Íñigo Errejón składa skargę karną na Elizę Mouliaá za zniesławienie

Íñigo Errejón, były deputowany i parlamentarny rzecznik hiszpańskiej lewicowej partii Sumar, złożył w piątek, 27 marca 2026 roku, skargę karną o rzekome zniesławienie i oszczerstwo przeciwko hiszpańskiej aktorce Elizie Mouliaá. Pojawił się w sądzie w Madrycie, gdzie oboje mieli tego dnia składać zeznania. Errejón powiedział, że jego celem nie jest obrona własna, lecz wyznaczenie granicy wobec tego, co określił jako fałszywe oskarżenia.

Powodem skargi są wpisy Mouliaá opublikowane w serwisie społecznościowym X, dawnym Twitterze. Zarzuciła w nich Errejónowi, że szantażował dwóch świadków – Borję i Sorayę – aby zeznali na jego korzyść w toczącym się śledztwie w sprawie napaści seksualnej. Errejón powiedział dziennikarzom zgromadzonym przed sądem, że sprawa trwa już od ponad roku i że upływ czasu stopniowo porządkował fakty. Przekonywał, że zeznania świadków i ustalenia prokuratury konsekwentnie podważały wersję wydarzeń przedstawianą przez Mouliaá.

„Prawda musi przede wszystkim znaleźć drogę w instytucjach wymiaru sprawiedliwości” — Íñigo Errejón via Europa Press

Prokuratura dwukrotnie poparła umorzenie, świadkowie zaprzeczyli wersji oskarżającej Errejón stwierdził, że w toku śledztwa wszystkie zeznania świadków przeczyły wersji Mouliaá i w jego ocenie ją obalały. Dodał też, że Prokuratura dwukrotnie jednoznacznie opowiedziała się za umorzeniem sprawy o napaść seksualną i uniewinnieniem go. Z pisemnego wniosku dołączonego do skargi wynika, że Borja i Soraya są dwojgiem organizatorów imprezy, podczas której – według Mouliaá – miało dojść do rzekomej napaści seksualnej przypisywanej Errejónowi. Oboje zeznawali jako świadkowie 20 czerwca. Mouliaá odpowiedziała na doniesienia mediów o tych zeznaniach, publikując w serwisie X wpis, w którym stwierdziła, że Errejón odmówił oddania telefonu komórkowego, ponieważ szantażował dwoje jej świadków. Prawnicy Errejóna uznali to za fałszywe przypisanie mu przestępstwa szantażu. W dokumencie skargi Mouliaá opisana została jako osoba rozpowszechniająca nieprawdziwe informacje o relacji Errejóna ze świadkami i oskarżająca go o kontakt z nimi w celu wpływania na ich zeznania.

„Nie. Errejón odmówił oddania telefonu komórkowego, ponieważ szantażował dwoje moich świadków. Nie wymyślajcie rzeczywistości” — Elisa Mouliaá via Europa Press

Sędzia odrzucił wniosek Mouliaá o odroczenie zeznań Sędzia Arturo Zamarriego odrzucił wniosek Mouliaá o zawieszenie zaplanowanego przesłuchania z powodów zdrowotnych. Uznał, że nie przedłożyła zaświadczenia lekarskiego dokumentującego rzekomą chorobę. Ta decyzja otworzyła drogę do stawiennictwa obu stron w sądzie 27 marca. Zanim Errejón złożył skargę karną, jego obrona wnioskowała o mediację i zażądała, by Mouliaá zapłaciła odszkodowanie, jeśli nie wycofa swoich słów. Mouliaá odmówiła pojednania, co w świetle hiszpańskiej procedury pozwoliło zespołowi Errejóna przejść do formalnej skargi. Odmowa ugody pozasądowej przekształciła prywatny spór prawny w publiczne postępowanie karne.

Errejón zrezygnował z funkcji w Sumar w październiku 2024 roku po pojawieniu się zarzutów o nadużycia Errejón zrezygnował z funkcji parlamentarnego rzecznika Sumar i z mandatu deputowanego w październiku 2024 roku, po pojawieniu się wobec niego zarzutów o nadużycia seksualne. Rezygnacja zakończyła jego wyraźną karierę polityczną, w której był współzałożycielem i jedną z głównych postaci ideowych hiszpańskiej lewicy. Śledztwo w sprawie napaści seksualnej, w którym Mouliaá występuje jako skarżąca, pozostaje od tego czasu aktywne w sądach, a kolejne rekomendacje prokuratury dotyczące umorzenia tworzą sporny obraz prawny. Skarga o zniesławienie i oszczerstwo z 27 marca jest kontrruchem prawnym Errejóna i przenosi uwagę z pierwotnych zarzutów o napaść na zachowanie jego oskarżycielki w przestrzeni publicznej. Sprawa wzbudza w Hiszpanii stałe zainteresowanie mediów, bo obejmuje byłego prominentnego polityka, znaną aktorkę oraz zarzuty, które dotykają zarówno prawa karnego, jak i publicznej debaty o nadużyciach seksualnych.

Errejón zdobył ogólnokrajową rozpoznawalność jako współzałożyciel Podemos, lewicowej partii wyrosłej z hiszpańskiego ruchu indignados, a później stał się jedną z czołowych postaci Sumar. Zarzuty o nadużycia seksualne wobec osób publicznych w Hiszpanii zyskały większą uwagę po szerszej międzynarodowej debacie wywołanej ruchem MeToo. Sprawa przeciwko Errejónowi stała się jednym z najbardziej nagłośnionych przykładów takich zarzutów wobec urzędującego hiszpańskiego parlamentarzysty, co – według wyników wyszukiwania z tamtego okresu – przyczyniło się do jego rezygnacji z parlamentu w październiku 2024 roku.

Najważniejsze wydarzenia w sprawie Errejóna i Mouliaá: — ; — ; — ; —