presji politycznej Wezwania opozycji do dymisji Starmera przybrały na sile po jego poniedziałkowym wystąpieniu w Izbie Gmin. Krytycy twierdzą, że wyjaśnienia premiera o braku wiedzy na temat niekorzystnej opinii służb weryfikujących są same w sobie kompromitujące, sugerując albo załamanie nadzoru rządowego, albo brak odpowiedzialności na najwyższym szczeblu. Sytuację Starmera komplikuje fakt, że skandal trwa od kilku miesięcy, co oznacza, że przeprosiny z 20 kwietnia nie były pierwszą okazją, kiedy musiał publicznie odnieść się do tej sprawy. Posiedzenie Izby Gmin było formalnym momentem rozliczenia, podczas którego posłowie naciskali na premiera w sprawie sekwencji zdarzeń dotyczących decyzji o poświadczeniu bezpieczeństwa. Powtarzane przez Starmera sformułowanie „biorę na siebie odpowiedzialność” było próbą ograniczenia szkód politycznych poprzez przyjęcie osobistej winy, zamiast całkowitego przerzucania jej na urzędników. To, czy to przyznanie się do błędu uspokoi krytyków, czy też dodatkowo wzmocni żądania jego dymisji, pozostawało kwestią otwartą w poniedziałkowy wieczór.

Skandal wokół nominacji Mandelsona – kluczowe daty: — ; — ; — ; — ; —