Kiedy Londyn odmawia Waszyngtonowi wsparcia wojskowego, a nad Kijowem krążą drony sterowane algorytmami, kończy się epoka skoordynowanej polityki bezpieczeństwa. Marzec 2026 roku przyniósł serię wydarzeń, które definiują nową, zatomizowaną rzeczywistość geopolityczną.
Sojusznik mówi: nie. Prezydent USA Donald Trump 16 marca 2026 roku publicznie przyznał, że Wielka Brytania odmówiła udziału w konflikcie z Iranem. Premier Keir Starmer, sprawujący urząd od 2024 roku, przekazał Waszyngtonowi, że w tej sprawie Stany Zjednoczone są zdane na siebie. Według relacji „The Irish Times” odmowa Londynu stanowi wyraźne zerwanie z tradycją anglo-amerykańskiej współpracy wojskowej. Decyzja ta zapadła w momencie, gdy Waszyngton zwiększał presję na Teheran, oskarżając go o wykorzystywanie sztucznej inteligencji do dezinformacji.
Izolacja amerykańskiej administracji wykracza poza Wyspy Brytyjskie. Premier Hiszpanii Pedro Sánchez ocenił, że działania Trumpa podważają porządek międzynarodowy. Portugalskie źródła cytowane przez SAPO ostrzegły, że operowanie poza prawem międzynarodowym wzmacnia rosyjską narrację. W ciągu 48 godzin kluczowi europejscy partnerzy nie tylko zdystansowali się od sojusznika, ale weszli z nim w otwartą polemikę. To dyplomatyczne pęknięcie nastąpiło równolegle z doniesieniami portalu FAKT24 o scenariuszu inwazji po ataku na Charków.
Stany Zjednoczone i Iran pozostają w relacji konfrontacyjnej od dekad. Jej źródłem są rewolucja islamska z 1979 roku oraz późniejszy kryzys zakładników. Relacje wyraźnie się pogorszyły podczas pierwszej kadencji Trumpa, gdy USA wycofały się w 2018 roku ze Wspólnego Kompleksowego Planu Działania (JCPOA), a następnie doprowadziły do zabicia irańskiego generała Kasema Sulejmaniego w styczniu 2020 roku.Algorytmy na froncie. Podczas gdy dyplomacja upada, technologia przejmuje kontrolę nad polem walki. 16 marca 2026 roku Rosja przeprowadziły rzadki dzienny atak na Kijów, wykorzystując amunicję krążącą Lancet wyposażoną w systemy AI. Odłamki drona spadły na Majdan Niepodległości, symboliczne centrum ukraińskiej państwowości. Według doniesień ANSA, zastosowana w dronach sztuczna inteligencja miała na celu omijanie systemów obrony radiolokacyjnej. W chwili ataku w mieście przebywał amerykański aktor Sean Penn.
Eskalacja technologiczna jest dwukierunkowa. Dzień wcześniej, 15 marca, Ukraina zaatakowała cele w 13 regionach Rosji. Rosyjskie Ministerstwo Obrony poinformowało o zestrzeleniu ogromnej liczby bezzałogowców.
170 (dronów) — Liczba ukraińskich dronów zestrzelonych nad Rosją 15 marca 2026 roku
Uderzenia te wywołały pożar w rafinerii w Kraju Krasnodarskim i zakłóciły dostawy prądu w Biełgorodzie. Wojna w 2026 roku toczy się jednocześnie w sferze fizycznej, gdzie płonie infrastruktura energetyczna, i w sferze cyfrowej, gdzie Trump oskarża Iran o dezinformację AI. Oba teatr działań łączy wykorzystanie zaawansowanych technologii do destabilizacji przeciwnika.Powrót presji na Pacyfiku. W cieniu europejskich napięć, Chiny wznowiły operacje wojskowe wokół Tajwanu. Tajwańskie Ministerstwo Obrony wykryło 26 samolotów wojskowych w ciągu doby do poranka 15 marca 2026 roku. Większość maszyn operowała nad Cieśniną Tajwańską. Aktywność ta nastąpiła po 10-dniowej przerwie, którą analitycy wiązali z możliwym spotkaniem Trumpa z Xi Jinpingiem. Biuro do spraw Tajwanu w Pekinie dzień wcześniej skrytykowało prezydenta Lai Ching-te.
Można by argumentować, że wcześniejsza cisza nad cieśniną, odnotowana przez Reuters między 27 lutego a 7 marca, świadczy o skuteczności zakulisowej dyplomacji. Jednak nagły powrót 26 maszyn przeczy tej tezie. Przerwa okazała się taktyczna, a nie strategiczna. Wznowienie lotów pokazuje, że Pekin traktuje presję militarną jako stały element negocjacji, niezależnie od planów spotkań na szczycie.
Podczas gdy mocarstwa grają w szachy przy użyciu dronów i myśliwców, na południowej flance Europy rozgrywa się cichy dramat. 15 marca u wybrzeży Lampedusy zatonęła łódź z migrantami wypływająca z tunezyjskiego Sfaksu. Służby poszukują zaginionego dziecka. Tego samego dnia statek organizacji Emergency uratował 25 osób. To przypomnienie, że geopolityczne pęknięcia generują koszty nie tylko w infrastrukturze, ale i w ludzkich życiorysach, często pomijanych w wielkich analizach.
Rozbieżność między Waszyngtonem a Londynem w sprawie Iranu, połączona z autonomicznymi działaniami wojennymi na wschodzie Europy, rysuje obraz świata pozbawionego centrum sterowania. Keir Starmer nie konsultuje się z Białym Domem, lecz go informuje. Rosja testuje AI na cywilach w Kijowie. Chiny włączają i wyłączają presję militarną jak przełącznik światła. W tej nowej konfiguracji „sojusz” staje się pojęciem historycznym, a samotność mocarstwa – nową normą.
Perspektywy mediów: Podkreśla się autonomię decyzji europejskich liderów (Starmer, Sánchez) i krytykę jednostronnych działań militarnych Trumpa jako zagrożenia dla prawa międzynarodowego. Eksponuje się osamotnienie USA w walce z irańskim reżimem oraz zagrożenie płynące z dezinformacji i rosnącej asertywności Chin i Rosji.