Trump oskarża Iran o dezinformację AI, a Londyn odmawia wsparcia

Prezydent USA Donald Trump oskarżył Iran o wykorzystywanie sztucznej inteligencji do szerzenia dezinformacji. Stało się to 16 marca 2026 roku, gdy narastały napięcia dyplomatyczne wokół konfliktu, a europejscy przywódcy coraz wyraźniej dystansowali się od wojskowej postawy Waszyngtonu. Trump publicznie oświadczył, że zwrócił się do Wielkiej Brytanii o interwencję w konflikcie, ale Londyn odmówił. Na te słowa odpowiedział premier Wielkiej Brytanii Keir Starmer. Informacje te pojawiły się w czasie, gdy polski portal FAKT24 podał, że po ataku na Charków pojawił się scenariusz inwazji, a Trump jednocześnie zwiększał presję na Teheran. Połączenie eskalacji militarnej i napięć dyplomatycznych stawiało Waszyngton w coraz bardziej odosobnionej pozycji wśród jego tradycyjnych zachodnich sojuszników.

Starmer mówi Trumpowi, że w sprawie Iranu został sam Keir Starmer, który jest premierem Wielkiej Brytanii od 2024 roku, miał powiedzieć Trumpowi, że w sprawie Iranu Stany Zjednoczone są zdane na siebie. Tak wynika z informacji „The Irish Times”. Relacja Trumpa, przytoczona przez ANSA, wskazuje, że bezpośrednio poprosił Londyn o udział w konflikcie i spotkał się z odmową. Ta wymiana zdań pokazała istotną rozbieżność między Waszyngtonem a jednym z jego najbliższych partnerów w sferze bezpieczeństwa. Premier Hiszpanii Pedro Sánchez, który stoi na czele rządu od 2018 roku, poszedł dalej w publicznej krytyce. Według Mediafax ocenił, że wojna Trumpa z Iranem podważa porządek międzynarodowy. Portugalskie źródło cytowane przez SAPO uznało z kolei, że działając wobec Iranu poza prawem międzynarodowym, Trump wzmacnia rosyjską narrację na arenie globalnej. Zbieżność głosów płynących z Europy przeciwko amerykańskiemu podejściu odzwierciedlała szersze obawy zachodnich rządów dotyczące prawnych i strategicznych skutków konfliktu.

Trump atakuje media i oskarża dziennikarzy o zdradę Według Publico Trump oskarżył dziennikarzy o „zdradę” w sposobie relacjonowania wojny z Iranem, nadając międzynarodowemu sporowi także wymiar krajowy. Oznaczało to zaostrzenie jego wieloletniego konfliktu z mediami, tym razem osadzonego w realiach czynnego konfliktu zbrojnego. Niezależnie od tego Reuters podał, że Trump oskarżył Iran o wykorzystywanie sztucznej inteligencji do dezinformacji. Ten zarzut dodał technologiczny wymiar do uzasadnienia, którym administracja tłumaczyła swoje stanowisko wobec Teheranu. FAKT24 podał, że w związku z atakiem na Charków pojawił się scenariusz inwazji, choć dostępne relacje nie wyjaśniały w pełni dokładnego związku między wydarzeniami w Charkowie a konfliktem z Iranem. Splot tych wątków – presji militarnej, oskarżeń pod adresem mediów i twierdzeń o dezinformacji z użyciem AI – pokazywał administrację, która jednocześnie mierzy się z kilkoma frontami.

Europejscy sojusznicy ostrzegają przed szkodą dla porządku światowego Krytyka ze strony europejskich przywódców odzwierciedlała głębsze obawy związane z precedensem, jaki tworzy jednostronne użycie siły militarnej poza utrwalonymi wielostronnymi ramami działania. Wypowiedź Pedro Sáncheza, że postępowanie Trumpa podważa porządek międzynarodowy, współbrzmiała z oceną portugalskiego źródła cytowanego przez SAPO. Źródło to ostrzegało, że podejście Waszyngtonu daje Moskwie przewagę propagandową. Stany Zjednoczone i Iran pozostają w relacji konfrontacyjnej od dekad. Jej źródłem są rewolucja islamska z 1979 roku oraz późniejszy kryzys zakładników. Kolejne administracje USA nakładały na Iran sankcje i okresowo prowadziły negocjacje dyplomatyczne, przede wszystkim wokół irańskiego programu nuklearnego. Relacje wyraźnie się pogorszyły podczas pierwszej kadencji Trumpa, gdy USA wycofały się w 2018 roku ze Wspólnego Kompleksowego Planu Działania, a następnie doprowadziły do zabicia irańskiego generała Kasema Sulejmaniego w styczniu 2020 roku. Odmowa udziału Wielkiej Brytanii, opisana przez samego Trumpa, oznaczała zauważalne odejście od modelu bliskiej współpracy wojskowej anglo-amerykańskiej, widocznej w poprzednich konfliktach. Komentarz portugalski, przytoczony przez SAPO, ujmował działania Trumpa wprost jako prezent dla rosyjskich działań z zakresu walki narracyjnej, co sugerowało, że skutki konfliktu wykraczają daleko poza Bliski Wschód. Opisywana przez „The Irish Times” satysfakcja Starmera z zakomunikowania, że Wielka Brytania nie weźmie udziału w działaniach, wskazywała, iż Londyn jest gotów ponieść polityczny koszt publicznego rozstania z Waszyngtonem w tej sprawie. Szersze konsekwencje dyplomatyczne konfliktu, połączone z krajowymi atakami Trumpa na media, wskazywały, że w miarę trwania konfliktu administracja znajduje się pod rosnącą presją na wielu polach.