Catherine Pégard nową minister kultury Francji po dymisji Rachidy Dati

Pałac Elizejski ogłosił 26 lutego rekonstrukcję gabinetu Sébastiena Lecornu. Najważniejszą zmianą była nominacja Catherine Pégard na minister kultury po dymisji Rachidy Dati, która zrezygnowała dzień wcześniej, aby prowadzić kampanię przed wyborami municypalnymi w Paryżu. Według większości relacji Pégard, wieloletnia szefowa pałacu w Wersalu i doradczyni kulturalna w Elizeju, ma wnieść do resortu sieć kontaktów i doświadczenie w zarządzaniu instytucją o dużej skali. Jednocześnie ogłoszono wejście do rządu Sabriny Agresti-Roubache jako minister delegowanej ds. kształcenia zawodowego i ministerstwa delegowanego ds. nauki zawodu, a także nominacje Camille Galliard-Minier (autonomia i osoby z niepełnosprawnościami) oraz Jeana-Didiera Bergera przy ministrze spraw wewnętrznych. Maud Brégeon, pozostając rzeczniczką rządu, otrzymała dodatkowo odpowiedzialność za energię. W tle decyzji pojawia się również okres rezerwy, który według części źródeł utrudniał szybkie domknięcie zmian personalnych. Kluczowe daty wokół rekonstrukcji i kryzysu w Luwrze: 19 października 2025 — Kradzież w Luwrze; 25 lutego 2026 — Dymisja Rachidy Dati; 25 lutego 2026 — Nowy szef Luwru; 26 lutego 2026 — Ogłoszenie zmian w rządzie Francuskie ministerstwo kultury utworzono w 1959 roku, gdy generał Charles de Gaulle powierzył André Malraux zadanie prowadzenia spójnej polityki kulturalnej państwa. Luwr działa jako muzeum publiczne od 1793 roku, a jego znaczenie od dawna wykracza poza rolę instytucji wystawienniczej, stając się symbolem państwowej „miękkiej siły”. Dati w wywiadach wiązała dymisję z walką o ratusz i sygnalizowała poparcie prezydenta, co nagłośniły media relacjonujące kampanię w stolicy. „Je suis la candidate à la mairie de Paris soutenue par Emmanuel Macron, de manière très amicale et aussi politiquement.” (Jestem kandydatką na mera Paryża popieraną przez Emmanuela Macrona, przyjaźnie i politycznie.) — Rachida Dati Oceny jej dwuletniej pracy w kulturze pozostają rozbieżne: część redakcji akcentowała polityczną sprawność i widoczność resortu, inne podkreślały napięcia z częścią środowisk oraz brak przełomu w sporach o media publiczne i duże instytucje. W kilku materiałach powtarzał się wątek ograniczeń budżetowych w projekcie ustawy budżetowej na 2026 rok. 200 mln euro — cięcie budżetu kultury Kwoty podawane w tle kryzysu: Cięcie budżetu kultury na 2026: 200, Kradzież klejnotów w Luwrze: 88, Domniemane oszustwo biletowe: 10 Równolegle wiele tekstów łączyło zmianę w resorcie z kryzysem w Luwrze po kradzieży klejnotów i kolejnych doniesieniach o nadużyciach przy biletach. Reuters informował o powołaniu nowego dyrektora Luwru, Christophe’a Leribault, który ma uporządkować funkcjonowanie muzeum. Inne redakcje wskazywały, że chaos wokół instytucji stawia pod znakiem zapytania kosztowny plan modernizacji, obejmujący m.in. reorganizację ruchu turystycznego i ekspozycji.

Perspektywy mediów: Część mediów akcentowała cięcia i kryzys w Luwrze jako porażkę Dati. Inne relacje podkreślały jej energię i skuteczność polityczną, a dymisję opisywały jako logiczny krok kampanijny.