Cztery lata po inwazji: Macron i Starmer zwołują szczyt koalicji wspierającej Ukrainę

Pałac Elizejski oficjalnie ogłosił zwołanie nadzwyczajnego szczytu państw wchodzących w skład tzw. koalicji ochotników wspierającej Ukrainę. Inicjatywa ta, prowadzona pod przewodnictwem Emmanuela Macrona oraz Keira Starmera, zbiega się z symboliczną, czwartą rocznicą wybuchu wojny. Spotkanie w formacie wideokonferencji zgromadzi przedstawicieli 35 krajów, które zadeklarowały gotowość do dalszego wspierania ukraińskiego wysiłku obronnego, co nabiera szczególnego znaczenia w kontekście niepewności co do dalszej roli Stanów Zjednoczonych. Głównymi tematami rozmów będą kwestie militarne, finansowe oraz polityczne, mające na celu zapewnienie Kijowowi narzędzi do kontynuowania obrony przed rosyjskimi atakami. Europejscy liderzy starają się przejąć inicjatywę w koordynowaniu pomocy, reagując na zmieniającą się sytuację na froncie. Jak podkreśla francuska administracja, rocznica ta ma być dowodem na to, że determinacja sojuszników nie osłabła mimo upływu czterech lat od momentu, gdy Władimir Putin wysłał wojska za ukraińską granicę. W lutym 2022 roku, w odpowiedzi na inwazję, Unia Europejska oraz państwa NATO uruchomiły bezprecedensowe mechanizmy sankcyjne i pomocowe, które stały się największym pakietem wsparcia dla państwa trzeciego w historii tych organizacji. Równolegle do działań dyplomatycznych na najwyższym szczeblu, w Kijowie pojawią się inni europejscy politycy. Swoją wizytę zapowiedział m.in. Olivier Faure, lider francuskich socjalistów, który odwiedzi stolicę Ukrainy między 22 a 25 lutego. Takie gesty solidarności mają uzupełniać systemowe wsparcie rządowe, podkreślając szeroki konsensus polityczny w Europie wobec konieczności odpierania rosyjskiego imperializmu. „Europa, a w szczególności Francja, mają obowiązek trwać u boku Ukraińców.” — Olivier Faure W mediach europejskich, zwłaszcza we Włoszech i Niemczech, trwa debata nad przyszłością tej wojny, którą część komentatorów opisuje już nie jako konflikt lokalny, lecz globalne starcie o stabilność całego kontynentu. Choć sytuacja dynamicznie się zmienia, wspólne działanie Paryża i Londynu ma być sygnałem jedności wewnątrz europejskiej architektury bezpieczeństwa.