Ogłoszenie kandydatury

Pierfrancesco Majorino, przewodniczący frakcji Partii Demokratycznej (Pd) w radzie regionu Lombardia, oficjalnie ogłosił swoją kandydaturę na burmistrza Mediolanu wieczorem 22 października 2026 r. Przemawiał w Teatro della Quattordicesima w Corvetto, południowo-wschodniej dzielnicy, w której pełnił funkcję asesora ds. opieki społecznej i gdzie, według dziennika La Stampa, zdobył najwięcej głosów preferencyjnych. Wybory w Palazzo Marino zaplanowano na 2027 r. W rozmowie z dziennikarzami opisał ten moment w osobistych słowach.

„To dla mnie wielki zaszczyt i ogromne emocje móc ogłosić, że kandyduję na burmistrza Mediolanu.”

Propozycje programowe

Majorino oparł swoją kampanię na kosztach utrzymania, mieszkalnictwie, pracy i kryzysie klimatycznym. Stwierdził, że centrolewica powinna otworzyć nowy rozdział, zachowując jednocześnie dorobek ostatnich piętnastu lat rządów Beppe Sali, i odrzucił sugestie, jakoby był nastawiony na zerwanie z obecną administracją. W ciągu pierwszych piętnastu dni chce zwołać partnerów społecznych, przedsiębiorców, przedstawicieli uczelni i ośrodków badawczych, aby opracować wspólny plan rozwoju miasta. W kwestii mieszkalnictwa zaproponował politykę terytorialną, która stawia na pierwszym miejscu prawa osób chcących pozostać w Mediolanie przy zarobkach rzędu 1500 euro, ogranicza wpływ funduszy nieruchomości na decyzje planistyczne i podnosi opłaty urbanizacyjne o co najmniej 20%. Portal Fanpage podał, że Majorino chce również, aby najbogatsi korzystający z podatku liniowego (flat tax) wnosili większy wkład. W zakresie bezpieczeństwa wymienił połączenie obecności służb w terenie, wsparcia dla policji, prewencji i integracji społecznej, wzywając rząd do skierowania do Mediolanu obiecanych 500 funkcjonariuszy policji państwowej.

Jego plan opieki społecznej obejmuje opiekę domową dla osób samotnych i schorowanych oraz miejskie centrum pomagające obywatelom w dochodzeniu praw zdrowotnych, szczególnie w obliczu długich list oczekujących. W kwestii klimatu planuje obniżyć temperaturę w mieście o dwa stopnie do końca swojej kadencji.

Prawybory i sytuacja centrolewicy

Majorino stwierdził, że partie koalicyjne muszą zdecydować, czy przeprowadzić prawybory, dodając, że zawsze je popierał i że muszą się one odbyć w określonych terminach. La Stampa podała, że Mario Calabresi prowadzi własną kampanię od lata, co zmusiło polityka Pd do wcześniejszego działania, niż planowano. Według La Stampa osoby śledzące sytuację w mediolańskim Pd nie spodziewają się wyłonienia ostatecznego kandydata przed lutym 2027 r.

Majorino powiedział, że w ostatnich dniach czuł silne wsparcie Elly Schlein, opisując codzienne kontakty i pełną zgodność co do stanowczej postawy wobec przemocy. Il Giornale zauważył, że nieobecność Schlein w Mediolanie była odczuwalna w dniach po niedawnych napaściach w centrum miasta.

Przemoc w centrum miasta

Portal Open poinformował, że w weekend 17 i 18 października setki młodych ludzi z rodzin z obrzeży miasta przeszły przez centrum. Majorino jednoznacznie potępił te wydarzenia, argumentując jednak, że odpowiedź nie może opierać się wyłącznie na represjach. Powiązał gniew w mieście z kosztami życia i niedoborem mieszkań, przywołując burmistrza Nowego Jorku Zohrana Mamdaniego w kontekście wypychania pracowników poza granice Mediolanu. Uznał to za kwestię, która powinna spędzać sen z powiek.

„Pomysł, że potrzebujemy kandydatów patrzących w stronę centrum, aby nie przestraszyć ludzi, to katastrofa w historii lewicy.”

Rywalizujące obozy

Po stronie prawicy nazwiskami wciąż branymi pod uwagę są Silvia Sardone, wspierana przez Ligę, oraz Matteo Perego di Cremnago, podsekretarz stanu w ministerstwie obrony, popierany przez Forza Italia. Listę uzupełnia Maurizio Lupi z Noi Moderati, sponsorowany przez Ignazio La Russę. La Stampa zauważyła, że obie koalicje wciąż pracują nad wyborem swoich kandydatów.