Rosyjska architektka niosła tabliczkę reprezentacji Ukrainy podczas otwarcia igrzysk

Podczas uroczystej ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich Milano Cortina 2026, która odbyła się 6 lutego, uwagę widzów przykuła postać prowadząca reprezentację Ukrainy. Osoba niosąca podświetloną tabliczkę z nazwą państwa była niemal niemożliwa do zidentyfikowania, ubrana w obszerną srebrną kurtkę z kapturem oraz ciemne okulary przeciwsłoneczne. Jak się później okazało, była to Anastasia Kucherova, obywatelka Rosji, która od 14 lat na stałe mieszka i pracuje jako architektka w Mediolanie. Jej udział w defiladzie jako wolontariuszki niosącej tabliczkę był zaplanowany, jednak wybór akurat tej konkretnej delegacji miał dla niej głęboki wymiar symboliczny. Kucherova zdecydowała się ujawnić swoją tożsamość dopiero po pewnym czasie, publikując wpis na Instagramie oraz udzielając wywiadu agencji Associated Press. Wyjaśniła, że jej działanie było świadomą formą protestu przeciwko wojnie oraz wyrazem wsparcia dla narodu ukraińskiego. Podczas marszu przez stadion, mimo maskującego stroju, nie potrafiła powstrzymać łez, co zostało zauważone przez obecnych tam sportowców. Co istotne, ukraińscy lekkoatleci szybko zorientowali się w pochodzeniu kobiety, słysząc jej akcent lub krótkie wymiany zdań. Według relacji samej zainteresowanej, zawodnicy zaczęli zwracać się do niej w języku rosyjskim, co odebrała jako dowód na istnienie międzyludzkich więzi ponad politycznymi podziałami i konfliktami zbrojnymi. Relacje między sportowcami z Ukrainy i Rosji są napięte od momentu pełnoskalowej inwazji w 2022 roku, co skutkowało licznymi wykluczeniami rosyjskich federacji z międzynarodowych struktur sportowych oraz surowymi restrykcjami dla zawodników neutralnych. Akt Kucherovej stał się szeroko komentowanym wydarzeniem, interpretowanym jako „mały akt oporu” jednostki wobec brutalnej polityki państwa. W wywiadach podkreślała, że dla niej niezwykle ważne było pokazanie światu, iż nie wszyscy obywatele Rosji utożsamiają się z działaniami Kremla. Owacja, jaką reprezentacja Ukrainy otrzymała od włoskiej publiczności na stadionie, była dla niej momentem głębokiego wzruszenia. Choć początkowo planowała pozostać anonimowa, uznała, że głośne opowiedzenie się po stronie pokoju ma obecnie większą wartość niż milczenie. Jej gest wpisuje się w tradycję olimpizmu, który w swoich założeniach ma na celu budowanie mostów między narodami nawet w najtrudniejszych czasach. „To ważne, aby pokazać, że nie wszyscy ludzie myślą w ten sam sposób. Mój gest był aktem oporu i wyrazem solidarności z narodem ukraińskim.” — Anastasia Kucherova Podkreśla humanistyczny wymiar gestu, akcentując odwagę cywilną Rosjanki i emocjonalną reakcję ukraińskich sportowców na ten symbol pokoju. | Skupia się na protokolarnym aspekcie ceremonii i potencjalnym złamaniu zasad neutralności politycznej igrzysk przez wolontariuszkę.