Izrael uderza w irańskie kierownictwo, a konflikt obejmuje nowe obszary

Izrael od początku Operation Epic Fury w szybkim tempie namierza i zabija czołowych irańskich przywódców. Jak podały AP News i ANSA, zgłoszone zabicie irańskiego ministra wywiadu należy do najważniejszych dotychczasowych eliminacji. Eksperci cytowani przez AP News oceniają, że strategia pozbawiania Iranu najwyższego kierownictwa jest w krótkim okresie skuteczna taktycznie, ale może przynieść odwrotny skutek przez destabilizację państwa w trudny do przewidzenia sposób. ANSA określa zabicie ministra wywiadu jako cios w podstawowy aparat bezpieczeństwa reżimu. Informacja ta wywołała poruszenie wśród irańskiej diaspory i środowisk dysydenckich, które od lat obawiały się zasięgu działania tego resortu. Z relacji ANSA o zapleczu tych operacji wynika, że Izrael zbudował rozbudowaną sieć zasobów wywiadowczych i zdolności operacyjnych, pozwalających przeprowadzać takie ukierunkowane zabójstwa. Irański reżim, który od początku kampanii stracił kilku wysokich rangą przedstawicieli, przechodzi obecnie widoczną reorganizację struktury dowodzenia. To rodzi pytania o to, kto realnie sprawuje władzę w Teheranie.

Irański atak na rafinerię ropy na północy Izraela Według doniesień medialnych przywołanych przez francuski Mediapart irański atak rakietowy trafił w rafinerię ropy na północy Izraela. Uderzenie oznacza wyraźne zwiększenie skali irańskich działań odwetowych oraz gotowości do atakowania izraelskiej infrastruktury cywilnej i gospodarczej. W wykorzystanych artykułach źródłowych nie podano potwierdzonej liczby ofiar ataku na rafinerię. Zdarzenie pokazuje dwustronny charakter konfliktu, ponieważ obie strony demonstrują obecnie zdolność rażenia celów o znaczeniu strategicznym głęboko na terytorium przeciwnika. Zdolność Iranu do przeprowadzenia takiego ataku mimo utrzymującej się presji na jego kierownictwo wojskowe i wywiadowcze sugeruje, że państwo zachowuje istotne możliwości ofensywne, nawet gdy jego struktura dowodzenia ponosi kolejne straty. Iran i Izrael prowadzą konflikt zastępczy od 1985 roku. Iran historycznie wspierał libańskie szyickie milicje, w tym Hezbollah, oraz ugrupowania palestyńskie, takie jak Hamas, natomiast Izrael wspierał irańskie siły opozycyjne. Obecna bezpośrednia konfrontacja militarna, rozpoczęta 28 lutego 2026 roku amerykańsko-izraelskimi uderzeniami, w których zginął ówczesny Najwyższy Przywódca Ali Khamenei, stanowi wyraźne odejście od dekad wojny pośredniej. Mojtaba Khamenei, syn zabitego Najwyższego Przywódcy Alego Chameneiego, został mianowany nowym Najwyższym Przywódcą 9 marca 2026 roku, w trakcie trwającej kampanii.

Pierwszy śmiertelny irański atak zabija Palestyńczyków na Zachodnim Brzegu Jak podała AFP, cytowana przez Courrier International, pierwszy tego rodzaju śmiertelny irański atak trafił w miejscowość Beit Awa na Zachodnim Brzegu, wywołując poruszenie wśród Palestyńczyków. Atak określono jako bezprecedensowy. Po raz pierwszy Iran bezpośrednio uderzył w terytorium palestyńskie ze skutkiem śmiertelnym, co dodatkowo komplikuje sytuację polityczną i społeczną Palestyńczyków znajdujących się między stronami wojny. Mieszkańcy i obserwatorzy cytowani przez AFP mówili o niedowierzaniu panującym w Beit Awa. Sformułowanie „to nie nasza wojna” oddawało nastroje społeczności, która nie chciała stać się celem irańskiego ostrzału. Zdarzenie pokazuje, że geograficzny zasięg konfliktu izraelsko-irańskiego się rozszerza, ponieważ ofiary pojawiły się już na Zachodnim Brzegu, a nie tylko na terytorium Izraela i Iranu. Atak prawdopodobnie wywoła istotne konsekwencje polityczne dla relacji Iranu ze społecznościami palestyńskimi, których obronę Teheran od dawna deklarował.

Państwa Zatoki naciskają na debatę w ONZ, a USA kwestionują cele Izraela Państwa Zatoki formalnie wystąpiły o pilną debatę w Radzie Praw Człowieka ONZ w sprawie sytuacji. Tak wynika z dokumentów, z którymi zapoznał się Reuters. Wniosek pokazuje narastający niepokój państw arabskich regionu Zatoki co do kierunku rozwoju konfliktu i jego skutków humanitarnych, mimo że te same państwa w dużej mierze unikają bezpośredniego zaangażowania militarnego. Niezależnie od tego amerykańskie agencje wywiadowcze oceniły, że Izrael realizuje w tym konflikcie inne cele niż jego amerykański sojusznik. Podał to portugalski portal Notícias ao Minuto, powołując się na źródła w amerykańskim wywiadzie. Rozbieżność celów wojennych między Waszyngtonem a Tel Awiwem dodaje dyplomatycznej złożoności sojuszowi, który od rozpoczęcia Operation Epic Fury 28 lutego 2026 roku publicznie prezentował wspólne stanowisko. Połączenie presji dyplomatycznej państw Zatoki na forum ONZ i wewnętrznych różnic między sojusznikami w ocenie celów Izraela wskazuje, że polityczne otoczenie konfliktu znajduje się pod coraz większą presją, mimo że kampania militarna nadal się nasila.