Zmarł Janusz Cegliński, olimpijczyk i legenda Wybrzeża Gdańsk

5 marca 2026 roku świat polskiego sportu pogrążył się w żałobie po śmierci Janusza Ceglińskiego, jednej z największych legend krajowej koszykówki, który zmarł w wieku 74 lat. Informację o jego odejściu jako pierwszy, około godziny 10:44, podał portal Polsat Sport. W ciągu dnia wiadomość potwierdziły i rozwinęły kolejne media: Radio Gdańsk (około 11:43), TVN24 (około 18:34) oraz serwis sportowy Interii (około 21:45). Cegliński zapisał się w historii przede wszystkim jako zawodnik nieodłącznie związany z klubem Wybrzeże Gdańsk, dla którego rozegrał największą liczbę spotkań we wszystkich oficjalnych rozgrywkach w historii tej drużyny. Jego niespotykana w dzisiejszych czasach lojalność wobec jednego zespołu przez całą karierę uczyniła go ikoną nie tylko sportu, ale i miasta Gdańska, z którym był kojarzony przez całe życie. Kariera reprezentacyjna Janusza Ceglińskiego była niezwykle bogata i obejmowała najświetniejsze momenty polskiej koszykówki męskiej. Największym osiągnięciem był bez wątpienia start na letnich igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 roku. Polska drużyna, wówczas uznawana za jedną z najsilniejszych w Europie, z Ceglińskim w składzie, wywalczyła w Kanadzie wysokie szóste miejsce, odnotowując historyczny sukces. Polska koszykówka mężczyzn przeżywała swój złoty okres w latach 60. i 70. XX wieku. Sukcesy zapoczątkowało niespodziewane mistrzostwo Europy zdobyte w 1963 roku. Kulminacją tego okresu były właśnie igrzyska w Montrealu, gdzie polski zespół, prowadzony m.in. przez takich trenerów jak Witold Zagórski, pokonał między innymi Kubę i Japonię, a w decydującym meczu o piąte miejsce minimalnie przegrał z Czechosłowacją. Był to ostatni tak wysoki wynik Polaków na olimpijskiej arenie w koszykówce, a ówczesna kadra na stałe weszła do panteonu narodowego sportu. Oprócz igrzysk, Cegliński regularnie reprezentował kraj w mistrzostwach Europy i innych prestiżowych turniejach międzynarodowych. Według podsumowania Polsat Sport, rozegrał on łącznie 151 meczów w narodowych barwach. Ta imponująca liczba, będąca dowodem nie tylko jego wysokiej klasy, ale również trwałości formy i zaufania kolejnych selekcjonerów, plasuje go wśród najczęściej występujących zawodników w historii polskiej reprezentacji. Po zakończeniu aktywnej kariery zawodniczej Janusz Cegliński pozostał związany ze środowiskiem sportowym, choć nie afiszował się publicznie i unikał medialnego rozgłosu. Jego śmierć wywołała natychmiastową falę wspomnień i kondolencji płynących od byłych kolegów z boiska, działaczy sportowych oraz kibiców. Wspominano go nie tylko jako skutecznego i niezawodnego gracza, specjalizującego się w obronie i rzutach z dystansu, ale przede wszystkim jako człowieka o wielkim charakterze, skromności i godnej postawie. Cegliński swoją wiernością klubowi, profesjonalizmem na parkiecie i zaangażowaniem w grę reprezentacyjną dawał przykład kolejnym pokoleniom koszykarzy. „Jego dziedzictwo to nie tylko liczby w tabelach statystycznych, ale wzór sportowca oddanego swojej drużynie i krajowym barwom w czasach, gdy koszykówka w Polsce cieszyła się ogromną popularnością i regularnie sięgała po międzynarodowe laury.” — Śmierć Janusza Ceglińskiego symbolicznie zamyka pewną epokę w historii polskiego sportu – epokę, w której drużyna narodowa w koszykówce męskiej była stałym bywalcem ścisłej czołówki turniejów kontynentalnych i globalnych, a jej gwiazdy budziły powszechny podziw i szacunek.