Trump rozważa wysłanie dodatkowych wojsk, a wojna USA z Iranem wchodzi w trzeci tydzień

Wojna Stanów Zjednoczonych z Iranem 19 marca 2026 roku weszła w trzeci tydzień, a prezydent Donald Trump rozważa wysłanie na Bliski Wschód tysięcy dodatkowych żołnierzy. Jednocześnie gospodarcze i dyplomatyczne skutki konfliktu rozchodzą się po światowych rynkach energii, stolicach państw sojuszniczych i amerykańskim rolnictwie. Wojna, która trwa już trzeci tydzień, wciąga coraz szersze grono uczestników. Chiny próbowały wykorzystać kryzys energetyczny, oferując Tajwanowi układ dotyczący bezpieczeństwa energetycznego powiązany ze zjednoczeniem. Celem ataku stała się rafineria w Arabii Saudyjskiej. Rządy europejskie sygnalizują daleko idący niepokój wobec wojny, której nie zatwierdziły. Administracja Trumpa równocześnie analizuje warianty dalszej eskalacji militarnej oraz krajowe skutki gospodarcze, w tym 60-dniowe zawieszenie Jones Act, które ma ograniczyć presję na krajowe dostawy energii.

Na stole są wojska, Ormuz i wyspa Kharg Według informacji Reutersa i „The Independent” Trump rozważa wysłanie na Bliski Wschód tysięcy dodatkowych amerykańskich żołnierzy, ponieważ wojna wchodzi w etap, który urzędnicy opisują jako możliwą nową fazę. Wśród aktywnie omawianych opcji wojskowych są zabezpieczenie Cieśniny Ormuz oraz przeprowadzenie uderzeń na irańską wyspę Kharg, która jest głównym ośrodkiem eksportu ropy z tego kraju. Wynik wyszukiwania Reutersa opublikowany 18 marca potwierdził, że administracja rozważa wzmocnienie sił wojskowych, gdy konflikt może wejść w nową fazę. Osobno Trump zapewnił, że Izrael nie przeprowadzi kolejnych ataków na główne irańskie pole gazowe South Pars. Zastrzegł jednak, że ewentualny ponowny atak Iranu na Katar zmieniłby tę kalkulację. Według wyników wyszukiwania Reutersa Biały Dom ma też podczas zaplanowanego spotkania naciskać na premier Japonii Sanae Takaichi, aby włączyła się do wysiłku wojennego. Atak na rafinerię SAMREF – wspólny zakład Saudi Aramco i Exxon Mobil w Yanbu w Arabii Saudyjskiej – dodał nowy wymiar zasięgowi konfliktu, wynika ze źródła cytowanego przez Reutersa 19 marca. Uderzenie w infrastrukturę w państwie Zatoki, które jest sojusznikiem USA, pokazało, że fizyczny zasięg wojny wyszedł poza terytorium Iranu.

Chiny testują Tajwan, Europa coraz bardziej zaniepokojona Chiny wykorzystały bliskowschodni kryzys energetyczny jako narzędzie nacisku dyplomatycznego, oferując Tajwanowi porozumienie dotyczące bezpieczeństwa energetycznego przedstawione jako element zjednoczenia. Tajwan tę propozycję jednoznacznie odrzucił, wynika z materiałów Reutersa z 18 i 19 marca. Oferta odzwierciedlała kalkulację Pekinu, że podatność energetyczną wywołaną wojną z Iranem można przekształcić w presję polityczną na Tajpej. Tymczasem rządy europejskie wyraźnie dystansują się od konfliktu. „The Irish Times” podał 19 marca, że europejscy urzędnicy mówili, iż ta wojna jest „nie naszą wojną”, mimo że kontynent stoi przed perspektywą poniesienia istotnych kosztów gospodarczych związanych z zakłóceniami dostaw energii i szlaków handlowych. Artykuł wskazywał, że Europa może ostatecznie zapłacić najwyższą cenę za konflikt, którego ani nie rozpoczęła, ani nie poparła. Rozbieżność między Waszyngtonem a jego europejskimi sojusznikami w sprawie wojny z Iranem stanowi istotne obciążenie dla relacji transatlantyckich w momencie, gdy spójność NATO już jest pod presją. Nie ma potwierdzonych informacji, czy konkretne rządy europejskie złożyły formalne protesty dyplomatyczne.

Zawieszenie Jones Act i presja na rolnictwo pokazują koszty w kraju Trump zawiesił Jones Act na 60 dni, aby ograniczyć zakłócenia dostaw energii wywołane wojną, podała Al Jazeera w materiale z 19 marca. To zwolnienie pozwala statkom spoza USA przewozić towary między amerykańskimi portami. Taki krok jest zwykle zarezerwowany dla sytuacji nadzwyczajnych, gdy krajowe moce przewozowe nie wystarczają do zaspokojenia popytu. Bloomberg poinformował 19 marca, że amerykańscy rolnicy mierzą się z narastającą presją gospodarczą jako bezpośrednim skutkiem wojny z Iranem, a konflikt ma dalej pogarszać sytuację producentów rolnych. Wzrost kosztów energii, zakłócenia łańcuchów dostaw i niepewność rynkowa nakładają się na już istniejące trudności w amerykańskim sektorze rolnym. Zawieszenie Jones Act oraz rosnące obciążenie rolnictwa pokazują krajowy wymiar gospodarczy wojny, której koszty nie ograniczają się do pola walki ani sfery dyplomatycznej.

Amerykańsko-izraelska kampania wojskowa przeciwko Iranowi, określona jako Operation Epic Fury, rozpoczęła się 28 lutego 2026 roku. Ali Khamenei, najwyższy przywódca Iranu od 1989 roku, zginął w pierwszych uderzeniach. Jego syn Mojtaba Khamenei został 9 marca 2026 roku mianowany najwyższym przywódcą. Konflikt oznaczał pierwsze bezpośrednie zaangażowanie militarne USA przeciwko Iranowi i natychmiast wywołał zakłócenia na światowych rynkach ropy ze względu na rolę Iranu jako dużego producenta oraz jego położenie przy Cieśninie Ormuz.

U.S.-Iran War: Key Events: — ; — ; — ; — ; —